Czy warto dobrowolnie poddać się odpowiedzialności karno-skarbowej?

Obok wniosku o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności istnieją również inne sposoby na konsensualne zakończenie sporu.

Należą do nich m.in. skazanie oskarżonego na jego wniosek na posiedzeniu sądu bez przeprowadzania rozprawy, skazanie oskarżonego na skróconej rozprawie, przeprowadzenie postępowania mandatowego.

Postępowanie ma na celu przede wszystkim doprowadzić do porozumienia sprawcy z organem procesowym. Nie chodzi tu o to, aby była zastosowana represja karna, pewnego rodzaju odwet, ale o to aby uszczerbek finansowy poniesiony przez Państwo (brak zapłaty podatku) był usunięty, wyrównany, aby powstała szkoda była naprawiona.

Do podstawowych korzyści złożenia wniosku należy fakt, że nawet po wyroku uwzględniającym ten wniosek nasze dane personalne nie będę zamieszczone w Krajowym Rejestrze Karnym. Również ponowne popełnienie wykroczenia/przestępstwa skarbowego nie będzie traktowane jako działanie w warunkach recydywy.

Jakie grzywny za przewinienia skarbowe grożą w 2011 roku?

Kiedy można złożyć wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej?

Wniosek ten może być złożony zarówno przez osobę, która dopuściła się wykroczenia jak i przestępstwa skarbowego. Jednak nie w każdym przypadku zostanie wydane zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.

Zgodnie z art. 17 ustawy  z dnia 10.09.1999r. kodeks karny skarbowy, dalej k.k.s. (Dziennik Ustaw 1999 Nr 83 poz. 930) sąd nie wyda takiego zezwolenia jeśli:
1) przestępstwo skarbowe zagrożone jest karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności,
2) przestępstwo skarbowe zagrożone tylko karą grzywny popełniono w warunkach określonych w art. 37 § 1 lub art. 38 § 2,
3) zgłoszono interwencję co do przedmiotów podlegających przepadkowi, chyba że zostanie ona wycofana przez interwenienta do czasu wniesienia aktu oskarżenia do sądu.             

Interwencja to instytucja procesowa, która umożliwia zainteresowanej osobie trzeciej ochronę swoich interesów prawnych poprzez wzięcie udziału w już toczącej się sprawie między innymi podmiotami.

Nie są to jedyne zastrzeżenia, jakie mają być spełnione. Obok nich muszą wystąpić inne warunki- pozytywne, których zaistnienie jest konieczne:

1) wina sprawcy oraz okoliczności popełnienia wykroczenia/przestępstwa skarbowego są jasne, nie budzą wątpliwości,

2) w wypadku, gdy czyn zabroniony polega na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej (podstawową należnością publicznoprawna jest podatek, więc taki czyn może dotyczyć niezapłacenia podatku), sprawca musi wcześniej uiścić daną należność (np. zapłacić podatek); jeżeli została ona już uregulowana, wystarczy dołączyć dowód wskazujący na jej uiszczenie.

3) sprawca musi uiścić kwotę odpowiadającą co najmniej najniższej karze grzywny grożącej za dane wykroczenie/przestępstwo skarbowe, tj. kwotę równą co najmniej 1/3 minimalnego wynagrodzenia, gdy chodzi o przestępstwo skarbowe, oraz 1/10 tego wynagrodzenia przy wykroczeniu skarbowym; o ich wysokości decyduje data występowania z wnioskiem i minimalne wynagrodzenie w tym momencie (nie jest ona jednak przesądzona, ponieważ organ może żądać podwyższenia wpłaty przy podniesieniu się wysokości tego wynagrodzenia w trakcie negocjacji).

4) sprawca wyraził zgodę na przepadek przedmiotów co najmniej w takim zakresie, w jakim ten przepadek jest obowiązkowy, a w razie niemożności złożenia tych przedmiotów - uiścił ich równowartość pieniężną; przepisy art. 16 § 2 zdanie trzecie oraz art. 31 § 3 pkt 2 k.k. stosuje się odpowiednio;

W sytuacji, gdy przepadek jest obligatoryjny, sprawca musi wyrazić zgodę na przepadek przedmiotów. Może się zdażyć, że przedmioty zostaną zużyte, utracone itp – sprawca wtedy ma obowiązek wpłaty kwoty, która odpowiada ich równowartości.

W wypadku przedmiotów ulegających szybkiemu zepsuciu lub zniszczeniu albo których przechowywanie wiąże się z nadmiernymi kosztami bądź trudnościami, organ finansowy może żądać wpłacenia ich równowartości. Powyższe sytuacje nie dotyczą przedmiotów, których posiadanie jest zabronione.

5) sprawca uiścił zryczałtowaną równowartość kosztów postępowania; zostały one ustalone w ruchomej wysokości, tj. na 1/12 minimalnego miesięcznego wynagrodzenia przy wykroczeniach skarbowych i na 1/10 tego wynagrodzenia przy przestępstwach skarbowych (dotyczą minimalnych wynagrodzeń z daty zgłoszenia wniosku); gdy okażą się one wyższe organ może żądać ich uzupełnienia.

Dowody wykonania wymienionych czynności dołącza się do wniosku o zgodę na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. Należy być przygotowanym, że organ finansowy, przed którym toczy się postępowanie może rozszerzyć zakres tych warunków (np. żądać uiszczenia pozostałych kosztów postępowania). Warunki z pkt 2-5 określane są niekiedy „warunkami brzegowymi”.

Jak toczy się postępowanie dotyczące wniosku o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności?

Podstawa prawna: art. 17-18 oraz 143-149 ustawy z 10 września 1999 r. kodeks karny skarbowy (Dziennik Ustaw 1999 Nr 83 poz. 930 ze zmianami).