Od 2011 roku zmiany w przeliczaniach kosztów i przychodów na złotówki

Zasady obowiązujące do końca 2010 r.

Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy o PIT przychody w walutach obcych, z zastrzeżeniem art. 14 i art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 ustawy o PIT, przeliczało się (i nadal przelicza do końca 2010 r.) na złote według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut.

Jeżeli podatnik nie korzystał z usług banku, przychody przeliczało się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, z poniższym zastrzeżeniem. Wprowadzał je art. 11 ust. 4 ustawy o PIT.

Przepis ten stanowił, że jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik, stosuje różne kursy walut obcych i nie jest możliwe zastosowanie kursu banku obsługującego transakcje walutowe przeprowadzane przez podatnika lub bank nie ogłasza kursu walut, do przeliczenia przychodu uzyskanego przez podatnika na złote, stosuje się kurs średni walut obcych ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Polecamy: Czy nieściągalne należności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

Polecamy: Najczęstsze błędy w PIT-ach

Odmiennie art. 14 ust. 1a ustawy o PIT stanowił, że przychody z działalności gospodarczej w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. 

Przepisy przewidywały więc odrębne zasady dla osób prowadzących działalność gospodarczą i nie prowadzących jej. Dodatkowym kłopotem było to, że przepisy wprost tylko definiowały zasady ustalania przeliczania z walut obcych wartości przychodów i kosztów uzyskania przychodu.

Przepisy te nie regulowały natomiast wprost zasad przeliczania walut obcych na złotówki w odniesieniu do kwot uprawniających do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku i obniżenia podatku oraz do podatku wyrażonego w walutach obcych. Przepis art. 11a ustawy o PIT nakazywał tu stosować odpowiednio zasady z art. 11 ustawy o PIT. W praktyce było to zbyt ogólne określenie.

Zasady obowiązujące od 1 stycznia 2011 r.

Nowe zasady są dużo prostsze i dotyczą każdej sytuacji przeliczania wartości przychodu albo kosztu na złotówki. Określa je art. 11a ustawy o PIT. Przepis ten wprowadza następujące reguły:

1) Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
2) Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
3) Kwoty uprawniające do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub obniżenia podatku, wydatki oraz podatek, wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia wydatku lub zapłaty podatku.