| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > TEMAT DNIA > Jakie ułatwienia wprowadza druga ustawa deregulacyjna

Jakie ułatwienia wprowadza druga ustawa deregulacyjna

Udzielanie zaległego urlopu wypoczynkowego do 30 września, skrócenie terminu przedawnienia należności składkowych, zmiana w zasadach przekazywania ubezpieczonym raportów ZUS RMUA, skrócenie okresu obowiązkowego przechowywania dokumentacji ZUS – to najważniejsze zmiany, które wprowadza tzw. druga ustawa deregulacyjna.

W wyniku omawianej nowelizacji dodatkowo wprowadzono „akta sprawy wydania interpretacji ogólnej”. Prawo dostępu do nich nie obejmuje jednak danych identyfikujących stronę postępowania, której wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Na pisemne żądanie Ministra Finansów organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej będą przekazywać niezwłocznie akta dotyczące decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.

W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wydawania interpretacji indywidualnych. Przepisy te stanowią m.in. że:

- interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 14d Ordynacji podatkowej, dalej O.p.),

- wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Zwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji (art. 14f O.p.),

- każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy jest zobowiązany zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (art. 140 O.p.),

- jeżeli podanie nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia je bez rozpatrzenia. W tym przypadku nie dokonuje się wezwania, o którym mowa wyżej, oraz nie wydaje postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. Zasady te stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry (art. 169 § 1-2 O.p.).

Wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który będzie zawierać dane identyfikujące wnioskodawcę, oraz sposób uiszczenia opłaty za wydanie interpretacji Minister Finansów określi w drodze rozporządzenia.

Nowelizacja nie zmieniła zasadniczego celu wprowadzenia przez ustawodawcę interpretacji ogólnych. Ordynacja podatkowa nakazuje Ministrowi Finansów dążyć do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Wydaje je wyłącznie Minister Finansów. Dla porównania, interpretacje indywidualne wydają w imieniu Ministra Finansów upoważnieni dyrektorzy izb skarbowych.

 

Podstawa prawna:

- art. 1, art. 2, art. 9, art. 11, art. 27, art. 29 ustawy z 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (ustawa oczekuje na publikację w Dzienniku Ustaw),

- art. 12, art. 14d, art. 14f, art. 140, art. 169 § 1-2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),

- art. 161, art. 163 Kodeksu pracy,

- art. 24 ust. 4-6h, art. 31, art. 32, art. 41 ust. 8-9 oraz art. 47 ust. 3c ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.),

- art. 93, art. 94 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.).

 

Piotr Kostrzewa, ekspert w zakresie ubezpieczeń społecznych

Anna Bejka, konsultant podatkowy

Marek Skałkowski, specjalista w zakresie prawa pracy


Ten artykuł pochodzi z Monitora Prawa Pracy i Ubezpieczeń. Zamów to czasopismo już dziś! To naprawdę dobra inwestycja! Sprawdź ofertę

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Bryła

Adwokat kościelny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »