Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Jak rozliczać różnice kursowe

Kiedy powstają różnice kursowe? Czy można ewidencjonować w obcej walucie? Jak wyliczać różnice kursowe? Kiedy powstaje przychód? Jak rozliczać należności wzajemne? Jak ustalać koszty od środków własnych?

SPIS TREŚCI

PORADY PRAWNE

AKTY PRAWNE




Ustalanie przychodów
 
Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej ustawa o CIT) nie definiują pojęcia przychodów, określają jednak, co w szczególności jest przychodem dla potrzeb tego podatku.
Należy pamiętać, że wymienione w art. 12 ustawy o CIT kategorie nie stanowią katalogu zamkniętego, który mógłby wyczerpywać pojęcie przychodu. Pierwszą z kategorii uznanych za przychód są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. A zatem przychód stanowią również różnice kursowe. I znowu, ustawa o CIT nie wyjaśnia, co należy rozumieć przez to pojęcie. W praktyce – co do zasady – uznaje się, że za różnice kursowe można przyjąć różnice kursu danej waluty w stosunku do złotego występujące między datami (dniami), gdzie zachodzą określone zdarzenia gospodarcze.
Przychód stanowią więc zrealizowane dodatnie różnice kursowe powstałe w wyniku zmiany kursu waluty obcej w okresie pomiędzy dniem zawarcia umowy, w której wartość świadczenia była wyrażona, a dniem realizacji płatności wynikającej z tej umowy albo z tytułu zmiany stanu własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych.
Wydawać by się mogło, że przeliczenie walut nie powinno rodzić większych problemów. Jednak praktyka pokazuje, że skomplikowane przepisy, określające zasady przeliczania oraz różnice między ujęciem księgowym i podatkowym, są przyczyną wielu wątpliwości. Co do zasady, przeliczanie odbywa się przy zastosowaniu odpowiednich kursów walut obowiązujących w danym momencie. Dokonywane jest dwukrotnie – raz według kursu z dnia zaistnienia zdarzenia (wystawienie lub otrzymanie faktury), drugi raz według kursu z dnia zapłaty (otrzymania należności lub uregulowania zobowiązania). Różnica między tak wyliczonymi wielkościami jest różnicą kursową. Przepisy podatkowe ściśle wiążą sposób wyliczania różnic kursowych z koniecznością stosowania kursów wymiany walut banku, z którego usług korzysta podatnik. Wątpliwości mogą pojawić się w sytuacji, gdy podatnik nie korzysta w ramach przeprowadzanych transakcji z pośrednictwa banku, tym bardziej że przepisy podatkowe nie wyłączają wyraźnie możliwości rozpoznawania kosztów podatkowych z tytułu różnic kursowych w przypadku nieskorzystania przez podatnika z usług banków w momencie zakupu waluty czy zapłaty ceny wyrażonej w walucie obcej.
Jak podnoszą eksperci, również fakt zakupienia waluty w kantorze, którą podatnik reguluje zobowiązania względem kontrahenta, nie powinien wyłączać możliwości rozpoznania różnic kursowych korygujących koszty, jeśli zapłata na rzecz kontrahenta nastąpi za pośrednictwem banku.
W efekcie podatnicy mieliby możliwość optymalizowania swych rozliczeń podatkowych dokonując zapłaty kwot należnych kontrahentom bezpośrednio do ich kasy (bez obowiązku ewentualnego obniżenia kosztów podatkowych w razie niekorzystnych wahań kursów walut) lub za pośrednictwem banku (korzystając z możliwości podwyższenia kosztów podatkowych o zrealizowane różnice kursowe).
 

Jak przeliczyć przychody w walutach obcych
 
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.) na dzień bilansowy wycenie podlegają należności w walutach obcych. W związku z tą wyceną i zmiennością kursów danej waluty w stosunku do złotego powstać mogą dodatnie różnice kursowe. Nie będą one jednak stanowiły przychodu dla potrzeb CIT, ponieważ nie zostały one zrealizowane. Przypomnijmy, że zasady ustalania przychodów z tytułu różnic kursowych od własnych środków pieniężnych (czyli wartości pieniężnych wyrażonych w walutach obcych) określa art. 12 ust. 2 ustawy o CIT. Podatnik co do zasady zobowiązany jest przeliczyć przychody wyrażone w walutach obcych przy zastosowaniu średnich kursów walut obcych NBP obowiązujących w dniu uzyskania przychodu.
Przychody z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.
Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu, przychody z tytułu różnic kursowych ustala się jako różnicę pomiędzy:
• wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz
• kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo
• kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik.
WAŻNE
Przychody z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.
 
Dodatnie lub ujemne różnice kursowe
 
Jednak w przypadku przychodów z działalności gospodarczej faktyczne otrzymanie należności następuje najczęściej po upływie pewnego czasu od momentu ich uzyskania. Jeżeli należności są wyrażone w walutach obcych, to obowiązywanie innego kursu waluty obcej w dniu faktycznego otrzymania przychodów niż w dniu ich uzyskania spowoduje wystąpienie ujemnych lub dodatnich różnic kursowych. Dodatnie różnice kursowe podwyższają przychód podatkowy pierwotnie obliczony przy zastosowaniu kursu średniego NBP, natomiast różnice ujemne pomniejszają go. Obowiązywanie różnych kursów walut w dniu uzyskania i w dniu faktycznego otrzymania przychodów powoduje dla podatnika ten skutek, że musi on go zwiększyć lub zmniejszyć o różnice wynikające z zastosowania:
• kursu kupna walut obowiązującego w banku, z którego usług korzysta podatnik w dniu faktycznego otrzymania przychodów oraz
• kursu średniego NBP obowiązującego w dniu uzyskania przychodu.
Wskazany sposób wyliczania różnic kursowych w swoim zamierzeniu ma mieć pozytywne konsekwencje dla podatników w razie konieczności rejestrowania w księgach rachunkowych operacji gospodarczych w walucie polskiej. Taka metoda wyliczania różnic kursowych ma umożliwić urealnienie przychodów i kosztów o niezależne od podatnika skutki wynikłe z wahań kursów waluty, w której dokonywane są operacje gospodarcze.
Zastosowanie kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży walut z dnia nabycia walut wynika stąd, że środki pieniężne wyrażone w walutach obcych mogły zostać otrzymane przez podatnika z tytułu:
• zapłaty od kontrahenta zagranicznego,
• nabycia przez podatnika walut obcych, np. w celu wykonania zobowiązań wobec kontrahenta zagranicznego z tytułu importu towarów.
WAŻNE
Przychodem są faktycznie zrealizowane różnice kursowe. Różnice powstałe w związku z wyceną sald na rachunkach dewizowych na koniec każdego miesiąca roku obrachunkowego nie będą stanowić przychodów dla celów podatkowych.
 

Rozliczanie należności wzajemnych
 
Zdaniem organów podatkowych rozliczanie przez podatnika wzajemnych wierzytelności na zasadach kompensaty nie prowadzi do powstania podatkowych różnic kursowych, stanowiących podstawę do korekty przychodów i kosztów ich uzyskania. Potwierdza to pismo MF z 19 grudnia 2002 r. (nr PB 4/KGK/-82-14-2292-335/02), w którym zostało wskazane, że uregulowany ustawą sposób liczenia różnic kursowych, mający wpływ na ostateczne ukształtowanie wysokości przychodów i kosztów w rachunku podatkowym, dotyczy jedynie różnic kursowych zrealizowanych, co wynika z treści art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT – „otrzymane różnice kursowe”. Natomiast w przypadku potrącenia wzajemnych należności nie dochodzi do zapłaty w pieniądzu, przez co nie następuje faktyczna realizacja tych różnic.
W konsekwencji różnice niezrealizowane mogą zostać uwzględnione jedynie w bilansowym rachunku podatnika. Warto też przytoczyć odpowiedź MF na interpelację poselską udzieloną pismem z 16 kwietnia 2004 r. (nr PB 4/KGK-060-445-44-04). Ministerstwo potwierdziło w nim swoje stanowisko, że potrącenie nie powoduje uznania za koszt lub przychód podatkowych różnic kursowych między kursem z dnia zarachowania kosztu lub uzyskania przychodu i z dnia potrącenia wzajemnych zobowiązań. Co więcej, w piśmie tym wskazano, że różnice kursowe powstają jedynie w przypadku płatności dokonanych drogą faktycznych transferów pieniężnych za pośrednictwem banku. Nie mają natomiast miejsca przy umownych kompensatach o charakterze stałym. Jednak ze stanowiskiem, które w tym temacie zajmuje Ministerstwo Finansów, nie chcą się zgodzić praktycy. Podnoszą oni, że kompensaty są w istocie powszechnie stosowaną formą rozliczeń między kontrahentami traktowaną na równi z zapłatą. Kompensatę stosuje się zazwyczaj po to, by m.in. ograniczyć operacje bankowe. A ponieważ w przepisach nie ma mowy o zapłacie w formie pieniężnej, można wnioskować, że każda zapłata powodująca powstanie różnic kursowych powinna skutkować uznaniem ich za koszty lub przychód podatkowy. Nie istnieje przepis prawny, który zabraniałby ustalania różnic kursowych od takich rozliczeń. Samo Ministerstwo Finansów we wcześniejszych pismach (por. pismo MF z 7 czerwca 1995 r. nr PO4/BA-722-341/95) uznawało, że potrącenie wzajemnych wierzytelności jest w takiej sytuacji formą spełnienia zobowiązania do zapłaty i w związku z tym ustalenie ewentualnych różnic kursowych następuje poprzez porównanie kursów walut z dnia ich zarachowania i z dnia zapłaty – tutaj: z dnia dokonania potrącenia.
 
