| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Ewidencja zapasów w stałych cenach ewidencyjnych a prezentacja w sprawozdaniu

Ewidencja zapasów w stałych cenach ewidencyjnych a prezentacja w sprawozdaniu

Prowadzimy ewidencję zapasów w stałych cenach ewidencyjnych ustalonych na poziomie planowanego technicznego kosztu wytworzenia. W jaki sposób należy na koniec okresu obrachunkowego ustalić ich wartość bilansową i zaprezentować w sprawozdaniu finansowym?

Zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości jednostka gospodarcza może dokonać wyceny wyrobów gotowych i półproduktów na poziomie rzeczywistego technicznego kosztu wytworzenia. Może również dokonać wyceny według stałych cen ewidencyjnych, ustalonych na poziomie:
• technicznego rzeczywistego kosztu wytworzenia z ubiegłego okresu,
• planowanego technicznego kosztu wytworzenia,
• ceny sprzedaży netto (cena ta stosowana jest w jednostkach gospodarczych, które nie dokonują obliczeń mających na celu ustalenie rzeczywistego technicznego kosztu wytworzenia).
Zgodnie z zasadą ostrożnej wyceny produkty gotowe powinny być wycenione w koszcie wytworzenia, jeżeli jest on niższy od cen sprzedaży netto. W przeciwnym razie wycena powinna nastąpić w wartości nie wyższej od cen sprzedaży netto. Wycena wyrobów gotowych nie stwarza większych problemów, ponieważ jednostka gospodarcza posiada informacje na temat cen rynkowych. Trudniej dokonać wyceny produkcji w toku, ponieważ wówczas jednostka nie dysponuje cenami rynkowymi (produkcja w toku nie jest zazwyczaj przedmiotem obrotu towarowego). Wyceniana jest ona na poziomie kosztów bezpośrednich wytworzenia (materiałów bezpośrednich). Jednostka powinna w tym przypadku dokonać weryfikacji kosztów wytworzenia i usunąć te koszty, których w przyszłości „rynek może nie zaakceptować”. Przepisy prawne dopuszczają możliwość, aby jednostka gospodarcza nie dokonywała w ogóle wyceny produkcji w toku. Dotyczy to tylko tych jednostek, w których wielkość produkcji w toku jest niewielka lub podobna na koniec poszczególnych okresów obrachunkowych, przez co nie powoduje zniekształcenia wyniku finansowego, a przewidywany czas zakończenia produkcji nie jest dłuższy niż trzy miesiące.
Przykład
W bilansie otwarcia 2004 r. w jednostce X widniały m.in. następujące wartości:
• półprodukty i produkty w toku 12 000 zł,
• produkty gotowe 33 000 zł.
W informacji dodatkowej stanowiącej element sprawozdania finansowego za 2003 r. zamieszczono między innymi informacje dotyczące metod wyceny zapasów: „Produkty gotowe wycenione są na poziomie planowanego technicznego kosztu wytworzenia, który wynosi 30 000 zł (1000 szt. po 30 zł), a odchylenia debetowe od stałych cen ewidencyjnych wyrobów gotowych wynoszą 3000 zł (1000 szt. po 3 zł)”.
W 2004 r. w jednostce miały miejsce następujące operacje gospodarcze:
1. PK – przeksięgowano wartość produkcji w toku jako wartość kosztów produkcji 12 000 zł
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Najda Consulting

Realizacja projektów inwestycyjnych dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »