| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Zwolnienia > Moment utraty przez budynek statusu pierwszego zasiedlenia w związku z jego ulepszeniem a VAT

Moment utraty przez budynek statusu pierwszego zasiedlenia w związku z jego ulepszeniem a VAT

Oceniając przesłanki zastosowania zwolnienia od VAT przy sprzedaży nieruchomości należy uwzględnić tezy wyroku TSUE z 16 listopada 2017 r. w sprawie C‑308/16 (Kozuba Premium Selection sp. z o.o.). W pierwszej kolejności należy badać, czy przeprowadzone w ramach ulepszenia zmiany są istotne, a dopiero po stwierdzeniu ich istotności badać okoliczność przekroczenia progu 30%.

Tak wynika z wyroku WSA w Warszawie z 22 stycznia 2018 r., III SA/Wa 758/15.

Sprawa dotyczyła spółki, która posiada wiele nieruchomości na terytorium kraju i zamierza dokonać dostawy posiadanych nieruchomości. Spółka posiada budynki i budowle lub ich części, które po ich pierwszym zasiedleniu wielokrotnie ulepszała w ten sposób, że poszczególne ulepszenia nie przekraczały poziomu 30% wartości początkowej budynku, zaś suma wszystkich ulepszeń dla danego budynku w niektórych sytuacjach przekroczyła poziom 30% wartości początkowej. Spółka wynajmuje/wydzierżawia/oddaje w użytkowanie budynki, budowle lub ich części. Niektórzy najemcy dokonują wydatków na środki trwałe będące przedmiotem wynajmu.

Polecamy: Biuletyn VAT

Polecamy: VAT 2018. Komentarz

Na tym tle spółka zapytała organ podatkowy:

1) W jakim momencie budynek traci status pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w wyniku jego ulepszenia, a w konsekwencji nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawie o VAT?

2) Czy wydatki poniesione przez najemców, w tym przekraczające 30% wartości początkowej zabudowania, których to wydatków nie poniósł właściciel zabudowania (spółka), wpływają na ocenę pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT i na ocenę możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Prezentując własne stanowisko spółka wskazała, że dany budynek, budowla lub ich część tracą przymiot pierwszego zasiedlenia wyłącznie w sytuacji, gdy dane konkretne ulepszenie przekroczyło poziom 30% wartości początkowej budynku, przy czym za wartość początkową budynku, na potrzeby tego przepisu, należy przyjąć wartość początkową w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych na dzień rozpoczęcia tego ulepszenia (tj. obejmującą także wartość wcześniejszych ulepszeń), a zatem dokonanie dostawy tych budynków budowli lub ich części dopiero po takim ulepszeniu nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Ponadto spółka wskazała, że wydatki poniesione przez najemców, w tym przekraczające 30% wartości początkowej zabudowania, których to wydatków nie poniósł właściciel zabudowania (spółka), nie mogą wpływać na ocenę pierwszego zasiedlenia.

Organ uznał to stanowisko w zakresie określenia momentu, w jakim budynek traci status pierwszego zasiedlenia za nieprawidłowe. Organ podkreślił, że jeżeli wartość nakładów przekroczyła 30% wartości i obiekt był wydany w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem, dzierżawa) wówczas jego dostawa w okresie krótszym niż 2 lata od zdarzenia, w którym wartość ulepszeń przekroczyła 30%, nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Ponadto organ podkreślił, że wydatki poniesione przez najemców (w tym również wydatki przekraczające 30% wartości początkowej zabudowania) nie mogą stanowić u spółki wydatków na ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Sprawa trafiła do WSA w Warszawie, który zawiesił postępowanie czekając na wyrok TSUE w sprawie C308/16 (Kozuba Premium Selection sp. z o.o.) wydany w związku z pytaniem prejudycjalnym zadanym przez NSA. Z wyroku TSUE wynika, że przepisy nie sprzeciwiają się, aby przepisy krajowe, będące przedmiotem postępowania głównego, uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 Dyrektywy 112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia.

Wobec tego WSA w Warszawie zgodził się ze stanowiskiem spółki. Zdaniem sądu, z wyroku TSUE wynika, że oceniając prawo do zwolnienia od VAT należy badać jeszcze jeden warunek, a mianowicie „istotność” zmian przeprowadzonych w ramach tego ulepszenia. TSUE mówi, że mają to być istotne zmiany przeprowadzone w celu zmiany wykorzystania budynku lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia. Ze względu na powyższą tezę wyroku TSUE zaskarżona interpretacja podlega uchyleniu.

Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę podzielił również poglądy wyrażone w wyroku NSA z 23 listopada 2017 r., I FSK 312/16, w którym ww. wyrok TSUE został przez sąd uwzględniony.

Patrycja Łukasiewicz

Źródło: taxonline.pl

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Stanisław Trzeciak

Radca prawny (prawo Białorusi), aplikant radcowski OIRP Lublin

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK