| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Księgowanie od A do Z

Księgowanie od A do Z

Prowadzenie nawet małej firmy wymaga podstawowej wiedzy z zakresu sposobów ewidencjonowania zdarzeń zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Prowadzenie rachunkowości ma także za zadanie umożliwienie prawidłowego rozliczenia się z kontrahentem i z budżetem. Rachunkowość prowadzona jest nie tylko dlatego, że tak nakazuje prawo, ale także po to, by można było uzyskać informacje konieczne do właściwego funkcjonowania jednostki (czyli osiągania zysków). To rachunkowość jest źródłem informacji niezbędnych do podejmowania decyzji. Praktycznie cały obszar firmy jest widoczny w zbiorach danych rejestrowanych w księgach rachunkowych i ewidencjach pomocniczych. Informacje tworzone przez rachunkowość służą też otoczeniu przedsiębiorstwa związanemu z nim transakcjami gospodarczymi.

Jeśli określono już istotność na podstawie podanych wskaźników, to została określona istotność ogólna, czyli dla firmy jako dla całości. Na tym jednak biegły nie poprzestaje. Równie ważne jest określenie istotności dla poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego i jest to istotność cząstkowa. Czasami istotności cząstkowe ustala się nie dla wszystkich pozycji sprawozdania, ale tylko dla tych zagrożonych. Ustalając przykładowo taką istotność cząstkową dla należności, bierze się pod uwagę następujące czynniki:
• wielkość należności ogółem w relacji do innych pozycji bilansowych,
• zmienność poziomu należności,
• jak zawsze wiedzę i doświadczenie biegłego rewidenta.
Jeszcze przed ostatecznym zakończeniem badania biegły rewident dokonuje sumowania wszystkich błędów (cząstkowych) i porównuje je z istotnością ogólną, sprawdzając, czy nie została ona przekroczona. Jeśli została przekroczona, to biegły ponownie przeprowadza dodatkowe badania. Pamiętajmy, że takie przekroczenie poziomu istotności pociąga za sobą skorygowanie nieprawidłowości w sprawozdaniu finansowym.
Praktyczne ustalanie poziomu istotności
Najlepiej posłużyć się przykładem z praktyki. Z. Fedak (Metody i technika rewizji sprawozdań finansowych, Warszawa 1998) prezentuje sposób ustalania poziomu istotności przez firmę KPMG. Otóż opracowano tam tabelę, z której korzystanie polega na wyborze większej z dwóch wartości wyjściowych, a mianowicie przychodu ze sprzedaży albo sumy bilansowej. Prześledźmy fragment tej tabeli:
Ustalenie istotności ogólnej
Ustalenie kryterium istotności ogólnej według powyższej tabeli jest następujące. Jeśli biegły bada firmę, w której:
• przychód ze sprzedaży wynosi 4 000 000 zł,
• suma bilansowa wynosi 7 000 000 zł
– to punktem wyjścia dla niego są wielkości z przedziału od 3 000 000 zł do 10 000 000 zł, jako że i suma bilansowa, i przychody ze sprzedaży mieszczą się w tym przedziale.
Zasadą jest, że bierze się większą z dwóch analizowanych wielkości, czyli przychód ze sprzedaży lub sumę bilansową. W powyższym przykładzie wyższa jest suma bilansowa i dlatego ją będziemy analizować.
Tok postępowania
1) przyjmujemy sumę bilansową do wyznaczenia poziomu istotności,
2) stosujemy mnożnik z przedziału, w którym zawiera się suma bilansowa, czyli z przedziału 3 000 000 – 10 000 000,
3) mnożnik wynosi 0,006,
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

topFX.pl

Portal. Platforma walutowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »