Dokumentacja cen transferowych - ustalanie progu istotności od 2017 r.

Sprawa dotyczy spółki, która zamierza w 2017 r. dokonać transakcji z podmiotami powiązanymi o różnym charakterze, których łączna wartość przekroczy w roku podatkowym 50 000 EUR. Spółka przewiduje, że w roku podatkowym 2016 osiągnie przychód pomiędzy 2 000 000 EUR a 3 000 000 EUR (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 15 lipca 2016 r., sygn. IBPB-1-2/4510-430/16/JW).

W związku z tym zadano pytanie czy, dla potrzeb istotności wpływu transakcji lub innych zdarzeń na wysokość dochodu (straty), Spółka jest obowiązana zsumować wartości transakcji lub innych ww. zdarzeń, jako transakcji lub zdarzeń jednego rodzaju w rozumieniu art. 9a ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko spółki

Zdaniem spółki, wszystkie opisane we wniosku transakcje lub inne zdarzenia gospodarcze będą stanowiły osobny rodzaj transakcji lub innych zdarzeń, a więc spółka nie będzie obowiązana do zsumowania ich wartości. Transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju są uznawane za mające istotny wpływ na wysokość dochodu kiedy ich równowartość przekracza 50 000 EUR (próg ten rośnie w zależności od przychodów podatnika). Ważny jest więc sposób kwalifikacji transakcji lub innych zdarzeń do „jednego rodzaju”. W opinii Spółki, oceniany powinien być charakter danej transakcji (innego zdarzenia), jak również pełnione funkcje, angażowane aktywa, ponoszone ryzyka i koszty, a także mechanizm kalkulacji ceny transakcji (innego zdarzenia). Tym samym żadne z typów transakcji (innych zdarzeń) zawieranych przez podatnika, nie mogą zostać uznane za transakcje (inne zdarzenia) jednego rodzaju.

Ceny transferowe 2017 – jak przygotować się do zmian

Lokalna dokumentacja cen transferowych od 1 stycznia 2017 r.

Stanowisko organu

Organ wskazał, że transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, mające istotny wpływ na wysokość dochodu, to takie, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość 50 000 euro, lub więcej w zależności od poziomu przychodów lub kosztów księgowych.

Według Organu, tylko w stosunku do „innych zdarzeń” ustawodawca przewiduje, że muszą być one „jednego rodzaju”. W świetle powyższego transakcje nie muszą być tego samego rodzaju. Za słownikiem języka polskiego transakcja to operacja handlowa dotycząca wymiany lub umowy na wymianę towarów lub usług. Przez transakcję rozumie się również udzielenie pożyczki. Skoro „jeden rodzaj” nie dotyczy transakcji to nie można przyjąć za Spółką, że wymienione we wniosku zdarzenia nie powinny być sumowane jako „różnego rodzaju”. Stanowisko Spółki jest zatem nieprawidłowe.

Polecamy: Jak rozliczyć wypłatę dywidendy - w podatkach i rachunkowości

Podsumowanie

W przedstawionej interpretacji, organ podtrzymuje restrykcyjne podejście do kwestii sumowania transakcji różnego rodzaju, które było prezentowane także w oparciu o dotychczasowe przepisy dotyczące cen transferowych. Niemniej, jednym z celów wdrożenia do polskiego prawodawstwa nowych przepisów opartych o prace OECD w ramach projektu BEPS, było umożliwienie podatnikom dokumentowania przede wszystkim „istotnych transakcji i zdarzeń gospodarczych”, a więc wyłącznie takich, które ze względu na swoją wartość i/ lub kluczowe znaczenie dla działalności podmiotów powiązanych, powinny być odpowiednio udokumentowane i uzasadnione ekonomicznie. Stanowisko organu prezentowane w przedstawionej interpretacji wydaje się stać w sprzeczności z tym podejściem do rozliczeń podmiotów podwiązanych.

Autor: Krzysztof Liszka, Manager w Zespole Cen Transferowych Accreo Sp. z o.o.