| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Czy wydłużony termin zwrotu VAT jest zgodny z prawem wspólnotowym

Czy wydłużony termin zwrotu VAT jest zgodny z prawem wspólnotowym

W przypadku podatników rozpoczynających działalność polegającą na dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabyć towarów termin zwrotu różnicy VAT naliczonego wydłuża się z 60 do 180 dni. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 250 tys. zł. Czy polskie przepisy są zgodne z prawem UE?


Regulacje te zawarte w art. 97 ust. 5 i 7 ustawy o VAT są sprzeczne z podstawową zasadą systemu VAT, którą jest prawo podatników do odliczenia bądź uzyskania zwrotu podatku naliczonego. Prawo to stanowi integralną część mechanizmu VAT i nie może być ograniczane. W przypadku gdy w danym okresie rozliczeniowym kwota podatku podlegającego odliczeniu przewyższa kwotę VAT należnego, podatnik uprawniony jest do uzyskania zwrotu podatku w terminie 60 dni. Istotne przedłużenie tego terminu w stosunku do nowych podatników podważa zasadę neutralności VAT. Tak długi termin zwrotu wydaje się tym bardziej niepotrzebny, że w każdym przypadku organ podatkowy może sprawdzić w szerszym zakresie zgodność z prawem zwrotu VAT i w tym celu przedłużyć 60-dniowy termin. Analizowane regulacje stanowią dodatkowo przejaw dyskryminacji pewnej kategorii podatników, a wymagana kaucja w wysokości 250 tys. zł jest stanowczo za wysoka dla podmiotów, które dopiero rozpoczynają działalność.

Pogląd ten, choć powszechny w doktrynie, nie był podzielany przez organy podatkowe. W tej sytuacji podatnikom pozostawało powoływanie się na sprzeczność polskiej ustawy z regulacjami wspólnotowymi. Sprzeczność taką potwierdza wydany niedawno wyrok ETS z 10 lipca 2008 r. w sprawie C 25/07 Alicja Sosnowska przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej we Wrocławiu, Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu. ETS orzekł, iż art. 18 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. oraz zasada proporcjonalności sprzeciwiają się polskim regulacjom. W ocenie ETS nie można ich także uznać za środki specjalne służące zapobieganiu niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub unikaniu opodatkowania w rozumieniu art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy.

Wyrok ten ma kardynalne znaczenie dla podatników rozpoczynających działalność, w ramach której zamierzają dokonywać wspólnotowych dostaw bądź nabyć towarów. W związku z faktem, iż ETS potwierdził sprzeczność polskich regulacji z prawem wspólnotowym, powinny one zostać zmienione. Obecnie proponowane nowelizacje przepisów w tym zakresie w mojej opinii nie realizują w pełni zaleceń wynikających z cytowanego wyroku ETS. W takiej sytuacji będzie on stanowić istotny argument dla podatników podczas sporów z organami podatkowymi.


ANDRZEJ DĘBIEC

partner, Kancelaria Lovells

Not. MGM

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Polskie Centrum Promocji Miedzi (PCPM)

(PCPM)

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »