| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

W związku z przejściem od początku 2005 r. Unii Europejskiej na Międzynarodowe Standardy Rachunkowości warto się zastanowić nad tym, jak zmieni się rachunkowość naszych przedsiębiorstw (przynajmniej tych, które z przymusu lub własnej woli będą stosować MSR).

Standard ten stanowi, iż wartości materiałów przeznaczonych do zużycia w procesie produkcji nie odpisuje się poniżej kosztów, jeśli oczekuje się, że produkty gotowe, do wyrobu których materiały te będą zużyte, zostaną sprzedane po cenie równej lub większej niż koszty. Nie dotyczy to sytuacji, gdy spadek cen materiałów wskazuje, że koszt wytworzenia wyrobów gotowych przekroczy ich cenę sprzedaży netto; wówczas wartość materiałów należy obniżyć (miarą wartości ceny sprzedaży netto może być w takich okolicznościach koszt odtworzenia materiałów). Jeśli zatem przykładowe kwoty 20 000 zł (cena nabycia) i 15 000 zł (cena sprzedaży) dotyczyłyby zapasów dzianiny nabytej przez firmę odzieżową z przeznaczeniem do wykorzystania w procesie produkcji, to wartości materiałów nie musielibyśmy obniżać, jeśli oczekiwalibyśmy, że cena sprzedaży ubrań uszytych z tej dzianiny pokryje wszystkie koszty, łącznie z ceną jej nabycia.
O wartości materiałów przeznaczonych do zużycia w procesie produkcji nie decyduje cena rynkowa tych materiałów, lecz cena sprzedaży dóbr lub usług wytworzonych z ich wykorzystaniem. Jest to bardzo rozsądne i typowe dla MSR „ekonomiczne” podejście do pomiaru wartości składników majątkowych, zgodnie z którym są one tyle warte, ile wynoszą przyszłe korzyści ekonomiczne oczekiwane z tytułu zamierzonego ich wykorzystania. To ostatnie zdanie może stanowić motto wyrażające filozofię wyceny bilansowej przyjętej w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości. Im szybciej ją sobie przyswoimy, tym szybciej w praktyce przystosujemy się do rachunkowości bazującej na takim modelu wyceny.
Instrumenty finansowe
W przypadku instrumentów finansowych podejście do wyceny jest w zasadzie jednoznaczne. Podstawą wyceny aktywów finansowych jest wiarygodnie ustalona wartość godziwa, będąca jak w innych sytuacjach faktyczną bądź szacunkową wartością rynkową. Wyjątkiem od wyceny w wartości godziwej są przede wszystkim pożyczki udzielone i należności własne nie przeznaczone do obrotu oraz aktywa utrzymywane do terminu wymagalności. Tego rodzaju instrumenty wycenia się w skorygowanej cenie nabycia oszacowanej za pomocą efektywnej stopy procentowej.
Taki sposób wyceny aktywów finansowych jest zgodny ze wspomnianą wcześniej zasadą ujmowania składników majątkowych w kwotach odzwierciedlających oczekiwane korzyści ekonomiczne. W przypadku aktywów finansowych przeznaczonych do obrotu oraz dostępnych do sprzedaży miarą korzyści ekonomicznych jest aktualna wartość rynkowa (faktyczna bądź szacunkowa, przy czym szacunki wartości godziwej powinny spełniać wymóg wiarygodności). W przypadku aktywów, które nie są przeznaczone do obrotu, a z których jednostka czerpie korzyści ekonomiczne w postaci przepływów pieniężnych w ściśle określonych terminach (a zwłaszcza w terminie wymagalności), najlepszą miarą wartości jest cena nabycia sukcesywnie korygowana w miarę upływu czasu z uwzględnieniem efektywnej rentowności danego instrumentu. Z pewnym uproszczeniem można stwierdzić, że skorygowana cena nabycia stanowi dla aktywów utrzymywanych do terminu wymagalności odpowiednik wartości godziwej.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Kopczyńska

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »