Nabycie gruntu jako towaru handlowego przez podatników PIT

Co to jest towar handlowy

Towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym, a więc towary, które z założenia mają zostać odsprzedane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wydatki na nabycie gruntów jako koszty podatkowe

Wydatki na nabycie gruntów nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Podatnik może je zaliczyć do kosztów podatkowych dopiero w momencie zbycia gruntu, gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, bez względu na czas ich poniesienia.

Przywołane zasady nie mają jednak zastosowania w opisanej sprawie, gdy ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej (handel nieruchomościami) zakupione grunty stanowią towary handlowe.

W takim przypadku zakup gruntu (towaru handlowego) stanowi bezpośredni koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik powinien zapisać nabycie gruntu w cenie jego zakupu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wydatki na zakup gruntu stanowią koszty podatkowe w chwili ich zaewidencjonowania (o ile zostaną sprzedane do końca roku).

Prawidłowe zatem będzie zaksięgowanie wydatków na zakup gruntu w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, tj. zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu w dacie zakupu. Zapisu dokonujemy niezwłocznie po otrzymaniu towaru najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Grunty nie sprzedane w roku ich nabycia

Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych zaliczają wydatki do kosztów uzyskania przychodów tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione. W przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uznaje się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Polecamy: serwis PIT

Jeżeli podatnik nie osiągnął przychodu ze zbycia gruntów w roku, w którym zakupił towar, jest zobowiązany do ujęcia niesprzedanych gruntów w spisie z natury na koniec roku.

Remanent na koniec roku umożliwi prawidłowe określenie dochodu za rok podatkowy. Stosuje się tu zasadę, iż dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego. Natomiast jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa - dochód pomniejsza się o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego.

Wydatki na grunty wyłączyć należy z kosztów uzyskania przychodów tego okresu sprawozdawczego, w którym nie zostały sprzedane (nie uzyskano przychodu z ich sprzedaży).

Polecamy: serwis VAT

Jeżeli grunty zostaną sprzedane w roku poniesienia i zaewidencjonowania w księdze podatkowej wydatków na ich nabycie, wydatki będą rozliczane w dacie ich poniesienia (o ile podatnik nie sporządza spisu z natury w okresach miesięcznych).

Podstawa prawna:
- ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.)
- rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. 2003 r. Nr 152 poz. 1475 ze zm.)