| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Zasady ogólne > KPiR czy księgi rachunkowe?

KPiR czy księgi rachunkowe?

Każdy przedsiębiorca zobligowany jest do prowadzenia takiej ewidencji swoich przychodów i kosztów, w której znajdą się prawidłowe informacje o wszystkich zdarzeniach gospodarczych danego okresu. Ewidencja ta może przybrać formę uproszczoną, czyli tzw. Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów, oraz pełną (księgi rachunkowe). Co do zasady, pierwsza z nich dotyczy raczej przedsiębiorców z sektora MSP, druga – większych firm. Czym różnią się te dwie formy prowadzenia rachunkowości i do kogo są adresowane?

Po zakończeniu danego miesiąca należy dokonać podsumowania osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów (wydatków).

W celu obliczenia zaliczki na podatek dochodowy należy obliczyć dochód podatnika – przykład wyliczenia zaprezentowano poniżej:

Księgę należy zbroszurować i kolejno ponumerować jej karty. Wszystkie zapisy muszą być dokonywane w języku i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały. Księgę należy prowadzić rzetelnie i w sposób niewadliwy.

Obok księgi przychodów i rozchodów przedsiębiorcy zobligowani są do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji wyposażenia, którego wartość początkowa przekracza 1,5 tys. zł.

Pełna rachunkowość

Obowiązek prowadzenia pełnej rachunkowości, czyli księgowości w postaci ksiąg, dotyczy głównie spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1,2 mln euro, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego.

Pełna rachunkowość wiąże z większą ilością obowiązków - poza prowadzeniem ksiąg i dodatkowych ewidencji (np. środków trwałych i wnip, ewidencji magazynowej) jednostki muszą sporządzać m. in. sprawozdanie finansowe, które obejmuje co najmniej wprowadzenie, bilans, rachunek zysków i strat oraz informacje dodatkowe.

Podmioty zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych

Ponadto duże podmioty (czyli takie, które spełniają co najmniej dwa z trzech warunków: ubiegłoroczne średnioroczne zatrudnienie co najmniej 50 osób, ubiegłoroczna suma bilansowa co najmniej 2,5 mln euro, ubiegłoroczne przychody ze sprzedaży co najmniej 5 mln euro) sporządzają rachunek przepływów pieniężnych oraz zestawienie zmian w kapitałach własnych oraz podlegają obowiązkowi badania sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta.

Księgi rachunkowe – podobnie jak PKPiR – prowadzić należy w języku i walucie polskiej (jednakże jednostki, które dokonują transakcji w walucie obcej, mogą je ujmować na tzw. kontach pozabilansowych). Obowiązkowym dokumentem jest polityka (zasady) rachunkowości przyjęte przez podmiot, która obejmuje określenie roku obrotowego i wchodzących w jego skład okresów sprawozdawczych, metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz opis systemu służącego ochronie danych i ich zbiorów.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Urszula Młynarczyk

W mojej kilkunastoletniej praktyce prawniczej, jednym z najtrudniejszych zagadnień jest prowadzenie z pracownikami negocjacji czy to w zakresie konieczności dokonania zmian u pracodawcy obowiązujących regulacji dotyczących na przykład zmiany regulaminu wynagrodzeń, regulaminu premiowania, zmiany regulaminu pracy w zakresie ustalenia na przykład nowych norm czasu pracy - w każdym przypadku gdy nowe regulacje są niekorzystne dla pracowników a ich wprowadzenie wymaga zmian umów o pracę. Umiejętność negocjowania jest również niezwykle ważna, w każdym przypadku, gdy dotyczy to rozwiązania umowy o pracę , szczególnie gdy przyczyny rozwiązania umowy o pracę leżą po stronie pracodawcy, czy też w przypadku wystąpienia u pracodawcy przypadku mobbingu, molestowania seksualnego czy też naruszenia zasad nierównego traktowania. W każdym z wyżej wymienionych przypadku, jak również w innych sprawach, które mogą wystąpić w ramach zatrudnienia pierwszorzędne znaczenie ma umiejętność prowadzenia rozmów z pracownikami w celu zminimalizowania wystąpienia konfliktu, lub w celu doprowadzenia do rozwiązania konfliktu i przywrócenia u pracodawcy normalnego toku działania i właściwych relacji pomiędzy pracownikami. Jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy jest, bowiem zapewnienie normalnych warunków pracy, jak również przeciwdziałanie zjawiskom tworzących negatywną atmosferę. Umiejętność negocjowania i prowadzenia rozmów z pracownikami jest umiejętnością niezbędna, w którą, w mojej ocenie, musi być wyposażony pracownik HR. Pracownicy HR , nawet mając świadomość jak ważne jest kształtowanie prawidłowych zachowań i relacji pomiędzy pracownikami a pracodawcą, skupiają się w swojej pracy przede wszystkim na doskonaleniu znajomości przepisów prawa oraz szkoleniu się w umiejętności ich stosowania traktując to jako quasi „oręż”, który ma zapewnić pracodawcy ochronę prawną przy podejmowaniu działań wobec pracowników. Tymczasem wyłącznie znajomość przepisów prawa jakkolwiek niezbędna w tej pracy to jednak jak wynika z praktyki powinna korespondować z umiejętnościami negocjacyjnymi, gdyż dopiero to połączenie pozwala moim zdaniem wielu konfliktów uniknąć a praktycznie prawie wszystkie rozwiązać.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK