Odwołanie nie zawsze musi spełniać wymogi formalne

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął kwestię oddalania odwołań. Podatnik złożył wniosek o umorzenie, ale organ podatkowy I instancji odmówił. Podatnik odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ nie zajął się jednak odwołaniem. Najpierw wezwał podatnika do uzupełnienia pisma, a ponieważ było ono niewystarczające, wydał decyzję o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania.

Podatnik zaskarżył ją do sądu administracyjnego, który uwzględnił jego skargę. W ocenie sądu I instancji podatnik w odwołaniu opisał swoją trudną sytuację materialną, z czego można było wysnuć wniosek, że czyni zarzuty dotyczące spełnienia przesłanki dotyczącej ważnego interesu podatnika.

Skargę kasacyjną do NSA wniosło kolegium. Podkreśliło, że z odwołania podatnika nie wynikało ani jakie jest jego żądanie, ani jaki jest jego zakres.

NSA oddalił jednak skargę kasacyjną. Wyjaśnił, że Ordynacja podatkowa inaczej niż kodeks postępowania administracyjnego stawia większe rygory odwołaniu od decyzji podatkowej. Nie zawsze jednak organ odwoławczy musi w sposób restrykcyjny odnosić treść odwołania do treści przepisów. Sąd I instancji słusznie przeanalizował treść odwołania, biorąc pod uwagę sytuację podatnika, a zwłaszcza to, że jest on osobą działającą bez profesjonalnego pełnomocnika. Realizacja uprawnienia do obrony swoich praw w toku instancyjnej kontroli w postępowaniu podatkowym powinna być przez organ podatkowy w takiej sytuacji miarkowana.

Rygory dotyczące wymogów formalnych odwołania powinny być rozpatrywane indywidualnie z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy. Inaczej powinno być zatem ocenione odwołanie sporządzone przez profesjonalistę, a inaczej przez osobę o niskiej świadomości prawnej. Wyrok jest prawomocny.

Ważne!

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie

Sygn. akt II FSK 74/06

Aleksandra Tarka