Jak zaewidencjonować wypłatę zaliczki na dywidendę

Po pierwsze, w ciągu roku zaliczka na wypłatę dywidendy powinna być księgowana na oddzielnym koncie, które można nazwać „Zaliczka na poczet dywidendy”. Po drugie, przed wypłatą zaliczki na dywidendę należy upewnić się, że wszystkie warunki wymagane przez kodeks spółek handlowych zostały wypełnione przez spółkę. Po trzecie, z wypłatą zaliczki na dywidendę wiążą się zobowiązania podatkowe. Przy zapłacie 19-proc. podatku od dywidendy część zaliczki w wysokości 380 tys. zł powinna zostać przelana do urzędu skarbowego. W przypadku wspólników z siedzibą w kraju, z którym Polska zawarła umowę w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, stawka podatku jest zwykle niższa lub wynosi nawet 0 proc. i jest określona przez tę umowę. Zastosowanie stawki wynikającej z takiej umowy jest możliwe pod warunkiem uzyskania od podatnika certyfikatu rezydencji. W przypadku 19-proc. opodatkowania, księgowanie wypłaty zaliczki na poczet dywidendy powinno być następujące: debet - konto „Zaliczka na wypłatę dywidendy” w kwocie 2 mln zł, kredyt - konto „Środki pieniężne” w kwocie 1,62 mln zł przelane do wspólników, kredyt - konto „Rozrachunki publiczno-prawne” w kwocie 380 tys. zł. Przelew do urzędu skarbowego w dniu płatności zobowiązania podatkowego powinien zostać ujęty w księgach jako zmniejszenie (kredyt) środków pieniężnych i zmniejszenie (debet) rozrachunków publiczno-prawnych w kwocie 380 tys. zł. Ustawa o rachunkowości nie reguluje szczegółowo kwestii wypłaty zaliczki na dywidendę. Ponieważ art. 53 ustawy o rachunkowości stwierdza, że podział wyniku finansowego może nastąpić jedynie po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający, dlatego też w rocznym sprawozdaniu finansowym za 2007 rok przygotowanym zgodnie z ustawą o rachunkowości, konto debetowe „Zaliczka na wypłatę dywidendy” powinno być zaprezentowane jako oddzielna pozycja w kapitałach własnych spółki. Jest to zgodne z art. 50 ustawy o rachunkowości umożliwiającym wykazanie informacji w sprawozdaniu finansowym w większej szczegółowości niż określone w załącznikach do tej ustawy. Z tego względu najwłaściwsze jest, aby konto „Zaliczka na poczet dywidendy” było umiejscowione w zakładowym planie kont w grupie kont kapitałowych, a nie jak się często zdarza w grupie kont rozrachunkowych. W przypadku Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) zaliczka na dywidendę powinna być ujęta jako zmniejszenie zysków zatrzymanych, ponieważ Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 1 (MSR1) nie wymaga oddzielnego wykazania takiej zaliczki w bilansie, oczywiście możliwe jest zaprezentowanie zaliczki na dywidendę jako oddzielnej pozycji w bilansie. Tak czy inaczej w przypadku MSSF i ustawy o rachunkowości zaliczka na dywidendę powinna być zaprezentowana w zestawieniu zmian w kapitale własnym.

Ewa Kowalczuk

partner w dziale audytu, Ernst & Young

PODSTAWA PRAWNA

- Art. 50 oraz art. 53 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.).