| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Przekazana zaliczka na poczet dostaw w księgach rachunkowych

Przekazana zaliczka na poczet dostaw w księgach rachunkowych

Jesteśmy spółką z o.o i przekazaliśmy naszemu kontrahentowi zaliczkę na poczet dostawy towaru. Dostawca wystawił nam z tego tytułu fakturę VAT dokumentującą otrzymaną zaliczkę. Jak powinniśmy ująć w księgach rachunkowych przekazaną zaliczkę na dostawę i otrzymaną fakturę? Czy ustawa o rachunkowości przewiduje swobodę co do wyboru przez jednostkę ewidencji na koncie "Rozliczenie zakupu"?

W poniższych dwóch tabelach ewidencyjnych przedstawiamy dwie możliwe sytuacje związane z przekazaniem dostawcy zaliczki na poczet dostawy, a następnie rozliczenie tej dostawy. Pierwsza sytuacja to dostawy w drodze, a druga dotyczy dostaw niefakturowanych. Dla wyjaśnienia przypominamy, że materiały i towary, a także usługi w drodze występują w przypadku, gdy jednostka otrzymała dokument zakupu, czyli fakturę (rachunek), ale materiały lub towary jeszcze do jednostki nie dotarły. Dostawy niefakturowane powstają zaś wówczas, gdy towar lub materiał został już dostarczony i znajduje się w magazynie kupującego, nie ma jednak jeszcze faktury (rachunku).

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.


Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Czytelniczka pyta także o obowiązek stosowania lub niestosowania konta „Rozliczenie zakupu”. Zanim odpowiemy na to pytanie, warto zwrócić uwagę, do czego tak naprawdę służy to konto. Konto 300 „Rozliczenie zakupu” przeznaczone jest do rozliczenia zakupu materiałów, towarów i usług. Rozliczenie zakupu polega na porównaniu danych w zakresie dostaw przyjętych na podstawie dowodów przychodu (PZ) z otrzymanymi od dostawców fakturami (lub rachunkami). W związku z tym na koncie 300 ujmuje się zasadniczo:
– faktury dokumentujące dostawy,
– wartość dostaw wynikającą z dowodów PZ (przyjęcie do magazynu),
– wartość dostaw bezpośrednio przekazanych do produkcji,
– odchylenia od cen ewidencyjnych (o ile istnieją),
– różnice ilościowe i wartościowe między stanem faktycznym a stanem z faktury i wszelkie inne błędy występujące w fakturach dostawców.
Ujęte na koncie 300 „Rozliczenie zakupu” zapisy podlegają porównaniu na koniec każdego okresu sprawozdawczego (miesiąca) i ustaleniu materiałów w drodze (saldo po stronie Wn) oraz dostaw niefakturowanych (saldo po stronie Ma). Konto „Rozliczenie zakupu” może wykazywać dwa salda, a mianowicie: debetowe i kredytowe. Saldo debetowe wskazuje stan materiałów w drodze, natomiast saldo kredytowe wyraża stan dostaw niefakturowanych. Gdy chodzi o wykazanie tych sald w bilansie, to towary w drodze ujmuje się w aktywach bilansu jako zapasy w pozycji B.I.4 „Towary”, a materiały w drodze w pozycji B.I.1. „Materiały”, natomiast dostawy niefakturowane powinny zostać wykazane w pasywach bilansu jako „Zobowiązania krótkoterminowe” w pozycji B.III.1a) – Zobowiązania wobec jednostek powiązanych z tytułu dostaw i usług, lub w pozycji B.III.2d) – Zobowiązania wobec pozostałych jednostek z tytułu dostaw i usług.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Andrzej Wal

http://www.w-a-l.pl/

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »