Jak rozliczać różnice memoriałowe z uwzględnieniem nowych przepisów updop

rada

W praktyce stosuje się kilka metod rozliczania różnic memoriałowych. Najbardziej popularna jest metoda polegająca na wyksięgowaniu różnic memoriałowych pod datą pierwszego dnia nowego roku, tak aby wykazać wartość historyczną zobowiązań i należności.

uzasadnienie

Na dzień bilansowy wszelkie należności i zobowiązania wyrażone w walutach obcych należy wycenić po obowiązującym na ten dzień średnim kursie NBP.

W następnym roku obrotowym różnice te powinny zostać wystornowane albo rozliczone w momencie ich zapłaty.

W praktyce niezrealizowane różnice kursowe można:

l wyksięgować pod datą pierwszego dnia nowego roku, tak aby wykazać wartość historyczną zobowiązań i należności,

l pozostawić w księgach, ale w chwili zapłaty ustalić i rozliczyć in plus bądź in minus dodatkowe różnice,

l wyksięgować w momencie uregulowania rozrachunków i jednocześnie rozliczyć różnice zrealizowane.

PRZYKŁAD

Na dzień bilansowy spółka wykazywała następujące salda według kursu historycznego:

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Przy takim rozliczaniu różnic kursowych trzeba pamiętać, aby dla celów podatku dochodowego ująć różnice w prawidłowej wysokości. Różnice kursowe ustalane na dzień bilansowy jako niezrealizowane nie podlegały rozliczeniom podatkowym. Dlatego z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kwotą wyjściową do rozliczenia różnic kursowych jest wartość historyczna należności, bez uwzględniania różnic memoriałowych wyliczonych na dzień bilansowy. Jest to niewątpliwie duża wada tej metody, dlatego jest ona mało popularna.

Trzeci sposób polegający na wyksięgowaniu różnic memoriałowych w momencie uregulowania rozrachunków i jednocześnie rozliczeniu różnic zrealizowanych jest w ewidencji identyczny ze sposobem pierwszym. Różnica polega na utrzymywaniu urealnionego na dzień bilansowy salda rozrachunków do momentu ich zapłaty.

Zmiany w zakresie ustalania różnic kursowych

Od nowego roku ustawą o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadzono nowe regulacje dotyczące ustalania różnic kursowych.

Według nowych przepisów różnice kursowe można ustalać na podstawie:

n przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lub n przepisów ustawy o rachunkowości.

Wybierając ustalanie różnic kursowych na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości jednostka musi spełnić dwa warunki:

1) wybraną metodę należy stosować przez okres nie krótszy niż 3 lata podatkowe,

2) w czasie stosowania tej metody sprawozdania finansowe jednostki będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Oznacza to, że ustalając różnice kursowe na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości należy sprawozdanie finansowe poddać badaniu, nawet jeżeli spółka nie miałaby takiego obowiązku gdyby tej metody nie wybrała.

Stosując do ustalania różnic kursowych przepisy ustawy o rachunkowości, podatnicy zaliczają je odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów.

O fakcie wyboru tej metody spółka musi zawiadomić, w formie pisemnej, właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Podobnie jest z rezygnacją.

Uwaga!

Decydując się na ustalanie różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym wybrana została ta metoda, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego.

Oznacza to, że różnice memoriałowe wyliczone na 31 grudnia 2006 r., które dla celów podatkowych nie stanowiły przychodów ani kosztów, stają się nimi w nowym roku podatkowym.

l art. 30 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 157, poz. 1119

l art.9b, art. 12 ust. 1, 2, 3, 3a, art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1589

Wioletta Chaczykowska

księgowa z licencją MF