Różnice kursowe od własnych środków
 
Podatnicy ustalają przychody z tytułu różnic kursowych również od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych.
Dzień faktycznego otrzymania przychodu to dzień, kiedy podatnik dokonuje odsprzedaży walut obcych zgromadzonych na rachunku bankowym. Ustalenie przychodu z tytułu różnic kursowych od własnych środków pieniężnych (wyrażonych w walutach obcych) dokonywane jest więc przez porównanie wartości tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia, kiedy przychód został faktycznie otrzymany, z wartością tych środków obliczonej przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia ich otrzymania. W sytuacji gdy podatnik nabył te środki, porównania dokonuje się z wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu sprzedaży walut z dnia ich nabycia. Trzeba też pamiętać, że kursy walut pomiędzy dniem faktycznego otrzymania przychodu a dniem nabycia lub otrzymania tych środków ulegną zmianie. W takim przypadku u podatnika powstanie przychód lub koszt, w zależności od zmiany tych kursów: czy nastąpi ich wzrost, czy spadek.
WAŻNE
Kursy średnie walut ogłaszane są na stronach internetowych NBP www.nbp.gov.pl, a także ogłaszane w bankach komercyjnych i publikowane w prasie (patrz: wskaźniki i stawki). Niektóre programy komputerowe zawierają specjalne kalkulatory walutowe, które umożliwiają przeliczenie walut obcych na złote polskie wg kursów NBP z danego dnia.
 

Koszty uzyskania przychodu
 
Kwestia różnic kursowych wpływających na wysokość kosztów uzyskania przychodów interesuje przede wszystkim tych podatników, którzy część wydatków uznawanych za koszt podatkowy ponoszą w walutach obcych. Gdy podatnicy dokonują transakcji handlowych, waluty obce na dzień zarachowania wydatku podlegają przeliczeniu na złote polskie według kursów średnich ogłaszanych przez NBP na ten dzień. Z kolei na dzień poniesienia wydatku w walucie obcej jego wartość przelicza się na złote polskie według kursu sprzedaży banku, z którego usług korzystał podatnik przy przeprowadzaniu transakcji.
 
Ujęcie po stronie kosztów
 
Jeśli między dniem zarachowania kosztu i dniem zapłaty występują różne kursy walut, to koszt ten podwyższa się lub obniża o różnicę wynikającą z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał podatnik, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez NBP z dnia zarachowania kosztu.
Koszty z tytułu różnic kursowych ustala się od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych jako różnice między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik. A zatem różnice kursowe od własnych środków pieniężnych ustalane są przy zastosowaniu:
• kursu kupna walut z dnia otrzymania tych walut,
• kursu sprzedaży walut z dnia nabycia tych walut,
• kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu,
• kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty.
Dlatego przy odsprzedaży przez podatnika własnych walut obcych lub przy ich wypłacie z rachunku bankowego, czyli też w razie przelania na żądanie podatnika środków finansowych z rachunku walutowego na złotówkowy, podatnik na dzień wypłaty lub przelania środków powinien ustalić przychód wg kursu kupna walut obcych banku przelewającego walutę z rachunku walutowego na złotówkowy. Jednocześnie powinien on ustalić wartość w złotych środków przelanych na rachunek złotówkowy. Konieczność ustalenia tej wartości wynika z faktu, że wcześniej podatnik waluty te otrzymał z tytułu sprzedaży eksportowej lub nabył. Wartość środków przelanych na rachunek złotówkowy należy ustalić:
• w przypadku, gdy waluty te zostały nabyte przez podatnika – wg kursu sprzedaży walut z dnia ich nabycia ogłoszonego przez bank podatnika.
Tak ustalone różnice kursowe będą stanowić przychód podatnika. Podatnik może też ponieść koszty z tytułu zrealizowanych różnic kursowych powstałych w wyniku obniżenia wartości waluty obcej, w której wyrażone są jego własne środki lub wartości pieniężne.
Koszty z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.
Dlatego do wyceny w złotych zakupionej przez siebie waluty obcej podatnik powinien zastosować kurs sprzedaży obowiązujący w dniu ich nabycia w banku, z którego usług korzystał. Z kolei w razie otrzymania waluty obcej od osoby trzeciej, do przeliczenia jej na złote należy zastosować kurs kupna obowiązujący w dniu otrzymania waluty w banku, z którego korzystano. Jeśli na dzień rzeczywistej zapłaty, czyli obciążenia rachunku podatnika kwotą wyrażoną w walucie obcej, kurs jej sprzedaży jest niższy niż kurs sprzedaży w dniu nabycia lub otrzymania, wówczas mamy do czynienia z ujemnymi różnicami kursowymi. Tego typu różnice stanowią koszt uzyskania przychodów przez podatnika.
 
 

Edyta Wereszczyńska
 
 

Gazeta Prawna Nr 71/2006 [Dodatek: Księgowość i Podatki]
z dnia 2006-04-10

Przepisy podatkowe ściśle wiążą sposób wyliczania różnic kursowych z koniecznością stosowania kursów wymiany walut banku, z którego usług korzysta podatnik. Wątpliwości mogą pojawić się w sytuacji, gdy podatnik nie korzysta w ramach przeprowadzanych transakcji z pośrednictwa banku, w szczególności, gdy np. kwota należna z tytułu zakupu towarów przez podatnika zostanie zapłacona kontrahentowi w jego kasie walutą uprzednio zakupioną w kantorze.
W takiej sytuacji, w świetle dominującego stanowiska organów podatkowych i Ministerstwa Finansów, nie będzie możliwe podatkowe rozpoznanie różnic kursowych korygujących koszty podatkowe, jak i różnic kursowych od własnych środków pieniężnych ze względu na brak pośrednictwa banku w powyższych operacjach. Warto dodać, że pogląd ten jest konsekwentnie prezentowany przez władze skarbowe, mimo że podatnicy mogą korzystać z pozabankowych instytucji oferujących zakup walut (np. kantorów) w granicach przewidzianych prawem dewizowym i ustawą o swobodzie działalności gospodarczej.
Wykładnia gramatyczna przepisów ustaw o podatku dochodowym może prowadzić do wniosku, że w przypadku gdy podatnik zakupi walutę w kantorze, a następnie wpłaci ją na rachunek walutowy banku i za jego pośrednictwem dokona zapłaty na rzecz kontrahenta, wówczas podatnik będzie mógł skorygować koszty podatkowe o tak powstałe różnice kursowe. Spełniona zostanie bowiem przesłanka korzystania z pośrednictwa banku przy płatnościach walutowych. W efekcie, zakup w kantorze waluty, która następnie posłuży do uregulowania zobowiązania względem kontrahenta, nie powinien wyłączać możliwości rozpoznania różnic kursowych korygujących koszty, o ile zapłata na rzecz kontrahenta nastąpi za pośrednictwem banku.
W konsekwencji – w zależności od wahań kursów wymiany walut pomiędzy dniem zarachowania kosztu a dniem jego faktycznej zapłaty – podatnicy mogliby optymalizować swe rozliczenia podatkowe, dokonując zapłaty kwot należnych kontrahentom bezpośrednio do ich kasy (bez obowiązku ewentualnego obniżenia kosztów podatkowych w razie niekorzystnych wahań kursów walut) lub za pośrednictwem banku (korzystając z możliwości podwyższenia kosztów podatkowych o zrealizowane różnice kursowe).
Powyższa możliwość wydaje się być prostą konsekwencją prezentowanego od pewnego czasu przez władze skarbowe stanowiska uzależniającego możliwość podatkowego rozpoznania różnic kursowych od stricte technicznego sposobu regulowania płatności (w linię tę wpisuje się także osławiony brak możliwości rozpoznawania różnic kursowych na kompensatach).
Przepisy podatkowe nie wyłączają wyraźnie możliwości rozpoznawania kosztów podatkowych z tytułu różnic kursowych w przypadku nieskorzystania przez podatnika z usług banków w momencie zakupu waluty czy zapłaty ceny wyrażonej w walucie obcej. Podatnik powinien mieć zatem możliwość zaliczenia tak powstałych różnic kursowych do kosztów podatkowych, o ile wykaże ich związek z przychodem. To, że przepisy regulujące techniczne sposoby obliczania różnic kursowych odnoszą się jedynie do przypadków, w których podatnik korzysta z pośrednictwa banku, nie powinno automatycznie oznaczać, że nie jest możliwe podatkowe rozpoznanie różnic kursowych, w sytuacji gdy podatnik nie korzysta z usług banku.
Konieczność ponoszenia kosztów ekonomicznych wynikających z wahań kursów walut powinna łączyć się z możliwością podatkowego rozpoznania takich kosztów, niezależnie od sposobu nabycia waluty czy dokonania płatności.


Podatnicy zobowiązani są do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, tj. ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.), w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Przepisy dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych odsyłają więc w zakresie ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych do ustawy o rachunkowości, której art. 9 stanowi, że księgi rachunkowe prowadzi się w języku polskim i w walucie polskiej.
W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski przez podmiot zagraniczny w formie oddziału (zakładu), oddział ten (zakład) będzie również obowiązany ewidencjonować zdarzenia gospodarcze wg wyżej wskazanych zasad.
Przepisy unijne wprowadzają możliwość prowadzenia ksiąg rachunkowych w euro. Jeżeli takie rozwiązanie zostanie przyjęte przez polskich podatników, to powstanie wówczas problem przeliczenia danych księgowych wyrażonych w euro dla celów podatkowych.
Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody podatników (czyli ich „sprzedaż”) w walutach obcych przelicza się na złote według średnich kursów NBP z dnia uzyskania (zarachowania) przychodu.
Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, na przykład faktury są wystawione w euro, a między dniem ich uzyskania (zarachowania) i dniem faktycznego otrzymania (tj. zapłaty przez kontrahenta) występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodów (tj. zapłaty), ustalonego przez bank, z którego korzysta podatnik, oraz z zastosowaniem średniego kursu NBP z dnia uzyskania (zarachowania) przychodu.
Organy podatkowe uważają, że różnice kursowe zwiększające lub zmniejszające przychody powstają wyłącznie w sytuacji rozliczenia gotówkowego bądź przelewem bankowym z kontrahentem. Stoją one na stanowisku, że różnice kursowe nie powstają przy innych formach rozliczenia należności, np. przy potrąceniu (kompensacie) wierzytelności.
Przy niepoprawnym rozliczeniu różnic kursowych organy podatkowe mogą określić wynik podatkowy (tj. dochód lub stratę) podatnika w innej wysokości niż uprzednio przez podatnika zadeklarowana. Jeżeli w opinii organu dochód do opodatkowania jest wyższy niż wykazał podatnik, będzie on wtedy zobowiązany do zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Dodatkowo, nie można wykluczyć pociągnięcia podatnika do odpowiedzialności na zasadach określonych w kodeksie karnym skarbowym.
Przepisy nie regulują zasad rozliczania różnic kursowych przy pożyczkach zaciąganych w walutach obcych. Jednak w praktyce, potwierdzonej w piśmie Ministerstwa Finansów z 28 lutego 1995 r. (nr PO 4/UD-722-1356/94), przy spłacie pożyczek walutowych, podatnicy powinni rozpoznawać różnice kursowe w dacie ich realizacji, tj. w momencie spłaty pożyczki (jej raty). Dodatnie różnice kursowe od zaciągniętych pożyczek zmniejszają koszty podatkowe, z kolei ujemne różnie koszty takie zwiększają.
Updop nie określa, jaki kurs winien zostać przyjęty dla ustalenia różnic kursowych od pożyczek. W praktyce, dla celów podatkowych, ewidencjonuje się otrzymane pożyczki wg średniego kursu NBP, zaś spłatę pożyczki wykazuje się po kursie dnia sprzedaży walut stosowanym przez bank, z którego korzysta podatnik, tj. kursie, po którym zakupił walutę niezbędną do spłaty pożyczki (podobnie w piśmie Ministerstwa Finansów z 23 grudnia 1997 r., PO-3/7158-722-761/HS/97).



- ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.)

- ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.)

Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź »
Koszty 2022 po zmianach. Poradnik Gazety Prawnej 1/2022 (PDF)
Koszty 2022 po zmianach. Poradnik Gazety Prawnej 1/2022 (PDF)
Tylko teraz
Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt
QR Code

© Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

Podatek od spadków i darowizn
certificate
Jak zdobyć Certyfikat:
  • Czytaj artykuły
  • Rozwiązuj testy
  • Zdobądź certyfikat
1/10
Podatkowi od spadków i darowizn nie podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
spadku
darowizny
odpłatnego zniesienia współwłasności
zasiedzenia
Następne
Księgowość
Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Wspólne rozliczenia podatkowe samotnych rodziców z dziećmi przywrócone
Procedowana ustawa o podatku PIT od osób fizycznych przywraca możliwość wspólnego rozliczania się samotnych rodziców z dziećmi – powiedziała 20 maja 2022 r. wiceminister rodziny i polityki społecznej Barbara Socha.
Pekao SA: spirala płacowo-cenowa się rozkręca
Płace w sektorze przedsiębiorstw przyspieszyły w kwietniu z 12,4 do 14 proc. rok do roku, to oznacza rozkręcanie się spirali płacowo-inflacyjnej - ocenili analitycy Pekao SA, odnosząc się do piątkowych danych GUS.
Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika VAT - kontrolowana spółka zagraniczna
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: “TSUE”) 7 kwietnia 2022 r. zajął się kolejny raz problemem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (en: “fixed establishment”, dalej: “FE”) przy okazji sprawy C-333/20 zainicjowanej przez rumuński sąd apelacyjny wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Kredyt przedsiębiorcy we franku szwajcarskim. Przedsiębiorca-frankowicz też może wygrać w sądzie
Do tej pory to głównie konsumenci walczyli w sądach z bankami o uwolnienie się od kredytów w CHF i odzyskanie pieniędzy. Działo się tak dlatego, że szeroko komentowane orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dotyczyły przede wszystkim spraw konsumenckich i wydawane były na podstawie przepisów, które dotyczyły relacji konsument – przedsiębiorca. Wydawać by się mogło, że frankowy przedsiębiorca nie może kwestionować ważności swojej umowy, jednak jest zupełnie inaczej co potwierdza decyzja Sądu Najwyższego!
Grupy VAT możliwe od 1 stycznia 2023 r.
Grupy VAT będzie można zawiązywać od 1 stycznia 2023 roku, a nie – jak to miało być pierwotnie – od 1 lipca 2022 roku. Nowelizacja Polskiego Ładu po poprawkach senackich ponownie trafia do Sejmu. Czym są grupy VAT i jakie korzyści lub ryzyka niosą dla przedsiębiorców?
Zakupy w zagranicznych sklepach internetowych – podatki, cło, reklamacje. Jak wybrać uczciwego sprzedawcę na eBay lub Aliexpress?
Jak bezpiecznie kupować w zagranicznym sklepie internetowym? Prowizje, grzywny, a nawet długi – zakupy w zagranicznych sklepach internetowych mogą być droższe niż myślisz! Kiedy zakupy za granicą mogą się skończyć grzywną od Urzędu Celno-Skarbowego? Uwaga na przewalutowanie i prowizje – przez nie cena może wzrosnąć! Jak wybrać uczciwego sprzedawcę na eBay lub Aliexpress?
Darowizny na rzecz uchodźców zwolnione z VAT
Zmianie uległy przepisy dotyczące stosowania obniżonych stawek podatku od towarów i usług. Obowiązuje zerowa stawka VAT od darowizn na rzecz uchodźców. Osoby udzielające pomocy uchodźcom z Ukrainy mogą korzystać z zerowego VAT dla nieodpłatnych dostaw towarów i świadczenia usług. Zwolnienie z VAT w tym zakresie ma obowiązywać do 30 czerwca br.
VAT od umów długoterminowych - jak rozliczać
Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT wymaga prawidłowego określenia chwili dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. W przypadku czynności długoterminowych, gdy obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, największy problem stwarza ustalenie momentu wykonania usługi. Spory wywołuje odpowiedź na pytanie, które usługi możemy uznać za wykonane z końcem okresów rozliczeniowych, gdy są ustalane. Natomiast gdy nie mamy określonych okresów rozliczeniowych, powstaje pytanie, czy umowa długoterminowa jest wykonana z dniem jej zawarcia czy zakończenia. Obecnie organy zajmują niekorzystne dla podatników stanowisko.
Semeniuk: trwają rozmowy z sektorem bankowym na temat kredytów o stałym oprocentowaniu
Rozmawiamy z sektorem bankowym o możliwości wprowadzenia stałego oprocentowania kredytów. Chcemy wyjść z takim pakietem, nasz resort jest za to odpowiedzialny – powiedziała w czwartek wiceminister rozwoju Olga Semeniuk
Waloryzacja składek na kontach ubezpieczonych w ZUS o ponad 9 proc. w czerwcu 2022 r.
W czerwcu 2022 r. stan kont osób ubezpieczonych w ZUS, gdzie gromadzone są informacje o składkach na ubezpieczenie emerytalne, wzrośnie o 9,33 proc. Przełoży się to bezpośrednio na wysokość przyszłej emerytury – poinformowała PAP prezes ZUS prof. Gertruda Uścińska. Osobie, która zgromadziła na koncie w ZUS 450 tys. zł, dopiszemy prawie 42 tys. zł – wskazała przykładowo prezes ZUS.
Co zmieniło się w podatku u źródła (WHT) od 1 stycznia 2022 r.? Mechanizm „Pay and Refund”
Ostatnia duża nowelizacja przepisów o podatku u źródła została uchwalona w październiku ubiegłego roku, a jej przepisy weszły w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. Mimo w znacznej mierze słusznej krytyki, z jaką spotkał się sztandarowy projekt rządu pod hasłem „Polski Ład”, zmiany w zakresie WHT w większości należy ocenić pozytywnie. W 2022 roku wraca konstrukcja „Pay and Refund” (zawieszona w 2019 roku na 3 lata), ale w zmienionej formie.
Webinarium 26 maja: Dywidenda za 2021 rok a podatek u źródła. Jak się przygotować do wypłaty?
Serdecznie zapraszamy 26 maja 2022 r. o godz. 10:00 na webinarium dotyczące najlepszych praktyk przy wypłacie dywidend. Wiele spółek obecnie zamyka sprawozdania finansowe i planuje wypłaty dywidend do udziałowców. Z naszych obserwacji wynika, że kwestia podatku u źródła od dywidend to zagadnienie, które nadal budzi sporo wątpliwości wśród płatników. Infor.pl jest patronem medialnym tego wydarzenia.
Zaliczki na podatek dochodowy (PIT) – zmiany od 1 lipca 2022 r. i od 1 stycznia 2023 r.
Zmienią się przepisy dotyczące zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) w tym m.in. kwota zmniejszająca miesięczne zaliczki, czy zasady stosowania przez płatników kwoty wolnej od podatku. Zmiany te przewiduje rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o PIT oraz niektórych innych ustaw (tzw. Polski Ład 2.0), który został 12 maja 2022 r. uchwalony przez Sejm i trafił do prac legislacyjnych w Senacie. Część tych zmian wejdzie w życie 1 lipca 2022 r. a część dopiero od 1 stycznia 2023 r. Jak liczyć zaliczki na PIT od 1 lipca 2022 r.? Co zmieni się od 2023 roku?
Jak inwestować w akcje? Porady dla początkujących
Inwestowanie w akcje to temat – rzeka, którego wyczerpać się nie da. Z jednej strony taka aktywność nie jest oficjalnie formą hazardu jednak od strony psychologicznej takie skojarzenie jest uzasadnione. Żadna wiedza ekonomiczna nie gwarantuje zysku lub uniknięcia straty. Jednak jeśli zastosujemy podstawowe zasady rozsądku, to pojawi się możliwość pewnego urozmaicenia oraz emocji analogicznych do wygrywania na loterii, oczywiście na mniejszą skalę. Najważniejsze jest traktowanie jak punktu odniesienia pewnego pojęcia z zakresu nauk społecznych – „dające się zaakceptować ryzyko”.
Płatności online w sklepie internetowym i ich rola w prowadzeniu e-biznesu
Metody płatności w sklepach internetowych stanowią ważny czynnik przy podejmowa-niu decyzji o zakupach. Kupujący najchętniej finalizują transakcje sposobami, które zna-ją i darzą zaufaniem. Gdy nie ma ich w ofercie sprzedawcy, mogą nawet rezygnować z zakupu, porzucając koszyk z wybranymi towarami.
Kredyty hipoteczne o stałej stopie procentowej - 53 proc. kredytów udzielonych w PKO BP w marcu
W I kwartale 2022 roku udział w sprzedaży przez PKO BP kredytów hipotecznych ze stałą stopą procentową osiągnął poziom 38 proc., a w samym marcu udział ten wynosił 53 proc. - podał 19 maja bank. Tego samego dnia wiceminister rozwoju Olga Semeniuk poinformowała, że trwają rozmowy z sektorem bankowym o możliwości wprowadzenia stałego oprocentowania kredytów.
KO: proponujemy wprowadzenie obligacji NBP
Proponujemy wprowadzenie obligacji detalicznych NBP, oprocentowanych tak jak stopa inflacji - mówili w środę posłowie KO: Katarzyna Lubnauer i Dariusz Rosati. Ich zdaniem dzięki temu przestanie spadać wartość oszczędności obywateli, a banki będą zmuszone do podniesienia oprocentowania lokat
Zmiana zasad poboru zaliczek PIT od 1 lipca 2022 r.
Nowelizacja Polskiego Ładu ma wejść w życie 1 lipca 2022 r. Zmianie ulegną między innymi zasady poboru zaliczek na podatek dochodowy PIT. Co czeka podatników?
Wyksięgowanie zaległych należności z ksiąg rachunkowych - podstawy i praktyka, odpisy aktualizacyjne, skutki podatkowe
W życiu rachunkowym przedsiębiorstwa jest kilka bardzo ważnych dat. Na pewno są nimi zakończenie roku podatkowego, termin zamknięcia księgi przychodów i rozchodów oraz termin złożenia zeznania rocznego za dany rok podatkowy. Najczęściej to w tych momentach podatnicy i przedsiębiorcy mają więcej do czynienia z księgowymi czy biurami rachunkowymi. Jednym z elementów porządkowania dokumentacji i ksiąg może być konieczność wyksięgowania zaległych należności z ksiąg rachunkowych.
Wskaźnik WIRD oparty na stopach depozytów overnight
Wskaźnik WIRD, który mógłby zastąpić WIBOR, jest oparty na oprocentowaniu depozytów overnight. Takie wskaźniki zwykle są niższe od stawek opartych na rynku międzybankowym – powiedział w środę PAP prezes GPW Benchmark Zbigniew Minda.
Roczne rozliczenie CIT za 2021 rok do 30 czerwca
Ministerstwo Finansów przypomina, że do 30 czerwca 2022 r. został przedłużony czas na rozliczenie rocznego podatku CIT za 2021 r. Dotyczy to wszystkich podatników podatku dochodowego od osób prawnych, w tym podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
Inwestycje giełdowe a podatki. Jakich informacji podatkowych oczekiwać od domu maklerskiego inwestując w Polsce i za granicą?
Szybko następujące zmiany oraz szybko zmieniające się warunki ekonomiczne coraz częściej skłaniają nas do szukania nowych form inwestowania. Jedną z takich form jest inwestowanie w instrumenty finansowe, takie jak akcje, fundusze inwestycyjne czy ETF-y. Z reguły inwestujemy na Giełdzie Papierów Wartościowych, ale w ostatnim czasie daje się zauważyć rosnące zainteresowanie inwestycjami również na giełdach zagranicznych, w zagraniczne papiery wartościowe. Jednakże z inwestycjami wiążą się także obowiązki podatkowe. O ile dość jasno są one określone w przypadku inwestycji na polskiej giełdzie, o tyle obowiązki podatkowe, związane z inwestowaniem na giełdzie zagranicznej, wciąż budzą wiele wątpliwości. Termin na składanie deklaracji podatkowych w 2022 r., co do zasady, już minął. W tym kontekście można zatem, na spokojnie, przeanalizować najciekawsze aspekty związane z wystawianiem (bądź niewystawianiem) informacji PIT-8C przez polskich płatników, dot. zagranicznych papierów wartościowych oraz zagranicznych otwartych funduszy inwestycyjnych.
Kary umowne a PIT
Kary umowne, w odróżnieniu od odszkodowań, stanowią przychód z innych źródeł i są objęte PIT. Przekonał się o tym podatnik, którego sprawa zakończyła się ostatecznie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie (wyrok NSA z dnia 29 marca 2022 r. sygn. II FSK 1822/19).
WIRD, WIRF, WRR - GPW Benchmark rozpoczyna publiczne konsultacje nowych wskaźników stopy procentowej
18 maja 2022 r. GPW Benchmark SA, spółka zależna Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie SA, która jest Administratorem wskaźników WIBOR i WIBID, opublikowała dokument konsultacyjny dotyczący nowych transakcyjnych wskaźników referencyjnych stopy procentowej, które mogą zastąpić dotychczasowe wskaźniki. GPW Benchmark SA przygotowała propozycję trzech indeksów dla rynku stopy procentowej. Są to: Warszawski Indeks Rynku Finansowego – WIRF, Warszawski Indeks Rynku Depozytowego - WIRD oraz Warsaw Repo Rate - WRR. Konsultacje publiczne odnośnie tych wskaźników potrwają do początku czerwca 2022 r. Wyniki konsultacji mają zostać opublikowane na stronie internetowej GPW Bechmark w połowie czerwca br.
Prezenty dla kontrahentów spoza UE - rozliczenie VAT
Prowadzimy działalność gospodarczą w zakresie produkcji i montażu systemów alarmowych, antywłamaniowych. Nasza działalność jest opodatkowana VAT. Ponieważ współpracujemy w ramach działalności z producentami podzespołów z Chin i Japonii, zakupiliśmy prezenty, które zamierzamy przekazać naszym kontrahentom spoza UE. Czy takie przekazanie należy opodatkować VAT? Czy mamy prawo do odliczenia podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu prezentów?