Kiedy można amortyzować budynek postawiony na cudzym gruncie

Tak wniosek płynie z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1222/11.

W przedstawionym stanie faktycznym podatnik - w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą - wybudował na dzierżawionej nieruchomości zakład produkcyjny. Budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych jako inwestycja w obcym środku trwałym przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%. Amortyzację rozpoczęto od stycznia 2007 r. W tym czasie budowa budynku nie była jeszcze zakończona - nie dopuszczono do jego użytkowania. Jako wartość początkową środka trwałego podatnik przyjął wartość nakładów poczynionych w związku z budową zakładu do końca 2006 r.

Od czego zależy wysokość raty amortyzacji

Urząd skarbowy podważył prawidłowość ujmowania w kosztach odpisów amortyzacyjnych odnoszących się do budynku - hali produkcyjnej, którą wybudował na dzierżawionym gruncie. Organ powołał się na przepisy ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), z których wynika, że budynek postawiony na cudzym gruncie może zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a następnie podlegać amortyzacji, ale w dniu przyjęcia do używania musi być kompletny i zdatny do użytku.

Podatnik wniósł skargę do sądu, wskazując, że warunek dotyczący kompletności i zdatności do użytku (o którym mówi art. 22a ust. 1 ustawy o PIT), nie odnosi się do budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie (o których mówi art.22a ust. 2). Jego zdaniem warunek ten dotyczy tylko środków trwałych stanowiących własność podatnika.

Co jest konieczne do rozpoczęcia amortyzacji?

NSA oddalił skargę podatnika, stwierdzając, że  „(...) przedmiotem odpisu amortyzacyjnego mogą być środki trwałe, których cechy określono w art. 22a ust. 1 PIT. Muszą być między innymi kompletne, zdatne do użytku oraz stanowić własność podatnika. Jeżeli któryś z powyższych warunków nie jest spełniony, podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu odpisu z tytułu zużycia środka trwałego. W art. 22a ust. 2 PIT, uznając potrzeby życia gospodarczego, w drodze wyjątku, rozszerzono na potrzeby amortyzacji definicję środka trwałego o budynki wybudowane na cudzym gruncie - czyli w świetle prawa cywilnego niebędące własnością podatnika. W powyższym rozwiązaniu wyłączono tym samym przesłankę własności, co nie zmienia faktu, że środek trwały wciąż musi być kompletny i zdatny do użytku. Za powyższym stanowiskiem przemawiać miała ponadto treść art. 22a ust. 2 pkt 4 PIT - wyraźnie wyłączono w nim przesłankę kompletności i zdatności do użytku poprzez użycie zwrotu w budowie”.

oprac. Adam Kuchta