| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Najczęstsze problemy > Różnice kursowe według metody bilansowej

Różnice kursowe według metody bilansowej

Zmiana od 1 stycznia 2007 r. ustaw o podatkach dochodowych umożliwiła podatnikom ustalanie różnic kursowych zgodnie z metodą podatkową albo metodę bilansową (księgową), tj. według ustawy o rachunkowości.

Metodę „bilansową” ustalania różnic kursowych mogą wybrać podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych (np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) oraz podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzący księgi rachunkowe.

Podatnicy zdecydowani na stosowanie ustawy o rachunkowości w celu ustalania różnic kursowych na potrzeby podatkowe, mają obowiązek:
- stosować zasady "księgowe" przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe,
- zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność – w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia,
- poddawać badaniu przez biegłego rewidenta sprawozdania finansowe w całym okresie stosowania metody bilansowej.

Podatnicy, którzy wybrali metodę księgową (bilansową) zaliczają do przychodów albo kosztów podatkowych różnice kursowe powstałe z tytułu:
1) transakcji walutowych realizowanych w ciągu roku (zapłata zobowiązań, należności, kompensaty),
2) wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych,
3) wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych (np. wycena instrumentów pochodnych w bankach).

Dla celów podatkowych podatnicy muszą wybrać terminy (spośród terminów wskazanych w przepisach) w których będą dokonywać wyceny różnic kursowych. Wybranego terminu wyceny nie można zmieniać i należy stosować przez pełny rok podatkowy.

Podatnik może dokonywać wyceny:
1) na koniec każdego miesiąca i na koniec roku podatkowego, lub
2) na koniec każdego kwartału i na koniec roku podatkowego, lub
3) tylko na koniec roku podatkowego.

Wybierając metodę „księgową” ustalania różnic księgowych, w pierwszym roku podatkowym jej stosowania (na pierwszy dzień roku podatkowego), różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego podatnik zaliczy odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów. Zasadę tę podatnicy zastosują tylko w pierwszym roku stosowania tej metody.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia odpowiednio po kursie:
1) kupna lub sprzedaży walut stosowanym przez bank, z którego usług korzysta jednostka - w przypadku operacji sprzedaży lub kupna walut oraz operacji zapłaty należności lub zobowiązań,
2) średnim ustalonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski na ten dzień, chyba że w zgłoszeniu celnym lub innym wiążącym jednostkę dokumencie ustalony został inny kurs - w przypadku pozostałych operacji.

Podstawa prawna:
- art. 30 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości,
- art. 14b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- art. 9b ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Przemysław Kędzia

Przemysław Kędzia, prezes Business Media Software Solutions

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »