Amortyzacja metodą liniową

Metoda liniowa jest najczęściej stosowaną metodą amortyzacji, na co niewątpliwie ma wpływ bardzo łatwy sposób obliczenia odpisów amortyzacyjnych. Amortyzacja liniowa w podstawowej wersji zakłada, że środek trwały zużywa się równomiernie w ciągu całego okresu jego użytkowania.

Metoda ta polega na tym, że przez okres amortyzacji stosowana jest określona, jedna stawka amortyzacji, a środek trwały jest równomiernie amortyzowany przez cały okres jego użytkowania.

Polecamy: Limity ulg i odliczeń w PIT

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w równych ratach co miesiąc lub co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego.

Amortyzację rozpoczyna się pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji i dokonuje się jej do miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z wartością początkową tego środka lub w którym postawiono go w stan likwidacji, zbyto bądź stwierdzono jego niedobór (suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodu).

Suma odpisów amortyzacyjnych środka trwałego dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia go do ewidencji (wykazu) do końca tego roku podatkowego.

Aby obliczyć miesięczny odpis amortyzacyjny należy:

• w wykazie stawek amortyzacyjnych znaleźć stawkę dla amortyzowanego środka trwałego,

• obliczyć roczną kwotę odpisów amortyzacyjnych (stanowi ją iloczyn stawki amortyzacyjnej i wartości początkowej środka trwałego,

• tak ustaloną kwotę podzielić przez dwanaście (12 miesięcy – rok).

Wynik stanowi kwotę amortyzacji miesięcznej, która jest kosztem uzyskania przychodu.

Polecamy: Karta podatkowa - poradnik użytkownika

Metoda liniowa z zastosowaniem indywidualnych stawek amortyzacyjnych

Dla pewnej grupy środków trwałych możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych metodą liniową przy zastosowaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych, które umożliwiają szybszą amortyzację środka trwałego.

Taki wariant metody liniowej dotyczy środków trwałych:

• wpisanych po raz pierwszy do ewidencji podatnika,

• spełniających ustawową definicję środka trwałego ulepszonego lub używanego.

Metoda liniowa z zastosowaniem podwyższonych stawek amortyzacyjnych

Dla pewnej grupy środków trwałych stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych mogą zostać podwyższone. Możliwość taka dotyczy środków trwałych używanych w warunkach pogorszonych lub złych.

Metoda liniowa z zastosowaniem obniżonych stawek amortyzacyjnych

Podatnicy stosujący metodę liniową mają prawo obniżać stawki amortyzacyjne określone w Wykazie stawek amortyzacyjnych, a obniżenie stawki nie jest uzależnione od wystąpienia jakichkolwiek okoliczności. Na skutek obniżenia stawki amortyzacyjnej zmniejsza się wielkość odpisu w roku podatkowym i wydłuża się okres amortyzacji.

Podstawa prawna
- art. 16i, art. 16j ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.