| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

– ulepszenie polegało na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji,
– ulepszenie spowodowało mierzalny wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do tej wartości z przyjęcia środka trwałego do używania przez podatnika. Miary tego wzrostu są wymierzalne jedynie przykładowo;
• w wyroku z 5 lutego 2002 r. (sygn. akt III SA 3135/00) sąd uznał, że środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy wydatki w tym celu poniesione spowodowały wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z przyjęcia do używania; ulepszenie środka trwałego obejmuje adaptację, przebudowę, rozbudowę, modernizację oraz ich rekonstrukcję;
• w wyroku z 15 października 2001 r. (sygn. akt I SA/Wr 2991/98) sąd zajął stanowisko, że przepisy regulujące kwestię amortyzacji nie przewidują żadnych odstępstw ani wyjątków od zasady obliczania wartości początkowej ulepszonych środków trwałych. W związku z tym obliczenie wartości początkowej środków trwałych nie może nastąpić według innej reguły nawet wtedy, gdy z braku wystarczających dowodów w postaci dokumentów ustalenie wartości początkowej ulepszonych środków trwałych jest utrudnione;
• w wyroku z 29 listopada 2000 r. (sygn. akt SA/Sz 1269) skład sędziów orzekł, że przepisy podatkowe nie określają zakresu wydatków na prace remontowe, natomiast kwalifikują wydatki na ulepszenie środka trwałego, jako wydatki, które powiększają wartość tych składników;
• w wyroku z 1 marca 2000 r. (sygn. akt I SA/Wr 2915/98) przyjęto, że istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, niezmieniające jego charakteru i funkcji;
• w wyroku z 3 września 1999 r. (sygn. akt I SA/Lu 536) uznano, że prowadzone prace wykończeniowe (m.in. wymiana centralnego ogrzewania) i wymiana zużytych elementów budynku (drzwi, podłogi) miały na celu ulepszenie budynku i nie mogą zostać uznane za remont, czyli naprawę czegoś lub doprowadzenie pomieszczeń do stanu używalności;
• w wyroku z 9 października 1996 r. (sygn. akt SA/Lu 2371) skład sędziów ocenił, że zakres prac dokonanych przez podatnika obejmował wzmocnienie fundamentów budynku, budowę nowej ściany działowej, rozkucie dotychczasowego podłoża i posadzki i wykonanie nowych, wymianę pokrycia stropodachu i wykonanie ocieplenia wewnętrznego, wymianę ślusarki i stolarki, położenie nowych tynków, rozbudowę zaplecza poprzez wybudowanie nowych sanitariatów z wyposażeniem, wymianę instalacji elektrycznej, rozbudowę sieci wodno-kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania w związku z przystosowywaniem pomieszczeń do przygotowywania posiłków, okratowanie okien i drzwi lokalu, wyłożenie pomieszczeń socjalnych glazurą. Efektem wykonanych prac było uruchomienie w wynajętych pomieszczeniach działalności gastronomicznej, w miejsce dotychczas tu prowadzonej działalności handlowej. Prace te nie stanowią zatem remontu. Z tego też względu wydatki te mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu tylko poprzez odpisy amortyzacyjne.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Izabella Żyglicka i Wspólnicy Adwokaci i Radcowie Prawni spółka komandytowa

Nowoczesna firma prawnicza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »