Gdzie podlegają opodatkowaniu dochody pracowników oddelegowanych do pracy na Litwie

Jeśli pobyt danego pracownika na Litwie przekroczy 183 dni w okresie jakichkolwiek 12 miesięcy rozpoczynającym lub kończącym w danym roku podatkowym, to ich dochody mogą być opodatkowane na Litwie – zgodnie z postanowieniami umowy polsko-litewskiej.

Dochody pracowników przebywających na Litwie przez okres nieprzekraczający 183 dni w okresie jakichkolwiek 12 miesięcy rozpoczynającym lub kończącym w danym roku podatkowym wypłacane im przez polską spółkę nieposiadającą na Litwie zakładu w rozumieniu polsko-litewskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Litwą

Zasady opodatkowania dochodów pracowników mających miejsce zamieszkania w Polsce, a wykonujących pracę za granicą reguluje odpowiednia dwustronna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli taka umowa została zawarta z krajem, w którym praca jest wykonywania). Dlatego oceniając zakres obowiązku podatkowego trzeba uwzględniać odpowiednie jej postanowienia. W sytuacji opisanej w pytaniu taką umową jest umowa polsko-litewska.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. umowy, z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 21, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.

Polecamy: serwis Podatki osobiste

Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast w świetle art. 15 ust. 2 umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

• odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas każdego dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
• wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
• wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Zatem zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy, wynagrodzenia pracowników mających miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest na terytorium Litwy.

Natomiast art. 15 ust. 2 umowy określa wyjątek od powyższej zasady. Stanowi on, że wynagrodzenia pracowników podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule wyjątki.

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, iż wynagrodzenie pracowników podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (na Litwie) oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika (w Polsce).

Jak obliczyć ilość dni pobytu

Obliczając długość pobytu poszczególnych pracowników na Litwie powinni Państwo kierować się wytycznymi wynikającymi z Modelowej Konwencji OECD. Zgodnie z nimi obliczanie długości pobytu w danym państwie jest dokonywane poprzez stosowanie metody opartej na „dniach fizycznej obecności”. 

Polecamy: Jak rozliczać koszty w czasie

W ramach tej metody każda część dnia, nawet bardzo krótka, spędzona przez podatnika w danym państwie, liczy się jako dzień obecności w tym państwie przy obliczaniu okresu 183 dni.

Jako dzień obecności liczone są: dzień przybycia i wyjazdu, wszystkie inne dni spędzone w danym państwie, także soboty i niedziele, święta narodowe, urlopy przed, w czasie i po zakończeniu działalności, dni choroby.

Nie bierze się pod uwagę dni spędzonych w tym państwie w czasie przejazdu między dwoma miejscami położonymi poza tym państwem. Każdy pełny dzień spędzony natomiast poza danym państwem, czy to w celach wakacyjnych, służbowych, czy z innej przyczyny, nie może być brany pod uwagę.

Zatem dochody tych pracowników, których pobyt na Litwie przekroczył ww. okres 183 dni podlegają opodatkowaniu zarówno na Litwie (państwie źródła), jak i w Polsce (państwie rezydencji).
Przy czym wówczas dla uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować przewidzianą w art. 25 ust. 1 lit. a) umowy polsko-litewskiej metodę unikania podwójnego opodatkowania. Tą metodą jest metoda wyłączenia z progresją.

Natomiast jeśli pobyt pracownika nie przekroczył 183 dni w ww. okresie dwunastomiesięcznym, to ponieważ wynagrodzenie wypłacane jest przez polską spółkę nieposiadającą na Litwie zakładu w rozumieniu umowy polsko-litewskiej, ich wynagrodzenia za pracę wykonywaną na Litwie podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

W takim przypadku spełnione są bowiem łącznie wszystkie trzy warunki wymagane przez umowę polsko-litewską w art. 15 ust. 2.

Podstawa prawna:

• art. 15 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 1 lit. a ) umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 20.04.1994 r. - Dz. U. z 1995 r. Nr 51, poz. 277 , zm. Dz. U. z 2008 r. Nr 80, poz. 483