| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > VAT w eksporcie

VAT w eksporcie

Na potrzeby VAT eksport towarów stanowi kwalifikowaną formę dostawy, polegającą na wywozie towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty. Opodatkowaniu podlega bowiem nie sam wywóz towarów jako taki, ale wywóz następujący w wykonaniu czynności określonych w odpowiednich przepisach ustawy o VAT, pod warunkiem że dokonywany jest przez dostawcę (lub na jego rzecz) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju (lub na jego rzecz).

PRZYKŁAD
Podatnik wykonuje usługi projektowe i doradztwa dla kontrahentów zagranicznych, których głównym odbiorcą jest kontrahent z Norwegii. Czy Norwegię jako kraj stowarzyszony z Unią Europejską i należący do Europejskiego Obszaru Ekonomicznego można traktować jako kraj Unii Europejskiej w zakresie ustawy o VAT? Czy w stosunku do transakcji z kontrahentem norweskim można stosować takie same zasady, jakie ustawa o VAT ustaliła dla państw członkowskich Wspólnoty?
Otóż w świetle art. 2 pkt 3 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem lit. a) i b) tego przepisu, za terytorium Wspólnoty rozumie się terytoria państw członkowskich Wspólnoty. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy, przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Wspólnoty. Z uwagi na fakt, iż Norwegia nie jest w świetle ustawy o VAT krajem wchodzącym w skład terytorium Wspólnoty, dla potrzeb jej stosowania należy traktować ją jako terytorium państwa trzeciego.
Zakładając, że podatnik świadczy usługi, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy, na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego – miejscem świadczenia tych usług (miejscem ich opodatkowania) jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona. Oznacza to, że jeżeli polski podatnik świadczy wymienione usługi na rzecz kontrahentów mających siedzibę na terytorium państwa trzeciego (np. w Norwegii), to czynności te nie podlegają opodatkowaniu w kraju. W takim przypadku podatnik winien wystawić fakturę zgodnie z art. 106 ust. 2 ustawy o VAT. Faktury te nie będą zawierać kwoty podatku.
(Por. wyjaśnienie Izby Skarbowej w Gdańsku z 14 lipca 2004 r., PI/005-722/04/CIP/01)
Powstanie obowiązku podatkowego
Obowiązek podatkowy w eksporcie towarów powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty, przy czym ustawa nie precyzuje formy tego potwierdzenia. Od 1 czerwca 2005 r. potwierdzenie wywozu towarów wydawane jest przez urząd celny określony w przepisach celnych, a nie – jak dotychczas – przez „urząd celny wyjścia”. Przesądza to o tym, że nie jest już wystarczający jakikolwiek dokument wydany przez organ celny, ale potwierdzenie wywozu dokonane na formalnym dokumencie przewidzianym przepisami prawa celnego. Dokumentem potwierdzającym wywóz są odpowiednie karty formularza Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD). Dopiero od momentu otrzymania wskazanego potwierdzenia podatnik jest uprawniony do zaewidencjonowania sprzedaży eksportowej według preferencyjnej stawki 0%.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Bartłomiej Samsonowicz

Ekspert serwisu Comperia.pl, specjalizuje się w finansach osobistych i rynku kredytowym.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »