| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Najczęstsze problemy > Kiedy nieściągalne wierzytelności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

Kiedy nieściągalne wierzytelności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

Przedsiębiorcy mają często problemy z płatnościami od swoich kontrahentów. Czasem ściągnięcie należności okazuje się niemożliwe. Takie należności można pod pewnymi warunkami zaliczyć do kosztów podatkowych.

W art. 23 ust. 2 ustawy o PIT ustawodawca dokonał ścisłego i wyczerpującego wyliczenia jakimi środkami można dokumentować nieściągalność wierzytelności. Jest to wyliczenie kompletne, co oznacza, że jakikolwiek inny dokument niż wymieniony w tym przepisie nie może skutecznie udokumentować faktu nieściągalności wierzytelności.

Natomiast wyliczenie, o którym mowa w art. 23 ust. 3 ma charakter otwarty. Dopuszczalnym jest zatem dokumentowanie nieściągalności wierzytelności innymi niewskazanymi w tym przepisie dowodami, które muszą jednak dostatecznie przekonywająco wskazywać na stan majątkowy dłużnika i niemożność zaspokojenia swojej wierzytelności.

Zauważyć jednocześnie należy, iż w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujący sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W świetle treści ww. przepisu, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wyłącznie wierzytelność w kwocie netto tj. kwocie pomniejszonej o podatek od towarów i usług. Podatek od towarów i usług nie stanowi bowiem przychodu należnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem ewentualna możliwość zaliczenia wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów zależy od okoliczności sytuacji, dostępnej dokumentacji (nie będzie to np. jedynie skierowane do kontrahenta wezwaniem do zapłaty).

Jeżeli podatnik nie będzie dysponował dysponuje również dokumentami uprawdopodobniającymi nieściągalność tej wierzytelności, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy o PIT nie zaliczy do kosztów odpisu aktualizującego wartość należności. 

Polecamy: Jak rozliczać koszty w czasie

Również okoliczności braku kontaktu z wierzycielem, czy też osobą go reprezentującą nie stanowią dowodu, przedsiębiorca musi udowodnić że podjął działania zmierzające do ustalenia danych dłużnika o np. o zmianie adresu przez wierzyciela i jego sytuacji majątkowej.

Tym samym wskazane przykładowe okoliczności, przy braku dokumentów o których mowa w art. 23 ust. 2 i 3 ustawy o PIT, nie stanowią wystarczającej przesłanki do zaliczenia wierzytelności (odpisu aktualizującego wartość należności), do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Beata Przybyła

Prowadzę biuro rachunkowe od 18 lat.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »