Opłata miejscowa i opłata uzdrowiskowa w 2019 r.

Pobór opłaty miejscowej

Regulacje prawne dotyczące opłaty miejscowej zawierają przepisy art. 17 i 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z ich brzmieniem rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, opłatę miejscową.

Opłatę pobiera się od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych:

- w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach;

- w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399 ze zm.)

Opłatę uzdrowiskową pobiera się za każdą rozpoczętą dobę pobytu. Rada gminy może zarządzić pobór tej opłaty w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso, a także nałożyć obowiązek prowadzenia przez inkasentów ewidencji osób zobowiązanych do uiszczania opłaty miejscowej oraz do określenia szczegółowego zakresu danych zawartych w tej ewidencji.

Przy czym, nie pobiera się opłaty miejscowej od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa.

Zwolnienia z opłaty miejscowej

Nie w każdym przypadku opłatę należy uiścić, ustawodawca przewidział kilka zwolnień. Otóż opłaty miejscowej nie pobiera się:

- pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

- od osób przebywających w szpitalach;

- od osób niewidomych i ich przewodników;

- od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;

- od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Rada gminy może także wprowadzić inne niż wyżej wymienione zwolnienia przedmiotowe od opłaty miejscowej.

Pobór opłaty uzdrowiskowej

Jeżeli chodzi o opłatę uzdrowiskową, to należy sięgnąć również po przepisy art. 17 i 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z których wynika, że rada gminy może wprowadzić w drodze uchwały opłatę uzdrowiskową.

Opłatę uzdrowiskową pobiera się od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych - za każdą rozpoczętą dobę pobytu.

Od osób, od których pobierania jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się opłaty miejscowej.

Zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłaty określa, w drodze uchwały, rada gminy, z uwzględnieniem górnej granicy stawki ogłoszonej przez Ministra Finansów. Rada gminy może zarządzić pobór tej opłaty w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

Zwolnienia z opłaty uzdrowiskowej

Podobnie jak w przypadku opłaty miejscowej, przewidziane są zwolnienia. A zatem opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się:

- pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

NOWOŚĆ na Infor.pl: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

- od osób przebywających w szpitalach;

- od osób niewidomych i ich przewodników;

- od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;

- od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Ponadto, rada gminy może wprowadzić inne niż powyższe zwolnienia przedmiotowe od opłaty uzdrowiskowej.

Stawki podatków i opłat lokalnych w 2019 roku

Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych (art. 20 ustawy) górne granice stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych, obowiązujące w danym roku podatkowym ulegają corocznie zmianie na następny rok podatkowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

Wskaźnik cen ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie 20 dni po upływie pierwszego półrocza.

W tym roku, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w I półroczu 2018 r. (Monitor Polski rok 2018 poz. 702), wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w I półroczu 2018 r. w stosunku do I półrocza 2017 r. wyniósł 101,6 (wzrost cen o 1,6%).

---

Oznacza to, że stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych wzrosną o około 1,6% w 2019 roku w porównaniu do 2018 roku. Z uwagi na zasady zaokrąglania tych stawek (w górę do pełnych groszy) wzrost poszczególnych stawek nie musi wynieść dokładnie 1,6%.

Wysokości stawek podatków i opłat lokalnych ustala rada gminy w drodze uchwały, jednakże stawki określone przez radę gminy nie mogą być wyższe od tych ustalonych przez Ministra Finansów. Natomiast, gdy rada gmina nie podejmie uchwały w sprawie nowych stawek podatków i opłat lokalnych, wówczas mają zastosowanie stawki obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy.

Nowe stawki określone zostały w obwieszczeniu Ministra Finansów z 25 lipca 2018 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2019 (Monitor Polski rok 2018 poz. 745), wydanym na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Dokument zawiera stawki maksymalne dla podatku od nieruchomości, podatku od środków transportowych, opłaty targowej, opłaty reklamowej, opłaty od posiadania psów, a także opłaty miejscowej i opłaty uzdrowiskowej.

Stawki maksymalne opłaty miejscowej i opłaty uzdrowiskowej w 2019 roku

W związku z powyższym stawka maksymalna opłaty miejscowej w 2019 roku w miejscowościach (o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) nie może przekroczyć 2,26 zł dziennie, natomiast w miejscowościach posiadających status obszaru ochrony uzdrowiskowej nie może przekroczyć 3,20 zł dziennie. Z kolei stawka maksymalna opłaty uzdrowiskowej w 2019 roku nie może przekroczyć 4,40 zł dziennie.

Poza opłatą miejscową i opłatą uzdrowiskową, znane są także stawki maksymalne pozostałych opłat lokalnych, które będą obowiązywały w przyszłym roku. I tak, na 2019 rok rada gminy, w drodze uchwały, może określi zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek poszczególnych opłat, z tym że:

- stawka opłaty targowej nie może przekroczyć 778,20 zł dziennie,

- stawka opłaty od posiadania psów nie może przekroczyć 123,18 zł rocznie od jednego psa,

- stawka części stałej opłaty reklamowej nie może przekroczyć 2,54 zł dziennie,

- stawka części zmiennej opłaty reklamowej nie może przekroczyć 0,22 zł od 1 m² pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służących ekspozycji reklamy dziennie.

Podstawa prawna:

- komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w I półroczu 2018 r. (Monitor Polski rok 2018 poz. 702),

- obwieszczenie Ministra Finansów z 25 lipca 2018 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2019 (Monitor Polski rok 2018 poz. 745),

- ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445).