Czy estoński CIT może być alternatywą dla wspólników spółki komandytowej?

• Estoński CIT (ryczałt od dochodów spółek kapitałowych)
• Zawiła lista kryteriów

Estoński CIT (ryczałt od dochodów spółek kapitałowych)

Na pierwszy rzut oka rozwiązanie to wydaje się atrakcyjne. Podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, który zdecyduje się na skorzystanie z ryczałtu od dochodów spółek kapitałowych nie płaci bowiem podatku dochodowego od uzyskanego dochodu.

Tylko wypłacone zyski podlegają opodatkowaniu według stawek: 15% w przypadku małych podatników i 25% w przypadku pozostałych podatników.

Zawiła lista kryteriów

Lista wymogów formalnych uprawniających do skorzystania z tego rozwiązania jest jednak długa, skomplikowana i obejmuje nie tylko warunki, jakie spółka musi spełniać w pierwszym dniu, w którym zaczyna korzystać z ryczałtu, ale równie wymogi, których spełnienie następuje dopiero w trakcie okresu, w jakim spółka będzie z ryczałtu korzystała. Dlatego konieczna jest szczegółowa analiza, nie tylko sytuacji faktycznej spółki, ale również jej planów na następne lata. Dopiero po jej przeprowadzaniu możliwe będzie ustalenie, czy spółka będzie w stanie skorzystać z tej formy opodatkowania.

Po pierwsze uprawnionymi do skorzystania z niego są wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz akcyjne. Zatem spółka komandytowa nie może z tego rozwiązania skorzystać – w jej przypadku konieczne byłoby przekształcenie w jedną ze spółek kapitałowych. Co więcej, wspólnikami takiej spółki kapitałowej mogą być wyłącznie osoby fizyczne. Jeśli więc spółka komandytowa ma w swoim gronie innych niż osoby fizyczne wspólników – np. spółkę kapitałową w roli komplementariusza, oprócz przekształcenia konieczna byłaby zmiana w gronie wspólników.

To tylko początek. Spółka kapitałowa, która chciałaby z ryczałtu skorzystać:

• musi uzyskiwać nie więcej niż 100 mln zł brutto (tj. z VAT) rocznie (średnio w każdym roku w okresach 4-letnich);
• nie może posiadać udziałów (akcji) w innych podmiotach, ani ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną (czyli nie może być wspólnikiem w spółce komandytowej czy jawnej);
• musi uzyskiwać mniej niż 50% przychodów pasywnych – np. z wierzytelności, odsetek od wszelkiego rodzaju pożyczek, z części odsetkowej raty leasingowej, z praw autorskich, itp.;
• musi zatrudniać na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami ani akcjonariuszami tej spółki, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym lub ponosi miesięcznych wydatków w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw na wynagrodzenia co najmniej 3 osób na podstawie innych umów niż umowa o pracę, o ile jest płatnikiem zaliczek na poczet PIT i składek na ZUS;
• poniesie w okresie kolejnych 2 lub 4 latach wydatki inwestycyjne na fabrycznie nowe środki trwałe w wysokości nie niższej niż 15% (w ciągu 2 lat), jednak nie mniej niż 20.000 zł lub 33% (w ciągu 4 lat) i nie mniej niż 50.000 zł wartości początkowej  środków trwałych zaliczonych do grupy 3–8, z wyłączeniem samochodów osobowych, samolotów, jachtów, itp.;
• nie sporządza sprawozdań finansowych według międzynarodowych standardów rachunkowości;
• zawiadomi kierownika właściwego urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego;
• nie może być  przedsiębiorstwem finansowym, instytucją pożyczkową, podatnikiem osiągających dochody zwolnione w związku z działalnością w specjalnej strefie ekonomicznej, nie może być też postawiona w stan upadłości lub likwidacji.

Ponadto w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność a także przez 24 miesiące od utworzenia z ryczałtu nie może skorzystać szereg spółek, które przechodziły w przeszłości różnego rodzaju przekształcenia (np. połączenia, podziały) czy spółki, które otrzymały tytułem wkładów składniki majątkowe, które wnoszący otrzymali w wyniku likwidacji innych podmiotów czy spółki, do których wniesiono w drodze aportu przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część o wartości przekraczającej równowartość 10.000 euro. Warunek ten jednak nie dotyczy wszystkich takich podmiotów – na podstawie przepisów przejściowych możliwe są bowiem pewne wyjątki.

Pierwszym więc krokiem jest ustalenie czy spółka w ogóle ma szanse skorzystać z tego sposobu opodatkowania. Ale to nie koniec. Samo spełnienie warunków formalnych, to dopiero pierwsza część koniecznej analizy. Wejście w ten system rozliczeń podatkowych może się bowiem wiązać z pewnymi zaskakującymi efektami, ale o tym w kolejnym artykule.

Hubert Cichoń, radca prawny, partner w ENODO Advisors

Zapraszamy na szkolenie on-line dla biznesu poświęcone skutkom zmian w opodatkowaniu spółek komandytowych

3 możliwe alternatywy dla spółki komandytowej

Oto czego się dowiesz ze szkolenia:

Alternatywy dla spółki komandytowej

Omawiamy sprawdzone przez zespół doradców podatkowych kancelarii alternatywy dla spółki komndytowej.

Omawiamy nowe przepisy

Z praktycznego punktu widzenia przedstawiamy przepisy wprowadzające opodatkowanie spółki komandytowej podatkiem CIT.

Warsztatowy charakter

Skupimy się na praktycznych aspektach zmienionych przepisów i omówieniu alternatyw dla podwójnego opodatkowania spółek komandytowych

Praktyczne informacje - minimum teorii

Prezentujemy sprawdzone rozwiązania. Opieramy się na praktyce kancelarii.

Sesja Q&A

Prowadzimy sesję pytań i odpowiedzi. Zadajesz pytanie - my odpowiadamy.