Jak skorygować VAT po roku

Regulacje odnoszące się do metody ustalania proporcji potrzebnej do dokonania korekty podatku naliczonego przy nabyciu środków trwałych zawarte są w art. 90 ust. 2-6 usta- wy o VAT.

Na podstawie powyższych przepisów proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego w całkowitym obrocie uzyskanym przez podatnika zarówno z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Proporcja ta określana jest procentowo, przy zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej, w stosunku rocznym. Podstawą jej obliczenia jest wysokość obrotu w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana. Należy przypomnieć, że na potrzeby ustawy o VAT rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Przy ustalaniu proporcji bez znaczenia jest więc przyjęty przez podatnika rok podatkowy na potrzeby podatku dochodowego.

Należy pamiętać, że przy obliczaniu proporcji do obrotu nie wlicza się obrotu uzyskanego: z tytułu dostawy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy oraz z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług pośrednictwa finansowego, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Do obrotu tego nie jest wliczany także obrót z tytułu importu usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.

Ustaloną w ten sposób proporcję podatnik powinien następnie uwzględnić przy dokonywaniu korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł. W przypadku bowiem towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych (z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 tys. zł), podatnicy - którzy wykonują czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, mają obowiązek dokonywać korekt kwoty podatku odliczonego w ciągu pięciu kolejnych lat (a w przypadku nieruchomości - w ciągu dziesięciu lat), licząc począwszy od roku, w którym środki te zostały oddane od użytkowania. W każdym kolejnym roku okresu korekty korygowane jest 20 proc. podatku naliczonego przy jego nabyciu (10 proc. w przypadku nieruchomości). Taki sposób rozliczenia zapewnia, że podatek naliczony podlega odliczeniu w takim zakresie, w jakim środek trwały był faktycznie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Opisaną powyżej korektę dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty. Moment dokonania korekty jest więc zróżnicowany w zależności od tego, czy podatnik rozlicza się miesięcznie czy kwartalnie. Należy podkreślić, że korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między wstępną proporcją odliczenia podatku naliczonego, która została przez podatnika dokonana przy nabyciu środka trwałego, a proporcją ustaloną na potrzeby korekty po roku od zakupu środka trwałego nie przekracza dwóch punktów procentowych.

PIOTR TATARA

prawnik w Kancelarii Baker & McKenzie

PODSTAWA PRAWNA

- Art. 90 ust. 2-6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).