| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

– ulepszenie polegało na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji,
– ulepszenie spowodowało mierzalny wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do tej wartości z przyjęcia środka trwałego do używania przez podatnika. Miary tego wzrostu są wymierzalne jedynie przykładowo;
• w wyroku z 5 lutego 2002 r. (sygn. akt III SA 3135/00) sąd uznał, że środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy wydatki w tym celu poniesione spowodowały wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z przyjęcia do używania; ulepszenie środka trwałego obejmuje adaptację, przebudowę, rozbudowę, modernizację oraz ich rekonstrukcję;
• w wyroku z 15 października 2001 r. (sygn. akt I SA/Wr 2991/98) sąd zajął stanowisko, że przepisy regulujące kwestię amortyzacji nie przewidują żadnych odstępstw ani wyjątków od zasady obliczania wartości początkowej ulepszonych środków trwałych. W związku z tym obliczenie wartości początkowej środków trwałych nie może nastąpić według innej reguły nawet wtedy, gdy z braku wystarczających dowodów w postaci dokumentów ustalenie wartości początkowej ulepszonych środków trwałych jest utrudnione;
• w wyroku z 29 listopada 2000 r. (sygn. akt SA/Sz 1269) skład sędziów orzekł, że przepisy podatkowe nie określają zakresu wydatków na prace remontowe, natomiast kwalifikują wydatki na ulepszenie środka trwałego, jako wydatki, które powiększają wartość tych składników;
• w wyroku z 1 marca 2000 r. (sygn. akt I SA/Wr 2915/98) przyjęto, że istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, niezmieniające jego charakteru i funkcji;
• w wyroku z 3 września 1999 r. (sygn. akt I SA/Lu 536) uznano, że prowadzone prace wykończeniowe (m.in. wymiana centralnego ogrzewania) i wymiana zużytych elementów budynku (drzwi, podłogi) miały na celu ulepszenie budynku i nie mogą zostać uznane za remont, czyli naprawę czegoś lub doprowadzenie pomieszczeń do stanu używalności;
• w wyroku z 9 października 1996 r. (sygn. akt SA/Lu 2371) skład sędziów ocenił, że zakres prac dokonanych przez podatnika obejmował wzmocnienie fundamentów budynku, budowę nowej ściany działowej, rozkucie dotychczasowego podłoża i posadzki i wykonanie nowych, wymianę pokrycia stropodachu i wykonanie ocieplenia wewnętrznego, wymianę ślusarki i stolarki, położenie nowych tynków, rozbudowę zaplecza poprzez wybudowanie nowych sanitariatów z wyposażeniem, wymianę instalacji elektrycznej, rozbudowę sieci wodno-kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania w związku z przystosowywaniem pomieszczeń do przygotowywania posiłków, okratowanie okien i drzwi lokalu, wyłożenie pomieszczeń socjalnych glazurą. Efektem wykonanych prac było uruchomienie w wynajętych pomieszczeniach działalności gastronomicznej, w miejsce dotychczas tu prowadzonej działalności handlowej. Prace te nie stanowią zatem remontu. Z tego też względu wydatki te mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu tylko poprzez odpisy amortyzacyjne.
reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Prawo Przedsiębiorcy
Personel i Zarządzanie 4/201730.03 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Ewelina Krzysztofik

Dyrektor zarządzający 2Sisters PR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »