Obowiązkowy split payment a zapłata należności w walutach obcych

Płatności w walutach obcych a VAT – zasada ogólna

Generalnie, sprzedawca i kupujący mają swobodę w ustaleniu waluty, w jakiej nastąpić ma zapłata wynagrodzenia za towar lub usługę. Regulowanie należności w walucie innej niż złote jest w pełni dopuszczalne – prawo podatkowe nie stoi temu na przeszkodzie.

Podatnik musi jedynie wziąć pod uwagę, że w świetle z art. 106e ust. 11 ustawy o VAT, kwoty podatku na fakturze wykazuje się w złotych. Kwoty podatku wyrażone w walucie obcej wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania.

Wartość VAT na fakturze musi być więc przeliczona na złote – na potrzeby rozliczenia podatku. Wykazanie kwoty podatku w złotych nie oznacza jednakże, żeby nie można było uregulować całości należności (kwoty brutto) w walucie obcej.

Polecamy: Biuletyn VAT

Polecamy: INFORLEX Księgowość i Kadry

Split payment a płatność w walutach obcych

Zgodnie z art. 108a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT. Split payment sprowadza się więc do tego, że wartość podatku jest przelewana w złotych na rachunek VAT sprzedawcy – prowadzony do rachunku rozliczeniowego w walucie polskiej (art. 62a Prawa bankowego). Należy więc podkreślić, że mechanizm podzielonej płatności nie może mieć miejsca, jeśli zapłata całości należności następuje w walucie obcej (rachunek VAT jest prowadzony bowiem jedynie do rachunku rozliczeniowego w złotych). Przynajmniej wartość podatku musi być więc zapłacona w walucie polskiej.

Do tej pory stosowanie MPP było w pełni dobrowolne – zależało od woli nabywcy (usługobiorcy). Przyjęcie przez strony konieczności uregulowania należności w walutach obcych wykluczało tę możliwość.

Ewentualnym wyjściem może być dokonywanie zapłaty w sposób dwutorowy:

1. Uiszczenie odrębnie kwoty VAT (przy zastosowaniu przelewu bankowego właściwego dla split paymentu) – na rachunek rozliczeniowy prowadzony w złotych.

2. Uregulowanie wartości netto w walucie obcej, np. poprzez przelew na konto walutowe.

Taki sposób postępowania jest dopuszczalny przez przepisy podatkowe. Jego zastosowanie nie będzie jednak możliwe, jeżeli strony przewidziały bezwzględną konieczność uregulowania całej należności w walucie innej niż złote.

Obowiązkowy split payment

Obowiązujący split payment, obejmujący towary i usługi z załącznika nr 15 do ustawy o VAT, jeżeli należność z faktury przekracza 15.000 zł, wymusi zmiany wśród podatników rozliczających się do tej pory w walucie obcej.

Wartość podatku będzie bowiem musiała być przelewana w złotych na rachunek VAT sprzedawcy. Kupujący i sprzedawca, którzy do tej pory rozliczali tego rodzaju transakcje w walucie obcej staną przed koniecznością wyboru:

1.  Przejść na rozliczenie w złotych. W ten sposób nabywca będzie mógł uregulować należność przy pomocy jednego przelewu w odniesieniu do całości zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

2.  Uregulować wartość podatku w złotych, a kwotę netto w walucie obcej. Wartość VAT będzie przesłana na rachunek rozliczeniowy prowadzony w złotych poprzez przelew właściwy dla MPP. Kwota netto będzie natomiast przedmiotem zwykłego przelewu walucie obcej na rachunek walutowy. W ten sposób do rozliczenia jednej należności będą jednakże potrzebne dwa rachunki bankowe.

Michał Samborski, doradca podatkowy ECDP sp. z o.o.