| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Ewidencja zapasów w stałych cenach ewidencyjnych a prezentacja w sprawozdaniu

Ewidencja zapasów w stałych cenach ewidencyjnych a prezentacja w sprawozdaniu

Prowadzimy ewidencję zapasów w stałych cenach ewidencyjnych ustalonych na poziomie planowanego technicznego kosztu wytworzenia. W jaki sposób należy na koniec okresu obrachunkowego ustalić ich wartość bilansową i zaprezentować w sprawozdaniu finansowym?

Zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości jednostka gospodarcza może dokonać wyceny wyrobów gotowych i półproduktów na poziomie rzeczywistego technicznego kosztu wytworzenia. Może również dokonać wyceny według stałych cen ewidencyjnych, ustalonych na poziomie:
• technicznego rzeczywistego kosztu wytworzenia z ubiegłego okresu,
• planowanego technicznego kosztu wytworzenia,
• ceny sprzedaży netto (cena ta stosowana jest w jednostkach gospodarczych, które nie dokonują obliczeń mających na celu ustalenie rzeczywistego technicznego kosztu wytworzenia).
Zgodnie z zasadą ostrożnej wyceny produkty gotowe powinny być wycenione w koszcie wytworzenia, jeżeli jest on niższy od cen sprzedaży netto. W przeciwnym razie wycena powinna nastąpić w wartości nie wyższej od cen sprzedaży netto. Wycena wyrobów gotowych nie stwarza większych problemów, ponieważ jednostka gospodarcza posiada informacje na temat cen rynkowych. Trudniej dokonać wyceny produkcji w toku, ponieważ wówczas jednostka nie dysponuje cenami rynkowymi (produkcja w toku nie jest zazwyczaj przedmiotem obrotu towarowego). Wyceniana jest ona na poziomie kosztów bezpośrednich wytworzenia (materiałów bezpośrednich). Jednostka powinna w tym przypadku dokonać weryfikacji kosztów wytworzenia i usunąć te koszty, których w przyszłości „rynek może nie zaakceptować”. Przepisy prawne dopuszczają możliwość, aby jednostka gospodarcza nie dokonywała w ogóle wyceny produkcji w toku. Dotyczy to tylko tych jednostek, w których wielkość produkcji w toku jest niewielka lub podobna na koniec poszczególnych okresów obrachunkowych, przez co nie powoduje zniekształcenia wyniku finansowego, a przewidywany czas zakończenia produkcji nie jest dłuższy niż trzy miesiące.
Przykład
W bilansie otwarcia 2004 r. w jednostce X widniały m.in. następujące wartości:
• półprodukty i produkty w toku 12 000 zł,
• produkty gotowe 33 000 zł.
W informacji dodatkowej stanowiącej element sprawozdania finansowego za 2003 r. zamieszczono między innymi informacje dotyczące metod wyceny zapasów: „Produkty gotowe wycenione są na poziomie planowanego technicznego kosztu wytworzenia, który wynosi 30 000 zł (1000 szt. po 30 zł), a odchylenia debetowe od stałych cen ewidencyjnych wyrobów gotowych wynoszą 3000 zł (1000 szt. po 3 zł)”.
W 2004 r. w jednostce miały miejsce następujące operacje gospodarcze:
1. PK – przeksięgowano wartość produkcji w toku jako wartość kosztów produkcji 12 000 zł
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Beata Świętochowska-Lewczuk

Młodszy Specjalista ds. Personalnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »