Istotne zmiany VAT w wewnątrzunijnym obrocie towarowym – quick fixes

Obecnie obowiązujące rozwiązania dotyczące opodatkowania dostaw i nabyć towarów z wykorzystaniem magazynu konsygnacyjnego zastąpione całkowicie nowymi rozdziałami, szczegółowo regulującymi kwestie opodatkowania przemieszczenia towarów w procedurze magazynu typu call-off stock znajdujących się na terytorium kraju (transakcje typu WNT) oraz znajdujących się na terytorium innych państw członkowskich (transakcje typu WDT).

Najistotniejszą, z perspektywy podatników, zmianą wynikającą z powyższej nowelizacji będzie możliwość objęcia procedurą magazynu call-off stock wszystkich towarów, a nie jak obecnie jedynie tych, które są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej. Wskazać również należy, że zgodnie z projektowanymi przepisami, podatnik przemieszczający towary z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego w procedurze magazynu typu call-off stock, jak również podatnicy prowadzący takie magazyny, zobowiązani będą do prowadzenia szczegółowej ewidencji przyjmowanego i wysyłanego towaru.

Kolejna zmiana zawarta w projekcie ustawy dotyczy tak zwanych dostaw łańcuchowych. Obecnie obowiązujące rozwiązania sprawiają w praktyce wiele trudności w zakresie ustalenia miejsca opodatkowania poszczególnych dostaw w łańcuchu. W wyniku transpozycja regulacji dyrektywy 2018/1910, zasadą będzie przyporządkowanie transportu lub wysyłki towaru do dostawy dokonanej na rzecz podmiotu pośredniczącego (a więc innego niż pierwszy w kolejności dostawca towarów). W rezultacie więc, dostawa dokonana na rzecz pierwszego nabywcy (podmiotu pośredniczącego) będzie uznana za dostawę wewnątrzwspólnotową. Jedynie w przypadku, gdy podmiot pośredniczący przekaże swojemu dostawcy numer indentyfikacyjny nadany mu przez państwo członkowskie, z którego jest wysyłany towar, to transport towaru przypisywany będzie dostawie dokonywanej przez ten podmiot pośredniczący.

Polecamy: Biuletyn VAT

Polecamy: VAT 2019. Komentarz

Niestety, nie jest to koniec zmian, na które przygotować muszą się podatnicy VAT uczestniczący w unijnym obrocie towarowym. W wyniku przyjęcia przez Radę Unii Europejskiej Rozporządzenia Wykonawczego 2018/1909 z dnia 4 grudnia 2018 r., zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011, podatnicy VAT, chcący zachować prawo do 0% stawki podatku dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, będą zobowiązani zgromadzić szczegółowo opisane dowody poświadczające wywiezienie towaru do innego kraju Unii.

W przypadku gdy towary będą wysyłane przez sprzedawcę lub na jego rzecz, sprzedawca zobowiązany będzie posiadać co najmniej dwa, niebędące ze sobą w sprzeczności dowody, które zostały wydane prze różne, niezależne strony. Do wskazanych dowodów, prawodawca unijny zaliczył dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak:

1. Podpisany list przewozowy CMR;
2. Konosament;
3. Faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów.

Drugą możliwością przewidzianą przez Rozporządzenie przedstawienie przez sprzedawcę jednego z powyższych dowodów wraz z jednym z dowodów z poniższej listy:

4. Polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
5. Dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
6. Poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie.

Jeżeli sprzedawca nie był odpowiedzialny za transport towarów, dla możliwości zastosowania stawki 0% zobowiązany będzie do posiadania powyżej wskazanych dokumentów, jak równie pisemnego oświadczenia (otrzymanego najpóźniej do 10 dnia miesiąca następującego po dostawie towarów) potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów (oświadczenie zawierać będzie musiało: datę wystawienia, nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy, ilość i rodzaj towarów, datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy).

Nowe regulacje wejdą w życie 1 stycznia 2020 roku.

Daniel Więckowski, doradca podatkowy, dyrektor ds. podatków, RSM Poland