| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Jak rozróżnić nieruchomości wykorzystywane na własne potrzeby od nieruchomości klasyfikowanych do kategorii inwestycyjnych według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej? Jakie modele wyceny można zastosować w odniesieniu do nieruchomości inwestycyjnych i jak wpłynie to na obraz sytuacji majątkowej i finansowej prezentowanej w sprawozdaniu finansowym jednostki gospodarczej?

Nieruchomości mogą więc być klasyfikowane w bilansie do różnych kategorii aktywów, a ich ujmowanie i wycenę będą regulować różne Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej. Przykładowo, wymogi MSR 16 „Rzeczowe aktywa trwałe” stosuje się do nieruchomości wykorzystywanych przez jednostki gospodarcze na własne potrzeby (np. dla celów produkcji), w okresie dłuższym niż jeden rok. Z kolei, w przypadku nieruchomości wytwarzanych w ramach zwykłej działalności (np. w jednostkach gospodarczych branży budowlanej), w celu odsprzedaży będą miały zastosowanie postanowienia MSR 2 „Zapasy”. Dla długoterminowych umów o usługi budowlane realizowanych na zlecenie osób trzecich należy stosować MSR 11 „Umowy o usługę budowlaną”.
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Definicja wynikająca z MSR 40 jest zbliżona do ogólnego pojęcia inwestycji zawartego w ustawie o rachunkowości. Zgodnie z tą definicją, inwestycje to aktywa nabyte w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu ich wartości, uzyskania z nich przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz zostały nabyte w celu osiągnięcia tych korzyści.
Chociaż definicja zawarta w MSR 40 nie pozostawia wątpliwości co do rodzaju aktywów, jakie mogą być zaliczane do kategorii inwestycji w nieruchomości, wątpliwości takie pojawiały się w oparciu o literalne brzmienie definicji zawartej w ustawie o rachunkowości. Dotyczyło to m.in interpretacji zapisu o nieużytkowaniu aktywa przez jednostkę. Pojawiały się opinie, iż przeznaczenie nieruchomości zgodnie z działalnością statutową danej jednostki oznacza w praktyce jej użytkowanie. O klasyfikacji danego aktywa do kategorii środków trwałych lub inwestycji w nieruchomości miał w tym przypadku decydować zapis określający przedmiot działalności danej jednostki w umowie czy statucie. Podejście takie nie jest jednak zgodne z nadrzędną zasadą przewagi treści ekonomicznej nad formą prawną, a także z wcześniej przytaczanymi zapisami MSR 40, który wyraźnie oddziela pojęcie nieruchomości inwestycyjnej od nieruchomości zajmowanej przez właściciela. Podkreślenia wymaga także fakt, że Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASC) nie zidentyfikował potrzeby rozróżniania sposobu wyceny nieruchomości ze względu na rodzaj jednostki gospodarczej. Zdaniem IASC, nieruchomości inwestycyjne posiadane przez spółki specjalizujące się w inwestowaniu w takie nieruchomości powinny być traktowane w taki sam sposób, jak nieruchomości posiadane przez inne jednostki gospodarcze. Jednolite podejście w tym przypadku zapewnia bowiem porównywalność sprawozdań finansowych różnych podmiotów.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

SmartConsulting S.K.A.

SmartConsulting S.K.A. jest częścią SmartGoup Division, grupy firm powiązanych personalnie i kapitałowo.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »