| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Transakcje zagraniczne > Miejsce opodatkowania VAT szkoleń zagranicznych dla krajowych podatników

Miejsce opodatkowania VAT szkoleń zagranicznych dla krajowych podatników

W wyroku z 13 marca 2019 r. w sprawie C-647/17 Skatteverket przeciwko Srf konsulterna AB, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wypowiedział się w kwestii miejsca opodatkowania usług szkoleniowych prowadzonych na rzecz podatników w krajach, w których usługobiorcy nie posiadają siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu.

Zagraniczne seminaria szkoleniowe realizowane na rzecz podatników krajowych są opodatkowane VAT w miejscu, gdzie faktycznie się odbywają

TSUE orzekł, iż opisane wyżej usługi należy traktować jako integralną część „usług wstępu na imprezy” i opodatkować w miejscu konsumpcji zgodnie z art. 53 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1, dalej jako „dyrektywa 2006/112/WE”).

Wyrok zapadł na kanwie następującego stanu faktycznego. Srf konsulterna AB (dalej także jako: „Spółka”) z siedzibą w Szwecji jako spółka, w której wszystkie udziały należą do zawodowego zrzeszenia konsultantów w zakresie księgowości, zarządzania i płac, organizuje szkolenia w zakresie księgowości i zarządzania w formie seminariów dla członków tej organizacji oraz dla osób trzecich. Zdarza się, że szkolenia są organizowane w innych państwach członkowskich niż Szwecja. Uczestnicy szkoleń to podatnicy mający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Szwecji. Spółka wymaga, aby przed szkoleniem dokonali oni wcześniejszej rejestracji oraz uiścili zapłatę z góry. Szkolenia przyjmują formę stacjonarnych, pięciodniowych seminariów (z jednym dniem przerwy). Spółka mając wątpliwości co do miejsca opodatkowania świadczonych usług wystąpiła o interpretację indywidualną.

Komisja prawa podatkowego uznała, iż winny one zostać opodatkowane w Szwecji, gdyż zasady szczególne ustalania miejsca opodatkowania należy interpretować ściśle, tak by w jak najszerszym zakresie stosować regułę ogólną wyrażoną w art. 44 i 45 dyrektywy 2006/112/WE.

Interpretacja została zaskarżona do najwyższego sądu administracyjnego, który postanowił zwrócić się do TSUE z pytaniem prejudycjalnym: „Czy pojęcie >>wstępu na imprezy<< w art. 53 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono usługę w formie pięciodniowego kursu z zakresu księgowości, która jest świadczona wyłącznie na rzecz podatników i wymaga wcześniejszej rejestracji oraz wcześniejszego opłacenia?”.

Polecamy: Biuletyn VAT

Polecamy: VAT 2019. Komentarz

Miejsce świadczenia usług szkoleniowych

Na wstępie Trybunał zauważył, iż zasada ogólna nie jest uprzywilejowana względem zasad szczególnych wynikających z art. 46-59a dyrektywy 2006/112/WE. Dążąc zatem do ustalenia miejsca opodatkowania konkretnej usługi należy w każdym przypadku sprawdzić najpierw czy znajdują doń zastosowanie zasady szczególne. Co ciekawe, TSUE wskazał, że art. 53 dyrektywy 2006/112/WE nie stanowi wyjątku od reguły ogólnej, dlatego też nie powinno się interpretować go w sposób wąski. Biorąc pod rozwagę, iż z definicji szczegół jest przeciwstawieniem ogółu powyższe stwierdzenie wydaje się być kontrowersyjne, nie miej jednak przyjęcie powyższej optyki otworzyło drogę do wydania wyroku nakazującego opodatkować usługi szkoleniowe w miejscu konsumpcji.

Trybunał zauważył, że stosownie do wspomnianego art. 53 dyrektywy 2006/112/WE miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Ponadto TSUE powołał się na art. 32 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2011.77.1, dalej także jako „ rozporządzenie wykonawcze 282/2011”). Zgodnie z tym przepisem usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej. Ponadto Trybunał wskazał, iż stosownie do art. 32 ust. 2 lit. c) rozporządzenia wykonawczego 282/2011 powyższe ma zastosowanie w szczególności do prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

TSUE doszedł do przekonania, iż w istocie należy przyjąć, że główną cechą usług świadczonych przez Spółkę jest umożliwienie wstępu na realizowane seminaria. Trybunał zauważył bowiem, że tego typu szkolenia mają charakter usług kompleksowych. Przyznanie prawa wstępu i następnie prawa uczestnictwa w seminarium „tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.

Trybunał zanegował pogląd wyrażony w interpretacji indywidualnej przez komisję prawa podatkowego polegający na wąskim rozumieniu szczególnych zasad ustalania miejsca opodatkowania. W świetle art. 53 dyrektywy 2006/112/WE uznał bowiem za niedopuszczalne rozróżnienie na prawo wejścia do danego miejsca i prawo do uczestnictwa w określonym szkoleniu. Zdaniem TSUE nie można uzyskać prawa wejścia na szkolenie bez jednoczesnego otrzymania prawa do uczestnictwa w nim.

W konsekwencji Trybunał dokonał rozszerzającej wykładni powyższych przepisów dyrektywy i rozporządzenia wykonawczego poprzez stwierdzenie, że dominującą cechą seminariów edukacyjnych jest sam wstęp na nie. W ocenie autora było to jednak konieczne, aby uniknąć absurdalnego wniosku jakoby istniała możliwość nabycia prawa do wstępu na szkolenie z jednoczesnym wyłączeniem prawa do uczestniczenia w nim.

Co istotne, omawiane rozstrzygnięcie Trybunału oznacza, iż na gruncie krajowym wykładnia art. 28g ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.) powinna przebiegać w ten sam sposób.

Błażej Materna, Konsultant podatkowy w Oddziale Wielkopolskim Instytutu Studiów Podatkowych

Wyrok TSUE z 13 marca 2019 r. w sprawie C‑647/17, mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (najwyższy sąd administracyjny, Szwecja) postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 20 listopada 2017 r., w postępowaniu: Skatteverket przeciwko Srf konsulterna AB.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Cafe Finance

Ogólnopolskie biuro rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »