| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Zasady działalności gospodarczej w Unii Europejskiej

Zasady działalności gospodarczej w Unii Europejskiej

Rynek wewnętrzny Unii: Przedsiębiorca polski może swobodnie świadczyć usługi na terytorium innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W tym celu może wykorzystywać swoich pracowników, nawet jeżeli usługa jest wykonywana w państwie, które wprowadziło dla obywateli polskich ograniczenia w swobodnym dostępie do rynku pracy. Obywatele polscy mogą również otwierać firmy w innych państwach członkowskich na takich samych zasadach, jak obywatele tych państw.

Muszą jednak zostać zachowane następujące warunki:
• pracownicy zostali delegowani do wykonania określonej usługi w danym państwie. Trzeba podkreślić, że pracodawca polski, który zarejestrował działalność gospodarczą w innym państwie UE (np. Polak otwierający firmę w Niemczech – będzie prowadził firmę niemiecką, a nie polską), nie może swobodnie zatrudniać obywateli polskich (oczywiście dotyczy to państw, które wprowadziły dla nas okresy przejściowe w dostępie do swoich rynków pracy), musi uzyskać dla nich zezwolenia na pracę (obowiązują go takie same zasady, jak pracodawców z danego państwa). Fakt wykonywania usługi powinien być potwierdzony odpowiednią umową ze zleceniodawcą z danego państwa;
• przedsiębiorca polski powinien uzyskać zezwolenia na pobyt dla swoich pracowników (sformalizowanie ich pobytu na terytorium danego państwa członkowskiego);
• pracownicy nie mogą podlegać służbowo pracodawcy zagranicznemu (kontrahentowi swojego pracodawcy). Najlepiej by pojechała wraz z nimi osoba będąca ich przełożonym (to on powinien kontaktować się z kontrahentem);
• zleceniodawca z państwa, w którym usługa jest wykonywana nie płaci wynagrodzenia pracownikom polskiego przedsiębiorcy wykonującym usługę. Wszelkie należności dla nich regulowane są przez pracodawcę faktycznie ich zatrudniającego (polskiego przedsiębiorcę);
• według dyrektywy nr 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług pracodawca delegujący pracowników do prac związanych z budową, naprawą, utrzymaniem, przeróbką lub rozbiórką budowli musi zapewnić im warunki pracy takie, jakie obowiązują w państwie, w którym usługa jest wykonywana. Dotyczy to takich kwestii, jak:
– maksymalne okresy pracy i minimalne okresy wypoczynku,
– minimalny wymiar płatnych urlopów rocznych,
– minimalne stawki płacy, wraz ze stawką za nadgodziny,
– warunki wynajmu pracowników, w szczególności przez przedsiębiorstwa zatrudnienia tymczasowego,
– zdrowie, bezpieczeństwo i higiena w miejscu pracy,
– środki ochronne stosowane w odniesieniu do warunków zatrudnienia kobiet ciężarnych lub kobiet tuż po urodzeniu dziecka, dzieci i młodzieży,
– równość traktowania mężczyzn i kobiet, a także inne przepisy w zakresie niedyskryminacji.
Dobrze skonstruowana umowa pomiędzy firmą wykonującą usługę a zleceniodawcą pozwoli uniknąć uznania, że przedsiębiorca stara się ominąć wymóg zarejestrowania wykonywanej działalności w danym państwie. Powinno z niej jasno wynikać, że przedsiębiorca wykonuje konkretną usługę dla zleceniodawcy (zakres, termin i miejsce wykonania usługi).
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Polskie Centrum Promocji Miedzi (PCPM)

(PCPM)

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »