| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ABC > Zasady prowadzenia rachunkowości partii politycznych

Zasady prowadzenia rachunkowości partii politycznych

Konieczność wydatkowania pieniędzy na kampanię wyborczą wiąże się z obowiązkiem utworzenia funduszy wyborczych. Ale to tylko jeden ze specyficznych elementów rachunkowości partii politycznych. Od innych jednostek sektora pozarządowego partie różni też ustawowy zakaz prowadzenia działalności gospodarczej. Szczególne zasady prowadzenia rachunkowości, dostosowane do specyfiki działalności partii politycznych, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości przez partie polityczne.

Działalność partii politycznych w Polsce została uregulowana ustawowo1. Zgodnie z ustawą za partię polityczną uznaje się dobrowolną organizację występującą pod określoną nazwą, stawiającą sobie za cel udział w życiu politycznym przez wywieranie metodami demokratycznymi wpływu na kształtowanie polityki państwa lub sprawowanie władzy publicznej. Korzystanie przez partię polityczną z praw określonych ustawowo wymaga uzyskania wpisu do ewidencji partii politycznych, prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. Prawomocne postanowienie sądu w tym zakresie jest ogłaszane nieodpłatnie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz przekazywane do Państwowej Komisji Wyborczej.

Cel, strukturę i zasady działania każdej partii określa statut. Jest on uchwalany przez zgromadzenie ogólne członków partii lub przez zgromadzenie demokratycznie wybranych ich przedstawicieli.

Do cech charakteryzujących te jednostki można zaliczyć w szczególności:

• posiadanie osobowości prawnej, tzn. zdolności do zaciągania zobowiązań we własnym imieniu i na własny rachunek,

• realizowanie celów niekomercyjnych (niezarobkowy charakter prowadzonej działalności statutowej),

• brak uprawnień do prowadzenia działalności gospodarczej (ustawowy zakaz),

• zakaz dokonywania zbiórek publicznych,

• możliwość zaciągania kredytów bankowych na cele statutowe,

• obowiązek posiadania określonego majątku, który może być przeznaczony tylko na cele statutowe lub charytatywne,

• możliwość użyczania posiadanych nieruchomości jedynie na biura poselskie, senatorskie oraz biura radnych powiatu i województwa,

• możliwość gromadzenia środków finansowych tylko na rachunkach bankowych,

• możliwość korzystania z ulg w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych,

• pokrywanie z majątku partii kosztów likwidacji partii (w przypadku gdy majątek ten nie wystarcza na ich pokrycie, koszty pokrywa Skarb Państwa),

• obowiązek sporządzania corocznej informacji finansowej z otrzymanych przez partie polityczne subwencji oraz o poniesionych wydatkach z subwencji,

• kontrola działalności partii sprawowana przez jednostki administracyjne i sądy.

Warto dodać, że naruszenie przez partie polityczne zasad gromadzenia czy wykorzystania środków finansowych oraz niewłaściwe ich wydatkowanie (na cele inne niż działalność statutowa) jest zagrożone karami grzywny określonymi w rozdziale 6a ustawy o partiach politycznych.

Działalność statutowa partii politycznych jest finansowana z jawnych źródeł. Te ostatnie stanowią podstawę tworzenia funduszu statutowego. Obok tego funduszu partie tworzą Fundusz Ekspercki i Fundusz Wyborczy.

 

Majątek partii politycznych

 

Sprawne funkcjonowanie partii politycznych wymaga dysponowania przez nie określonym majątkiem. Majątek ten obejmuje rzeczowe aktywa trwałe (nieruchomości), prawa majątkowe i ruchomości oraz środki pieniężne. Powstaje on:

• ze składek członkowskich,

• z darowizn,

• z zapisów i spadków,

• z dochodów z majątku oraz

• z określonych ustawowo subwencji i dotacji.

Darowizny uzyskiwane przez partie polityczne mogą być przekazywane przez osoby fizyczne. Ich wielkość jest limitowana. Łączna suma wpłat, z wyłączeniem składek członkowskich, w kwocie nieprzekraczającej w jednym roku najniższego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę, oraz wpłat na Fundusz Wyborczy, nie może przekraczać 15-krotności najniższego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę. Przy tym jednorazowa wpłata kwoty nieprzekraczająca limitu najniższego wynagrodzenia może być dokonywana gotówką. W przeciwnym wypadku musi być przekazana czekiem, poleceniem przelewu lub kartą płatniczą.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marlena Skiba

Dyrektor Zarządzający w firmie Usługi Doradcze Smart Solutions

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »