Zaliczki uproszczone w podatku dochodowym od osób prawnych

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Natomiast zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 (po dokonaniu stosowanych odliczeń). 

Podstawą dla ustalenia dochodu jest osiągnięcie przez podatnika przychodu. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Uzyskany przez podatnika przychód oraz poniesione koszty, stanowią więc podstawę do ustalania podstawy opodatkowania a w dalszej kolejności kwoty podatku należnego (datę rozpoznania przychodu oraz potrącenia kosztu należy ustalić zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy o CIT ).

Jako, że podatek dochodowy jest podatkiem o tzw. otwartym sanie faktycznym – dochód powstaje cały rok podatkowy, ustawodawca zobowiązał podatników do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Jednocześnie dał im możliwość wyboru, lecz nie w każdym przypadku – opłacania zaliczek w formie uproszczonej.

Przepisy ustawy o CIT jednoznacznie wskazują, iż wysokość zaliczki w formie uproszczonej ustala się w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Wysokość kwoty zaliczki obowiązującej w roku 2014 będzie więc ustalana w oparciu o zeznanie CIT-8 za rok 2012, złożone przez podatnika w roku 2013. Podstawą do obliczenia wysokości zaliczki uproszczonej w roku 2014 będzie przy tym kwota wskazana w części F poz. 56 zeznania CIT-8 deklaracji złożonej za rok 2012. Podatnik nie ma więc możliwości przyjęcia innej podstawy do obliczenia wysokości zaliczki uproszczonej.

Loteria paragonowa 2015 – co miesiąc samochód i laptopy od Ministra Finansów

Odsetki od zaległości podatkowych - zmiany od 2015 r.

Jeżeli natomiast zmianie ulegnie wysokość podatku należnego, który wynika z zeznania podatkowego stanowiącego podstawę dla ustalenia wysokości zaliczki uproszczonej, zastosowanie znajdą regulacje zawarte w art. 25 ust. 9 ustawy o CIT.  Zgodnie z art. 25 ust. 9 ustawy o CIT, jeżeli podatnik złoży korektę zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, powodującą zmianę wysokości podstawy obliczenia miesięcznych zaliczek płaconych w uproszczonej formie, kwota tych zaliczek:

- ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej;

- ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku podatkowym, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej

- nie zmienia się - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie późniejszym niż wymieniony w pkt 1 i 2.

Niedostateczna kapitalizacja – zmiany od 2015 roku

Opodatkowanie dywidend - zmiany 2015

Kwota należnych zaliczek uproszczonych ulegnie więc zmianie w trakcie roku podatkowego, za który zaliczki są regulowane, jedynie w przypadku zmiany wysokości podatku należnego wykazanego w złożonym zeznaniu CIT-8.

Pisemne zawiadomienie o wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek.

Zgodnie z art. 25 ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, podatnicy którzy wybrali formę wpłacania zaliczek w formie uproszczonej, są obowiązani w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek. Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 7a powyższego zawiadomienia nie należy składać w latach następnych, chyba że podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek.

W związku z brzmieniem art. 25 ust 7a ustawy o CIT,  podatnicy nie są więc zobowiązani do złożenia zawiadomienia informującego o kontynuacji wpłacania zaliczek w formie uproszczonej. Zawiadomienie jest konieczne jedynie w przypadku rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek. Nie ma więc obowiązku zawiadamiania o kontynuacji wpłacania zaliczek w formie uproszczonej.

Obliczenie wysokości zaliczki

Zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie, w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy.

Zapisz się na nasz newsletter

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

---

Jeżeli rok podatkowy przyjęty przez podatnika ma inny wymiar niż określony w art. 8 ust. 1 ustawy o CIT (tj. w szczególności trwa przez okres inny, niż okres 12 miesięcy), wówczas ten rok (trwający krócej lub dłużej niż 12 miesięcy) będzie podstawą do obliczenia wysokości zaliczki. Obliczenie wysokości zaliczki nastąpi w takim przypadku zgodnie z regulacją z art. 25 ust. 6a ustawy o CIT.

Przepis ten stanowi, że jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy - podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy.

Joanna Litwińska

ECDDP Spółka Doradztwa Podatkowego