| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Sprawozdawczość > Co zrobić z kilkugroszowymi zobowiązaniami na dzień bilansowy

Co zrobić z kilkugroszowymi zobowiązaniami na dzień bilansowy

Na koniec roku obrotowego na jednym z kont rozrachunków z kontrahentami figuruje saldo 5 groszy (nasze zobowiązanie wobec kontrahenta wynikające z pomyłki w przelewie gotówki w związku z opłaceniem faktury za zakupione materiały). Czy powinniśmy przeksięgować takie saldo w pozostałe przychody operacyjne, czy czekać aż zobowiązanie się przedawni i dopiero wtedy je przeksięgować?

Czy w tym przypadku powinniśmy czekać 2 czy też 3 lata, by zobowiązanie się przedawniło?

RADA

Nierozliczone do dnia bilansowego salda nieprzedawnionych zobowiązań (nawet jeśli są to zobowiązania groszowe) nie mogą być „likwidowane” (przez odniesienie ich na dobro pozostałych przychodów operacyjnych) na podstawie samodzielnej decyzji jednostki, nawet jeżeli dłużnik ma podstawy podejrzewać, że wierzyciel nie będzie podejmował kroków związanych z ich dochodzeniem. Należy je wykazywać w księgach rachunkowych aż do momentu przedawnienia lub ewentualnie otrzymania pisemnego zawiadomienia o zwolnieniu z długu. Oczywistym „wyczyszczeniem konta” rozrachunków z kontrahentem powinno być doliczanie takich groszowych kwot przy okazji regulowania zapłaty kolejnej faktury wobec tego kontrahenta - jeśli oczywiście utrzymujemy z nim kontakty handlowe. Jednak jeżeli jednostka w dającej się określić przyszłości nie będzie utrzymywać takich kontaktów z kontrahentem, to pozostaje niestety czekać aż do momentu przedawnienia lub ewentualnie otrzymania pisemnego zawiadomienia o zwolnieniu z długu.

Co prawda Kodeks cywilny przewiduje trzyletni termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, jednak roszczenia z tytułu umów sprzedaży ulegają przedawnieniu z upływem 2 lat na mocy art. 554 k.c. Szczegóły - w uzasadnieniu.

UZASADNIENIE

Na kontach rozrachunków mogą występować groszowe salda zobowiązań wobec kontrahentów, które „czekają na przedawnienie”, gdyż żadna ze stron (tj. ani wierzyciel, ani dłużnik) nie jest zainteresowana ich uregulowaniem ze względów ekonomicznych. Wierzyciel jako właściciel tych środków pieniężnych nie chce podejmować prób ich dochodzenia, gdyż praktycznie każda czynność z tym związana kosztowałaby więcej niż posiadana należność (chociażby koszty korespondencji), a z drugiej strony dłużnik nie jest także zainteresowany ich regulowaniem ze względu na to, że koszt przelewu byłby wyższy niż kwota regulowanego zobowiązania. O ile jednak w przypadku nieprzedawnionych należności istnieje możliwość ich odpisania w pozostałe koszty operacyjne jako praktycznie nieściągalne (na podstawie samodzielnej decyzji wierzyciela), o tyle w sytuacji nieprzedawnionych zobowiązań nie ma takiej możliwości. Zatem w rozpatrywanym przypadku nie mogą Państwo jako dłużnik „likwidować” nieprzedawnionych zobowiązań (nawet tych groszowych) na podstawie samodzielnej decyzji. Wyksięgowanie kwoty zobowiązania będącego wynikiem prowadzenia działalności gospodarczej może nastąpić praktycznie wyłącznie wtedy, gdy zajdzie jedna z wymienionych sytuacji:

• zobowiązanie się przedawniło,

• jednostka otrzymała od kontrahenta pisemne zawiadomienie o zwolnieniu z długu (i jednocześnie przyjęła takie zwolnienie).


Remont czy ulepszenie środka trwałego


Jak zmieniły się zasady publikacji sprawozdań finansowych


Innymi słowy: jeśli nie zachodzi żadna z tych sytuacji, zobowiązanie powinno być wykazywane w księgach rachunkowych zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 8 ustawy o rachunkowości, tj. w kwocie wymagającej zapłaty. Dopiero wystąpienie przedawnienia lub umorzenia zobowiązania spowoduje, że nie ciąży na jednostce obowiązek zapłaty, a tym samym zobowiązanie nie spełnia definicji zobowiązania określonej w art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o rachunkowości. Tym samym z chwilą przedawnienia (najpóźniej na dzień bilansowy) lub z chwilą przyjęcia zwolnienia z długu jednostka powinna wyksięgować takie zobowiązanie z ksiąg rachunkowych i zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32 lit. d) uor ująć je jako pozostałe przychody operacyjne na podstawie dowodu PK „Polecenie księgowania”:

Wn konto 202 „Rozrachunki z dostawcami”,

Ma konto 760 „ Pozostałe przychody operacyjne”.

Zaksięgowanie na dobro pozostałych przychodów operacyjnych następuje w kwocie brutto zobowiązania (a więc łącznie z VAT). Wartość brutto przedawnionego lub umorzonego zobowiązania (zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 updof i art. 12 ust. 1 pkt 3 updop) należy zaliczyć do przychodów podatkowych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

PrimeSoft Polska Sp. z o.o.

Specjalista z zakresu systemów IT, zarządzania i workflow|BPM

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »