Faktura korygująca i nota korygująca w 2013 roku

Faktura korygująca 2013

Nie uległo zmianie to, który podmiot wystawia fakturę korygującą - nadal wystawia ją wyłącznie podatnik VAT dokonujący dostawy towarów lub usług.

Faktury korygującej nie może wystawić jej nabywca. Nabywca może skorygować fakturę (i to nie każdą pomyłkę) tylko za pomocą noty korygującej.

Chcesz otrzymywać więcej aktualnych informacji? Zapisz się na newsletter!

Polecamy poradnik: FAKTURY 2014

Fakturę korygującą wystawia się:

- gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT (bonifikaty, opusty, uznane reklamacje i skonta) - rabaty te muszą być prawnie dopuszczalne, udokumentowane i obowiązkowe;

- gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura VAT 2014 – zmiany zasad fakturowania od 1 stycznia 2014 r.

Faktura korygująca rabatowa

Faktura korygująca w przypadku gdy po wystawieniu faktury pierwotnej udzielono rabatów, dotycząca jednej lub kilku dostaw towarów lub usług powinna zawierać:

1. oznaczenie "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia

3. dane z faktury pierwotnej, korygowanej

 - datę jej wystawienia

- kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

- imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy (brak jest nazw skróconych);

- numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL;

- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać trzeba numer VAT-UE kontrahenta;

- datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;

- nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;

4. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;

5. kwotę zmniejszenia podatku należnego,

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

W przypadku gdy rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami VAT - kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Zbiorcza faktura korygująca rabatowa - dotycząca wszystkich czynności w określonym czasie - powinna zawierać:

1. oznaczenie "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia

3. dane z faktury pierwotnej (korygowanej):

- numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL;

- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać trzeba numer VAT-UE kontrahenta;

4. okres, do którego odnosi się udzielany rabat;

5. kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego (nie trzeba podawać rodzaju rabatu).

Jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Zasady dotyczące faktur rabatowych stosuje się odpowiednio w przypadku:
- zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych,
- zwrotu nabywcy całości lub części należności.

Faktura korygująca (w przypadku podwyższenia ceny)

Właściwie wystawiona faktura korygująca podwyższająca cenę po wystawieniu faktury pierwotnej powinna zawierać:

1. oznaczenie "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia

3. dane z faktury pierwotnej, korygowanej:

- datę jej wystawienia;

- kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

- imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy (brak jest nazw skróconych);

- numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL;

- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać trzeba numer VAT-UE kontrahenta;

- datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;

- nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny;

Faktura korygująca pomyłki

Poprawnie wystawiona faktura korygująca pomyłki w cenie, stawce, kwocie lub jakiejkolwiek innej pozycji faktury powinna zawierać następujące elementy:

1. oznaczenie "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia

3. dane z faktury pierwotnej, korygowanej:

- datę jej wystawienia

- kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

- imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy (brak jest nazw skróconych);

- numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL;

- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać trzeba numer VAT-UE kontrahenta;

- datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;

4. prawidłową treść korygowanych pozycji, w tym kwoty w wysokości prawidłowej, lub

5. różnicę między odpowiednimi kwotami wskazanymi pierwotnie w wysokości omyłkowej i w wysokości prawidłowej.

Z przedstawionych powyżej zasad wystawiania faktur korygujących wynika, że zmiany wprowadzone w tym zakresie z początkiem 2013 roku w praktyce oznaczają, że nie ma obowiązku podawania w treści faktury korygującej kwot w wartości pierwotnej, wskazanych na fakturze pierwotnej lub pozycji przed wprowadzeniem poprawek.

Kolejna praktyczna zmiana dotyczy zastąpienia daty sprzedaży datą dokonania lub zakończenia dostawy towaru lub wykonania usługi, w przypadku, gdy różni się ona od daty wystawienia faktury.

Jeszcze inna zmiana, na którą warto zwrócić uwagę przy wystawianiu faktury korygującej dotyczy nazwy kontrahenta. Zgodnie z nowymi wytycznymi, na fakturze korygującej jako dane z faktury pierwotnej podawać należy pełne dane kontrahenta, a nie nazwę skróconą. Co prawda w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów z 27 grudnia 2012 r. czytamy, że możliwe jest nadal stosowanie nazwy skróconej na fakturach, ale nie wynika to bezpośrednio z cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Fakturowanie w 2013 roku – komentarz do wyjaśnień Ministerstwa Finansów

Fakturowanie 2013 – odpowiedzi Ministerstwa Finansów

Podatnik może wystawić fakturę korygującą:

1. pojedynczo dla konkretnej dostawy towarów lub usług albo

2.  zbiorczo dla wielu dostaw, objętych wieloma fakturami wystawianymi w określonym czasie (tylko w przypadku rabatów).

Komentarz Ministerstwa Finansów do zmian w zakresie faktur korygujących:

Przepisy § 13 rozporządzenia fakturowego w brzmieniu zarówno obecnym jak i zmienionym regulują zasady wystawiania faktur korygujących i stanowią co do zasady odzwierciedlenie regulacji aktualnie obowiązujących. Wprowadzone modyfikacje polegają jedynie na odpowiednim dostosowaniu do zmian wprowadzonych w pozostałych przepisach rozporządzenia fakturowego.

Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w przypadku przepisów § 14 rozporządzenia fakturowego. Podkreślić przy tym należy, iż nowe brzmienie § 14 ust. 3 rozporządzenia ogranicza zakres danych wymaganych dla faktur korygujących wystawianych w najbardziej powszechnych przypadkach poprzez rezygnację z obowiązującego obecnie wymogu umieszczania obok prawidłowej treści korygowanych pozycji także pozycji i kwot błędnie wskazanych w fakturze korygowanej.

Zdaniem Ministerstwa Finansów stanowi to znaczne uproszczenie przy wystawianiu faktur korygujących we wskazanych przepisem przypadkach. Jednocześnie należy podkreślić, iż konstrukcja nowego brzmienia przepisów § 14 ust. 3 nie stoi na przeszkodzie, aby w fakturze umieszczać więcej danych niż wymagane, tj. takich jak np. kwoty podane w omyłkowej wysokości w zestawieniu z kwotami w wysokości prawidłowej, co pozwoli na uniknięcie przez podatników konieczności wprowadzania zmian w obecnie stosowanym przez nich systemie wystawiania dokumentów w tym zakresie.

---

Nota korygująca 2013

Zmiany w zakresie wystawiania not korygujących dotyczą przede wszystkim formy akceptacji treści noty korygującej przez wystawcę korygowanej faktury.

Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 8–15 rozporządzenia fakturowego, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

Te pozycje faktury, co do których nie można wystawić noty korygującej to:

8) miara i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawka podatku;

13) suma wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwota należności ogółem.

Prawidłowo wystawiona nota korygująca powinna zawierać:

1. Oznaczenie "NOTA KORYGUJĄCA".

2. numer kolejny i datę jej wystawienia;

3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, jak również numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi;

4. dane zawarte w korygowanej fakturze:

- datę jej wystawienia

- kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

- imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy (brak jest nazw skróconych);

- numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać należy numer z kodem PL;

- numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem określonych transakcji wewnątrzwspólnotowych, gdzie podawać trzeba numer VAT-UE kontrahenta;

- datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;

5. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

Należy pamiętać, że wystawcą noty korygującej jest nabywca towaru lub usługi a odbiorcą noty jest dostawca czyli wystawca faktury, do której wystawiana jest nota.

Zmianie uległy zasady potwierdzania akceptacji noty, mianowicie do końca roku 2012 wystawca faktury akceptował notę korygującą podpisem osoby uprawnionej. W brzmieniu obowiązującym od 2013r. nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy faktury jednakże bez wskazania konkretnej formy tej akceptacji (tak jak poprzednio podpis).

Oznacza to, że akceptacji tej można dokonać w dowolnej formie, również przez pocztę elektroniczną.

Komentarz Ministerstwa Finansów do zmian w zakresie not korygujących:

Jedyną istotną zmianą w zasadach wystawiania not korygujących jest rezygnacja z obowiązku wysyłania odbiorcy noty korygującej w dwóch egzemplarzach i akceptowania jej treści przez odbiorcę w formie pisemnej.

Przepis ust. 2 w § 15 wymaga jedynie akceptacji noty przez wystawcę faktury. Sposób akceptacji pozostawiono w gestii stron.

Jak widać najważniejsze zmiany dotyczące praktycznej strony wystawiania faktur korygujących dotyczą zniesienia obowiązku podawania treści błędnej na  fakturach korygujących.

Natomiast na notach korygujących treść błędnie podaną nadal trzeba podawać łącznie z podaniem treści prawidłowej, a najważniejsza zmiana dotyczy sposobu akceptacji noty, czyli braku obowiązku jej podpisywania przez wystawcę faktury.

Trzeba pamiętać, że obecny system wystawiania faktur , w tym również faktur korygujących i not korygujących obowiązuje tylko do końca 2013 roku.

Od 2014 roku przestaje obowiązywać rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług , a przepisy obejmujące zasady wystawiania faktur znajdować się będą w ustawie o VAT (art. 106a-106q). Zmiany te wynikają z  art. 1 pkt 39 lit. b), pkt 49 oraz pkt 55 lit. h) ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 35).

Podstawa prawna:

- Rozporządzenie Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. z późniejszymi zmianami , w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360, zm: z 2012 r. Dz.U.poz 1428);

- Ustawa z 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 35).