| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

Podwyższona stawka amortyzacyjna może być dla podatnika korzystna w sytuacji, gdy przedsiębiorca osiąga duży dochód. W takim przypadku większa kwota amortyzacji zwiększa koszty uzyskania przychodu, a tym samym zmniejsza podstawę obliczenia podatku dochodowego.
8.3. Obniżenie stawek amortyzacyjnych
Obniżenie stawek amortyzacyjnych polega na tym, że podatnik ma prawo obniżyć podstawowe stawki amortyzacyjne. Zmiany stawki amortyzacji określonego środka trwałego dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji, lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik sam może zadecydować, czy dokona obniżenia stawki amortyzacyjnej, a także, o ile obniży stawkę przewidzianą w wykazie. Obowiązujące przepisy dopuszczają także możliwość kolejnych zmian stawek w ramach obniżki. Tak więc podatnik może w każdym następnym roku podatkowym obniżać stawkę o współczynnik wyższy niż dokonano obniżenia w roku poprzednim. Podatnik jest także uprawniony do podwyższenia obniżonej wcześniej stawki amortyzacyjnej.
Przykład
Podatnik posiada od stycznia 2003 r. jako składnik majątku trwałego przyczepę, która jest sklasyfikowana w grupie 740 KŚT. Podstawowa stawka amortyzacyjna wynosi 20 proc. W 2003 r. podatnik stosował stawkę w wysokości 20 proc. W 2004 r. podatnik podjął decyzję o obniżeniu stawki do wysokości 15 proc. w stosunku rocznym. Z kolei w 2005 r. podatnik dokonał dalszego obniżenia stawki amortyzacyjnej do 10 proc. w skali roku. W 2006 r. podatnik podwyższył obniżoną stawkę do 12,5 proc. w stosunku rocznym. Każda z dokonanych korekt jest dopuszczalna, a tym samym odpisy amortyzacyjne dokonywane według takich stawek amortyzacyjnych stanowią koszt uzyskania przychodu dla celów podatkowych.
Obniżenie przez podatnika stawek amortyzacyjnych może być stosowane w okresie zmniejszonego stopnia używania danego składnika majątku trwałego. Obniżka stawki może być także związana z ponoszeniem przez podatnika straty. Podatnik może zatem odpowiednio wpływać – poprzez odpisy amortyzacyjne – na wysokość dochodu lub straty poniesionej z działalności gospodarczej.
Ministerstwo Finansów w komunikacie prasowym z 15 lipca 2003 r. uznało, że obniżenie stawki z wykazu w trakcie roku podatkowego powinno nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego. W przypadku nieskorzystania z takiego uprawnienia podatnik dokonując odpisów amortyzacyjnych faktycznie rezygnuje w danym roku podatkowym z obniżenia stawki. W takiej sytuacji podatnik może obniżyć stawkę dopiero począwszy od pierwszego miesiąca (kwartału) lub na koniec każdego następnego roku podatkowego. Dotyczy to również przyjęcia maksymalnie obniżonej stawki i w konsekwencji niedokonywania w danym okresie odpisów amortyzacyjnych.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

LAUREN PESO POLSKA Sp. z o.o.

Specjaliści w zakresie doradztwa personalnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »