| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Dofinansowanie z funduszy strukturalnych - praktyczne wskazówki

Dofinansowanie z funduszy strukturalnych - praktyczne wskazówki

Zapoznanie się z treścią dokumentów rządowych, serią wytycznych na temat możliwości dofinansowania projektów ze środków Unii Europejskiej, a także z dużą ilością literatury pozostaje jedynie teorią, jeżeli jednocześnie brak jest bardzo szczegółowych informacji, których niezbędność można zauważyć dopiero w toku samego wypełniania wniosku o dofinansowanie. W tym momencie każdy, kto chce podejść do tego problemu z największą starannością, zauważy, że chwilami niestety nie jest to możliwe, a ilość szczegółów - częstokroć uniemożliwiających w ogóle ubieganie się o dofinansowanie - przerasta nawet najwytrwalszych. Z drugiej strony oczywiste jest, że nie można rezygnować tylko dlatego, że procedury są skomplikowane.

Przykład
Przedmiotem projektu jest zakup innowacyjnej linii produkcyjnej, dzięki której możliwy będzie wzrost wydajności firmy. W tym przypadku celem głównym projektu nie będzie sam zakup linii produkcyjnej, gdyż takie działanie w gruncie rzeczy nie stanowi celu działania przedsiębiorstwa. Celem jest wzrost wydajności czy np. zwiększenie możliwości dotarcia do specyficznej grupy klientów. Sama linia produkcyjna jest jedynie produktem, który umożliwi osiągnięcie celu głównego (zwiększenie wydajności firmy). Nigdy inwestycja jako taka nie będzie celem projektu. Dopiero jej uruchomienie i dalsze efekty w odniesieniu do zmian zachodzących w przedsiębiorstwie można uznać za cel główny projektu (zwany również celem bezpośrednim).
Cele ogólne projektu to jego oddziaływanie na sytuację społeczno-gospodarczą regionu. Dzięki zwiększonej wydajności firmy możliwe będzie zmniejszenie bezrobocia w regionie, gdyż spowoduje to powstanie kilku nowych miejsc pracy.
Identyfikacja projektu to rozdział bardzo szeroki wymagający dodatkowej lektury, jaką jest wyżej wspominany Podręcznik Komisji Europejskiej.
Założeniem identyfikacji projektu jest z jednej strony określenie tzw. poziomu celów, a z drugiej przypisanie wskaźników, które w sposób liczbowy wskażą poziom realizacji celów.
Przykład
Celem głównym jest wzrost wydajności przedsiębiorstwa. Wskaźnikiem (miarą) dla tego celu będzie np. wzrost wartości przychodów ze sprzedaży przedsiębiorstwa, wzrost wartości produkcji czy liczba nowych miejsc pracy. Dla celów ogólnych wskaźnikiem może być zmniejszenie bezrobocia w regionie czy zwiększenie wskaźnika nakładów innowacyjnych w regionie. Natomiast wskaźnikiem dla najniższego poziomu celów – produktu – będzie liczba zakupionych maszyn, urządzeń w ramach danej linii produkcyjnej.
Prawidłowe określenie wskaźników jest bardzo istotne i stanowi jeden z najtrudniejszych elementów identyfikacji projektu. Ważne przy tym jest to, że określone w studium i wniosku wskaźniki będą musiały zostać osiągnięte na poziomie celu głównego i produktów. Tak więc, jeżeli w studium oświadczymy, że w wyniku realizacji projektu powstanie 10 nowych miejsc pracy, to w procesie monitoringu projektu będziemy musieli wskazać nowe umowy o pracę dla stanowisk niezbędnych przy obsłudze projektu.
W końcowej części tego rozdziału konieczne jest posłużenie się tzw. matrycą logiczną, która stanowi zestawienie wszystkich celów, wskaźników, a także innych elementów niezbędnych dla projektu.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

dr Dominik Lubasz

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »