| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

NSA w wyroku z 19 kwietnia 1996 r. (sygn. akt SA/Rz 315/95) orzekł, że wydatki na nabycie prawa do korzystania z technologii produkcji są nakładami inwestycyjnymi, które stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji. Z kolei w wyroku z 29 września 1999 r. (sygn. akt SA/Sz 909/98) skład sędziów uznał, że certyfikat jakości ISO nie jest wartością niematerialną i prawną. W wyroku tym przyjęto, że certyfikat nie może być przedmiotem obrotu oraz że nie posiada wartości majątkowej.
Przykład
7 lipca 2004 r. przedsiębiorca nabył licencję z zakresu prawa własności przemysłowej na wytwarzanie materiałów z ceramiki. Strony zawarły umowę na okres dłuższy niż 1 rok. W umowie ustalono, że z tytułu udzielenia licencji licencjobiorca poniesie na rzecz licencjodawcy opłatę wstępną, a następnie licencjodawca będzie partycypował w 5-proc. zysku, jakie przynosi licencja. W takim przypadku wartością początkową licencji jest kwota opłaty początkowej, a wypłacane wynagrodzenie stanowi koszt uzyskania licencjobiorcy.
W sytuacji gdyby strony umowy nie ustaliły żadnej opłaty wstępnej z tytułu udzielenia licencji, a uznałyby, że wynagrodzenie za licencję jest w całości uzależnione od wysokości przychodów, jakie zostały osiągnięte w związku z przekazaniem licencji, ponoszone opłaty z tytułu wynagrodzenia stanowią w całości koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym.
6.8. Wartość początkowa przy współwłasności
Przepisy ustaw podatkowych przy ustalaniu wartości początkowej środka trwałego przewidują także zasadę parytetu proporcji. W przypadku gdy posiadany i użytkowany składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika. Powyższa zasada nie ma jednak zastosowania do składników majątkowych, które stanowią wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej, która jest prowadzona odrębnie. Z kolei w u.p.d.o.p. wskazano, że w przypadku braku określenia udziału podatnika we własności składnika majątku przyjmuje się, że udziały wspólników są równe.
Przykłady
Jan Kowalewski oraz Tomasz Kowalewski, którzy prowadzą osobne rodzaje działalności gospodarczej, postanowili nabyć na współwłasność pawilon handlowy. Cena nabycia pawilonu wyniosła 260 000 zł. Podatnicy ustalili, że będą partycypowali w kosztach zakupu po 50 proc. Tym samym każdy z podatników będzie właścicielem 50-proc. powierzchni pawilonu. Ponieważ pawilon ma 2 wejścia, postanowiono rozdzielić powierzchnię budynku ścianką działową. W tym przypadku każdy z podatników ustala wartość początkową swojej części pawilonu jako 50 proc. wartości całego budynku. Podobnie – w tej samej proporcji – podatnicy doliczą do wartości początkowej wszelkie koszty związane z zakupem, które zostały naliczone do dnia przekazania pawilonu do użytku.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Piszcz, Norek i Wspólnicy

Wszechstronne usługi dla biznesu, samorządów oraz jednostek administracji publicznej.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »