| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenia działalności sezonowej

Rozliczenia działalności sezonowej

Czas wakacji to często okres zakładania działalności gospodarczej. W sezonie letnim kwitnie handel, zwłaszcza w miejscowościach nadmorskich czy górskich. Podatnicy, którzy parają się tylko i wyłącznie działalnością sezonową, muszą wiedzieć, że prowadzenie biznesu okresowego nie zwalnia ich z obowiązków podatkowych. Przedsiębiorca działający tylko przez część roku ma takie same prawa i obowiązki jak podatnik, który prowadzi firmę całoroczną. Dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości w zakresie rozliczania działalności sezonowej prezentujemy dziś wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Kierowca może uwzględnić diety za podróż służbową

Osoba prowadząca działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowej do wysokości określonej w przepisach.

JAKI PROBLEM ROZSTRZYGNĘŁA IZBA

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług transportowych wyłącznie na rzecz jednego podmiotu, którym jest firma transportowa. Podatnik świadczy usługi na terenie kraju i za granicą. Podczas wyjazdów ponosi osobiście wydatki związane z utrzymaniem. Czy można zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie jednoosobowego podmiotu gospodarczego?

ODPOWIEDŹ IZBY

Bezsporne ustalenia dotyczące stanu faktycznego istniejącego w przedmiotowej sprawie wskazują na prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług transportowych na terenie kraju.

Z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT. Z kolei zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, tj. rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1990 z późn. zm.), jak również w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1991 z późn. zm.).

Tym samym osoba świadcząca usługi transportu samochodowego, podobnie jak każdy inny podatnik prowadzący działalność gospodarczą - do kosztów uzyskania przychodów może zaliczyć wartość diet - do wysokości określonego limitu - pod warunkiem że są one związane z odbywaniem podróży służbowej i spełnione są warunki wynikające z cyt. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W rozpatrywanej sprawie ograniczenie zakresu obowiązywania art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez wykładnię systemową odwołującą się wprost i bezkrytycznie do kodeksu pracy, w myśl którego za podróż służbową należy uznać wykonywanie przez pracownika - na polecenie pracodawcy, zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy - jest nieuzasadnione. Adresatem tego przepisu są pracownicy wykonujący na polecenie pracodawcy określone zadania służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy, nie zaś osoby fizyczne prowadzące i osobiście wykonujące działalność gospodarczą.

Wobec braku definicji terminu i określenia zakresu pojęcia podróży służbowej w prawie podatkowym przepisy kodeksu pracy mogą znaleźć w nim odpowiednie zastosowanie. Nie oznacza to jednak, że na tej podstawie siedzibą podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą lub stałym miejscem działalności jej wykonywania jest zadeklarowany obszar możliwości jej prowadzenia, na przykład tak jak w sprawie niniejszej - teren całego kraju.

Każda działalność gospodarcza posiada określoną bazę i podstawę, w tym miejsce, do którego jest faktycznie oraz prawnie odnoszona.

Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z 2 października 2007 r. (nr PF-4117-219/EM/07)


OPINIA

 

Łukasz BĄczyk

konsultant w dziale doradztwa podatkowego Pricewaterhouse-Coopers

W przytoczonej decyzji władze skarbowe potwierdziły, że osoba prowadząca działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowej do wysokości określonej w stosownych przepisach.

Należy pamiętać o tym, że pojęcie podróży służbowej nie jest zdefiniowane w prawie podatkowym, a w kodeksie pracy odnosi się wyłącznie do pracowników, którzy na podstawie polecenia pracodawcy wykonują zadanie służbowe poza siedzibą pracodawcy lub miejscem wykonywania swojej pracy. W związku z tym w przypadku osób wykonujących działalność gospodarczą istotna jest wartość diety, którą zamierzają zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (powinni oni pamiętać o limicie), trudno jest bowiem mówić o podróży służbowej w przypadku osoby wykonującej działalność gospodarczą we własnym imieniu i niepozostającej w żadnym stosunku służebności.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Bartosz Napolski

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »