| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ZUS i kadry > Zatrudnianie i zwalnianie > Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia

Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia

Generalną zasadą jest, że przy wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia pracodawca zobowiązany jest podać przyczyny uzasadniające wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Obecnie w orzecznictwie zliberalizowano wymagania odnośnie podawania przyczyn wypowiedzenia.

Przykład:

Pracodawca w stosunku do jednego pracownika pisemnie wypowiedział pracownikowi umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony, do drugiego rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia.

W piśmie skierowanym do pracownika wśród kilku przyczyn wskazał m.in.:

- niewykonanie lub nienależyte wykonywanie poleceń pracodawcy,

- narażenie na szkodę mienia pracodawcy.

Pracownik wytoczył powództwo o zapłatę od pracodawcy kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę, tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę.

Czy zasadnie?

W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy (art.30 § 4 Kodeksu pracy). Naruszenie art. 30 § 4 KP może polegać na niewskazaniu w ogóle przyczyny rozwiązania umowy o pracę lub na pozornym, niewystarczająco jasnym i konkretnym jej wskazaniu (I PKN 481/99).

Obligatoryjne wskazanie przyczyny ma za zadanie umożliwić sprawdzenie zgodności wypowiedzenia z prawem. Dotychczas orzecznictwo restrykcyjnie interpretowało powyższą normę wskazując, że przyczyna wypowiedzenia powinna być podana pracownikowi w sposób skonkretyzowany, nie ograniczający się do przytoczenia ogólnikowego zwrotu bądź powtórzenia wyrażeń ustawowych (uzasadnienie tezy III uchwały pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 1978 r. Natomiast za spełnienie tego warunku było uznawane wskazanie faktów i rzeczowych okoliczności dotyczących osoby pracownika, jego zachowania lub postępowania w procesie pracy, zdarzeń - także niezależnych od niego - mających wpływ na decyzję pracodawcy (I PKN 99/00). Ponadto późniejsze na podstawie art. 65 KP w tym 65 §1 KP, dopuszczenie zarówno uzupełnienia treści jak i wykładni złożonego oświadczenia woli było niemożliwe. Wskazane stanowisko uzasadniano, że możność "późniejszego" uzupełniania treści wypowiedzenia o wskazanie jego przyczyny mogłoby prowadzić do przyzwolenia na uzupełnianie tych przyczyn również w toku postępowania przed sądem pracy o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, co byłoby jednoznaczne z dopuszczeniem możliwości powoływania w toku takiego postępowania zupełnie nowych, innych przyczyn wypowiedzenia, co zdecydowanie i jednomyślnie wyklucza się w orzecznictwie i literaturze prawniczej (I KPN 99/00).

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

PLISZKA inżyniering przeciwpożarowy

PLISZKA inżyniering przeciwpożarowy od 1989 roku działa na polu zwiększenia świadomości społecznej w zakresie profilaktyki i bezpieczeństwa przeciwpożarowego w domach, biurach, zakładach przemysłowych itp.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »