| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Podatki osobiste > PIT > Jak rozliczyć stratę z tytułu wydania własnej książki

Jak rozliczyć stratę z tytułu wydania własnej książki

Podatnik uzyskał przychód ze sprzedaży napisanej przez siebie książki, który był niższy od kosztów uzyskania przychodu z tej sprzedaży. Podatnik poniósł więc stratę i nie uzyskał dochodu z tytułu sprzedaży książki. Nie wystąpił u niego zatem z tego tytułu dochód podlegający opodatkowaniu PIT. Całość poniesionych przez siebie kosztów wydania książki podatnik może rozliczyć w zeznaniu podatkowym.

Takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 maja 2017 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4011.41.2017.1.MZ., której treść przytaczamy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca pracuje na etacie. Napisał i wydał książkę. W 2015 r. poniósł częściowo koszty jej wydania (faktury, umowa - zlecenie). Zgodnie z umową zawartą z wydawnictwem w 2015 r. Wnioskodawca poniósł koszty wydania książki w wysokości 3.500,00 zł, na co ma potwierdzenie w postaci rachunków. W 2015 r. Wnioskodawca nie sprzedał ani jednego egzemplarza książki, a w 2016 r. uzyskał przychody z jej sprzedaży w kwocie 132,38 zł, w tym egzemplarzy w wersji elektronicznej (e-book) w kwocie 17,10 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  1. Jak Wnioskodawca powinien się rozliczyć za 2016 r.? Czy może uwzględnić koszty wydania?
  2. Co Wnioskodawca powinien zrobić, żeby w dochodach za 2016 r. uwzględnić przychody ze sprzedaży książki w postaci papierowej oraz czterech sztuk w postaci elektronicznej (e-book). Czy książkę w formie elektronicznej Wnioskodawca ma odliczyć osobno?

Zdaniem Wnioskodawcy, w rozliczeniu rocznym za 2016 r. zamierza uwzględnić przychód z 2016 r., na który wystawił rachunek w wysokości 132,38 zł (książka wydana drukiem oraz forma elektroniczna). Koszty wydania książki w wysokości 3.500,00 zł poniósł w 2015 r. Jest to udokumentowane w umowie wraz z rachunkiem wystawionym na taką kwotę przez wydawcę. Ponieważ w 2015 r. Wnioskodawca nie miał żadnych przychodów z tytułu wydania książki, nie mógł rozliczyć kosztów. W 2016 r. Wnioskodawca otrzymał przychód, wobec tego uznał, że może odliczyć w tym roku całe poniesione koszty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) - opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy - dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Natomiast zasady rozliczania straty ze źródła przychodów przewidziane zostały w art. 9 ust. 3 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Przepis art. 9 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że - przepis ust. 3 nie ma zastosowania do strat:

  1. z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, oraz
  2. ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że strata nie jest podatkowo obojętna, bowiem ustawodawca zawarł uregulowania, zgodnie z którymi strata ze źródła przychodów może być rozliczana przez podatnika w następnych latach podatkowych z tego źródła. Strata jest nadwyżką kosztów uzyskania przychodów nad sumą przychodów i określana jest za rok podatkowy. Podstawowym warunkiem dla zaistnienia możliwości rozliczenia (odliczenia) straty podatkowej przez podatnika jest wystąpienie dochodu do opodatkowania.

Podatnik może odliczyć stratę z dochodów osiągniętych w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych. Ma również możliwość wyboru, w których latach i w jakiej wysokości dokona odliczeń, z zachowaniem warunku co do dopuszczalnej kwoty odliczenia w roku podatkowym. Brak dochodu do opodatkowania ze źródła, z którego w latach ubiegłych poniesiona była strata, w określonym roku podatkowym oznacza brak możliwości rozliczenia straty podatkowej w tej jednostce czasowej. W skrajnym przypadku, kiedy w kolejnych pięciu latach podatkowych nie wystąpi dochód, strata podatkowa może nie być w ogóle z tego źródła rozliczona.

Polecamy: Podatki 2017 - PIT, CIT, ryczałt 2017 (książka)

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy - przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że jednym ze źródeł przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 18 cytowanej ustawy - za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w przywołanym art. 18 ww. ustawy są m.in. przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 880). Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

ZUS

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »