| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Niedozwolone postanowienia umowne w usługach edukacyjnych

Niedozwolone postanowienia umowne w usługach edukacyjnych

Dnia 30 maja 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał decyzję dotyczącą stosowania niedozwolonych postanowień umownych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność szkoleniową. Prezes UOKiK uznał działania szczegółowo wskazane w dalszej części publikacji, za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (decyzja nr RKR-17/2011).

Przedmiotem postępowania toczącego się przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej „Prezes UOKiK”), którego efektem jest Decyzja, było wykazanie, że zakwestionowane postanowienia umowne, stosowane przez przedsiębiorcę świadczącego usługi edukacyjne, są tożsame z treścią postanowień wzorców umownych, uznanych za niedozwolone prawomocnymi wyrokami Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej „SOKiK”) i wpisanych do Rejestru postanowień wzorców umowy za niedozwolone (dalej „Rejestr”).

W ocenie Prezesa UOKiK postanowienie o treści: „uczeń ma prawo do rozwiązania umowy poprzez złożenie oświadczenia o wypowiedzeniu ww. rozwiązanie umowy wiąże się z poniesieniem kary w wysokości 60% kosztów związanych z kursem, w którym uczeń brałby udział, gdyby umowa nie została rozwiązana” jest tożsame z treścią postanowienia wpisanego do Rejestru pod pozycją 1344. Prezes UOKiK podkreślił przy tym, że rezygnacja ucznia z nauki jest odstąpieniem od umowy zawartej z przedsiębiorcą. W razie zaś wykonania prawa odstąpienia to co strony już świadczyły ulega co do zasady zwrotowi w stanie niezmienionym, natomiast za świadczone usługi należy się drugiej stronie (w tym przypadku przedsiębiorcy) odpowiednie wynagrodzenie.

Świadczenie ucznia jest świadczeniem pieniężnym, którego zwrot jest możliwy w całości przed rozpoczęciem nauki albo w części, gdy uczeń rezygnuje w trakcie trwania nauki. W tym ostatnim przypadku uzasadnione jest pobranie przez szkołę wynagrodzenia za zajęcia, w których uczeń uczestniczył (czyli za świadczone usługi). Prezes UOKiK podkreśli przy tym, iż obowiązek zapłaty ryczałtowo określonej kary umownej „w wysokości 60% kosztów związanych z kursem” obciążał w tym przypadku wyłącznie konsumenta, przy czym kwota kary nie pozostawała w związku z zakresem spełnionego przez przedsiębiorcę świadczenia i mogła zostać uznana za nadmiernie wygórowaną. Prezes UOKiK przypomniał, że w świetle linii orzeczniczej SOKiK w zakresie rozliczenia stron na wypadek rozwiązania umowy w trakcie jej realizacji przyjmuje się, że koszty poniesione przez przedsiębiorcę w związku ze świadczeniem usług wykorzystanych przez konsumenta powinny być udokumentowane i rozliczone indywidualnie, a konsument powinien otrzymać zwrot części wpłaconej ceny proporcjonalnie do niewykorzystanej części świadczenia. W konsekwencji Prezes UOKiK uznał, że ww. postanowienie narusza interesy konsumentów, umożliwiając przedsiębiorcy działanie w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a ponadto jest tożsame - mimo pewnych różnic werbalnych - z postanowieniem wpisanym do Rejestru zarówno pod względem treści, jak i stanu faktycznego.

Ponadto, w ocenie Prezesa UOKiK postanowienie umowne o treści: „szkoła może rozwiązać umowę przez złożenie uczniowi oświadczenia o wypowiedzeniu na piśmie w przypadku zachowań ucznia, które będą utrudniać lub uniemożliwiać prawidłowe prowadzenie zajęć szkolnych. W tym przypadku uczeń będzie zobowiązany do zapłaty kary w wysokości, o której mowa w § 5 ust. 3” jest tożsame z treścią postanowień wpisanych do Rejestru pod pozycją 1344, 774 oraz 961.

Zacytowane powyżej postanowienie umowne oraz wskazane postanowienia wpisane do Rejestru dotyczą sytuacji, w której konsument nie wykonuje w należyty sposób swojego zobowiązania względem przedsiębiorcy, a jego działanie utrudnia wykonanie świadczenia przez przedsiębiorcę, co skutkuje usunięciem ucznia z danych zajęć albo nawet rozwiązaniem umowy - bez konieczności uprzedniego wezwania konsumenta do należytego spełnienia zobowiązania. Przy czym, przedsiębiorca w takiej sytuacji zachowuje w całości otrzymane wynagrodzenie. Tego rodzaju klauzule, ze względu na naruszenie dobrych obyczajów, zostały przez SOKiK uznane za niedozwolone w odniesieniu do przedsiębiorców świadczących usługi edukacyjne. Prezes UOKiK uznał, że ww. postanowienie umowne narusza zbiorowe interesy konsumentów, umożliwiając przedsiębiorcy działanie w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a ponadto jest tożsame z postanowieniami wpisanym do Rejestru zarówno pod względem treści, jak i stanu faktycznego.

Podsumowując, przedsiębiorcy świadczący usługi edukacyjne powinni sprawdzić stosowane przez nich wzorce umowne pod kątem istnienia w nich niedozwolonych postanowień umownych, wskazanych w niniejszej publikacji. Natomiast wszyscy przedsiębiorcy przy formułowaniu postanowień umownych powinni pamiętać o sprawdzeniu, czy wśród projektowanych postanowień nie zostało zawarte niedozwolone postanowienie umowne znajdujące się w Rejestrze lub postanowienie o treści tożsamej z treścią takiej klauzuli. Konsumenci zaś, jeśli mają jakiekolwiek wątpliwości co do prawidłowości postanowień umowy zawieranej z przedsiębiorca, mogą skorzystać z Rejestru, aby upewnić się, czy dane postanowienie nie narusza ich interesu.

Aneta Wrona-Kłoczko

aplikant radcowski

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna
CIT 2018. Komentarz299.00 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Komorniczak

Doradca podatkowy, prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK