| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Jak rozróżnić nieruchomości wykorzystywane na własne potrzeby od nieruchomości klasyfikowanych do kategorii inwestycyjnych według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej? Jakie modele wyceny można zastosować w odniesieniu do nieruchomości inwestycyjnych i jak wpłynie to na obraz sytuacji majątkowej i finansowej prezentowanej w sprawozdaniu finansowym jednostki gospodarczej?

Wraz z poprawą ogólnej sytuacji finansowej wielu podmiotów gospodarczych oraz obserwowanym w ostatnich latach dynamicznym wzrostem cen nieruchomości na polskim rynku wiele firm decyduje się na lokowanie wolnych środków pieniężnych w nieruchomości. Aktywa te w praktyce gospodarczej nie są wykorzystywane na własne potrzeby, lecz utrzymywane w celach inwestycyjnych - przyrostu ich wartości lub uzyskiwania innych pożytków. W przypadku niektórych nieruchomości posiadanych przez jednostki, podstawowym źródłem dochodu są przychody z najmu powierzchni lokalowej, a procent powierzchni wykorzystywanej na własne potrzeby w stosunku do ogólnej powierzchni danej nieruchomości jest nieznaczny.
Wraz ze wzrostem zainteresowania tego rodzaju inwestycjami warto więc przyjrzeć się, w jaki sposób nieruchomości inwestycyjne są ujmowane i wyceniane w sprawozdaniach finansowych sporządzanych zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej. Możliwe do zastosowania modele różnią się bowiem od siebie, a zastosowanie odmiennych zasad wyceny - przy znacznym wzroście cen rynkowych nieruchomości obserwowanym w Polsce w ostatnich latach - może spowodować, że obraz sytuacji majątkowej i finansowej, przedstawiany w sprawozdaniu finansowym, będzie się znacząco różnił. Ma to miejsce w sytuacji posiadania przez jednostki gospodarcze aktywów inwestycyjnych nabywanych kilka lat temu, w przypadku których cena nabycia jest dużo niższa od bieżącej ceny rynkowej. Poniżej przedstawione zostaną podstawowe zasady ujmowania i wyceny nieruchomości inwestycyjnych w sprawozdaniach finansowych sporządzanych zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej.
Definicja nieruchomości inwestycyjnej wg MSR 40
Zgodnie z definicją zawartą w Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości 40 „Nieruchomości inwestycyjne”, do kategorii tej zalicza się nieruchomości (grunty, budynki lub części budynku), które właściciel lub leasingobiorca (w leasingu finansowym) traktuje jako źródło przychodów z czynszów lub utrzymuje w posiadaniu ze względu na przyrost ich wartości. Konieczne jest jednocześnie, aby nieruchomość ta nie była zajmowana przez właściciela, a więc utrzymywana w posiadaniu ze względu na jej wykorzystanie przy produkcji, dostawach towarów lub świadczeniu usług, a także w celach administracyjnych.
Cechą odróżniającą nieruchomości inwestycyjne od innych nieruchomości, zaliczanych do środków trwałych, jest więc m.in. uzyskiwanie z nich przepływów środków pieniężnych (np. z tytułu czynszów), które są w znacznej mierze niezależne od pozostałych przepływów z działalności gospodarczej, uzyskiwanych w związku z wykorzystaniem innych aktywów.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Edyta Grymel

Prawnik, specjalista prawa rodzinnego i gospodarczego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »