Kategorie

Rezerwy na świadczenia pracownicze

Jednostka ma obowiązek tworzenia aktuarialnych rezerw na świadczenia pracownicze, takich jak odprawy emerytalne, rentowe, pośmiertne, nagrody jubileuszowe itp., chyba że jest ustawowo zwolniona lub zweryfikowała, że rezerwy są nieistotne bilansowo (należy to zweryfikować dla wszystkich świadczeń łącznie).
W związku z wprowadzeniem Ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych (PPK), księgowi stanęli przed dylematem, czy należy tworzyć rezerwy na te świadczenia pracownicze zgodnie z MSR 19, KSR 6 lub KSA 1?
Wycena rezerwy na świadczenia pracownicze to skomplikowany proces. W tym procesie, wszystkie składowe powinny być właściwe i w poprawny sposób powinny odzwierciedlać rzeczywistość. Kluczowe składowe tego procesu to: dane na temat pracowników jednostki, zasady wypłaty świadczeń pracowniczych, model aktuarialny wykorzystywany do wyceny rezerwy, założenia aktuarialne wykorzystywane do wyceny.
Podmioty prowadzące księgi rachunkowe zobowiązane są do tworzenia biernych rozliczeń międzyokresowych na świadczenia pracownicze, które w bilansie wykazywane są jako rezerwy na zobowiązania. Jednostka powinna uwzględnić rezerwy na znane jej ryzyko, grożące straty oraz skutki innych zdarzeń, także wtedy, gdy ich ujawnienie nastąpi między końcem roku a zamknięciem ksiąg rachunkowych za dany rok.
Dokonując wyceny rezerw na świadczenia pracownicze zgodnie z MSR 19 „Świadczenia Pracownicze”, aktuariusz wyceniający rezerwy wycenia nie tylko wartość tych rezerw na dany dzień bilansowy, ale dokonuje także wyceny poszczególnych składowych, które objaśniają odbiorcom raportu z wyceny rezerw jak i dlaczego poszczególne założenia i dane wejściowe wpływają na zmianę wartości rezerw na świadczenia pracownicze pomiędzy danymi datami bilansowymi.