Zapłata podatku kartą płatniczą – problemy praktyczne

• Z kartą (i gotówką) do gminy lub urzędu skarbowego
• Minister finansów nie dostrzega problemu ale nie wyklucza zmian legislacyjnych

Z kartą (i gotówką) do gminy lub urzędu skarbowego

Od pewnego czasu podatnicy sygnalizowali, że albo nie mogą uiszczać kartą płatniczą należności podatkowych (np. w gminach) albo kartą mogą zapłacić sam podatek (czy opłatę lokalną), a opłaty interchange muszą uiszczać organowi podatkowemu gotówką.

„W znacznej części polskich urzędów, w których uiszcza się podatki lokalne, oprogramowanie wgrane w terminalach płatniczych jest nieaktualne. W efekcie nie ma możliwości, by urzędnik doliczył podatnikowi prowizję do płatności dokonywanej kartą. Gdyby chciał to uczynić, system wgrany w urządzeniu każdorazowo doliczałby prowizję od prowizji. I tak w nieskończoność.

– Dochodzi do kuriozalnych sytuacji, w których mieszkańcy płacą kartą, natomiast prowizję uiszczają w gotówce – wskazuje Ryszard Reszke, skarbnik Gliwic.” (źródło: Groteskowa nowelizacja: Podatek można opłacić kartą, ale prowizji już nie - gazetaprawna.pl)

W interpelacji poselskiej nr 5953 z 5 września 2016 r., skierowanej do ministra finansów poseł Jarosław Gonciarz zwrócił uwagę, że właśnie ten obowiązek bezpośredniego obciążenia podatnika kosztami płatności przy użyciu karty płatniczej rodzi problemy w praktyce. Z posiadanych przez posła informacji wynika, że w wielu organach podatkowych urządzenia służące do płatności kartą płatniczą zostały po prostu wyłączone z użytku. A jako przyczynę tego stanu rzeczy organy podatkowe (np. gminy) wskazują, że przeniesienie opłaty za transakcję kartą płatniczą na płatnika jest niemożliwe do wykonania z powodów technicznych. Ta sytuacja zdaniem posła powoduje duży dyskomfort dla dużej liczby osób zmuszonych przynosić ze sobą gotówkę oraz wydłuża czas obsługi petenta.

W związku z tym poseł zapytał ministra finansów, czy ma wiedzę o tych problemach i czy zamierza coś zmienić w tym zakresie.

Minister finansów nie dostrzega problemu ale nie wyklucza zmian legislacyjnych

Na interpelację odpowiedzi udzielił w imieniu ministra finansów Wiesław Janczyk, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów w dniu 29 września 2016 r.

Minister finansów poinformował, że dotąd nie były sygnalizowane problemy dotyczące stosowania art. 60 § 2a Ordynacji podatkowej. I dlatego w chwili obecnej nie są prowadzone w Ministerstwie Finansów prace legislacyjne nad zmianą tego przepisu. Praktyka stosowania tych przepisów jest jednak monitorowana i dlatego nie można w tym momencie wykluczyć potrzeby zmian legislacyjnych.

Minister Janczyk przypomniał, że wprowadzenie od początku 2016 roku w art. 60 Ordynacji podatkowej możliwości zapłaty podatków za pomocą karty płatniczej lub innych instrumentów płatniczych miało na celu rozszerzenie katalogu form ich zapłaty.

Zgodnie z art. 60 § 2a Ordynacji podatkowej w przypadku zapłaty podatku za pomocą innego instrumentu płatniczego podatnik ponosi koszty opłat i prowizji związanych z taką zapłatą.

Minister wyjaśnił, że podatnika mogą obciążać z tytułu zapłaty za pomocą innych instrumentów płatniczych opłaty i prowizje (opłata interchange, opłata na rzecz organizacji kartowej i marża agenta rozliczeniowego) ale tylko jeżeli:

- obowiązek poniesienia takich kosztów występuje po stronie organu podatkowego oraz

- te opłaty i prowizje będzie można przypisać do konkretnej zapłaty.

Polecamy: Monitor Księgowego – prenumerata

Zależy to więc od konkretnych postanowień umów zawartych przez organy podatkowe z instytucjami płatniczymi w zakresie zasad rozliczeń z tytułu udostępnienia urządzeń do autoryzacji transakcji płatniczych.

Minister podkreślił, że podatnik może wybrać taką formę zapłaty podatku, która będzie wiązała się z jak najmniejszymi prowizjami i opłatami.

Aktualnie obowiązujące górne limity podstawowego składnika opłaty akceptanta (tj. opłata interchange), wprowadzone jednolicie na terenie Unii Europejskiej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę – tj. 0,2% wartości transakcji w przypadku debetowych instrumentów opartych na karcie płatniczej oraz odpowiednio 0,3% w przypadku instrumentów kredytowych powinny pozytywnie wpłynąć na upowszechnienie tej formy zapłaty należności także w zakresie podatków.