Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Ewidencja i wycena produkcji w księgach rachunkowych (część III) – kalkulacja rzeczywistych kosztów produkcji

Monika Zwolańska
Biegły rewident, dyplomowany księgowy
Kancelaria finansowo-rachunkowa Monika Zwolańska
Rachunkowość spółek i organizacji pozarządowych
Ewidencja i wycena produkcji w księgach rachunkowych (część III) – kalkulacja rzeczywistych kosztów produkcji
Ewidencja i wycena produkcji w księgach rachunkowych (część III) – kalkulacja rzeczywistych kosztów produkcji
Ewidencja i wycena produkcji w księgach rachunkowych. W I części omówiliśmy co wchodzi w zakres pojęcia produkcji oraz kosztów jej wytworzenia. Pisaliśmy, że koszty bezpośrednie wytworzenia ujmujemy na koncie 50 – Produkcja podstawowa, natomiast koszty pośrednie na koncie 52 – Koszty wydziałowe. W części II przedstawione zostały zasady bieżącej ewidencji i wyceny produktów, na razie nie jako w oderwaniu od kalkulacji czyli ustalenia rzeczywistych kosztów ich wytworzenia. Wynika to z tego, że kalkulacja taka możliwa jest dopiero na koniec danego okresu sprawozdawczego, kiedy zgromadzone zostały dane niezbędne do tej kalkulacji. Bieżąca ewidencja odbywa się więc z reguły wg tzw. cen ewidencyjnych ustalonych na poziomie planowanych kosztów wytworzenia (normatywnych, standardowych) wyprowadzonych na podstawie kalkulacji wstępnej albo na poziomie cen sprzedaży bez VAT. Jednocześnie w części II przedstawiliśmy wstęp do kalkulacji, o której szerzej powiemy w niniejszym artykule.

I. Wstępne założenia i dane do kalkulacji

Cel kalkulacji

Kalkulacja kosztów produkcji podstawowej polega na przyporządkowaniu zarejestrowanych na kontach księgowych w danym okresie rzeczywistych kosztów produkcji obiektom kalkulacji, tj. wytwarzanym w jednostce gospodarczej produktom. Celem kalkulacji kosztów produkcji podstawowej jest ustalenie jednostkowego rzeczywistego kosztu wytworzenia wyrobu gotowego i wykazanie jego struktury w przekroju elementów składowych, tj. pozycji kalkulacyjnych. Ustalenia te umożliwiają prawidłową wycenę produktów będących na stanie na koniec danego okresu (np. roku obrotowego), a także dokonanie analizy wewnętrznej struktury tego kosztu dla celów zarządczych. Prawidłowe i dokładne przeprowadzenie rachunku kalkulacyjnego kosztów produkcji podstawowej (inaczej kalkulacji wynikowej czy też sprawozdawczej) uzależnione jest od:

  • kosztów podlegających kalkulacji,
  • rozmiarów produkcji uwzględnianych w procedurze kalkulacyjnej,
  • sposobu wydawania materiałów do procesu produkcji.

Koszty podlegające kalkulacji

Koszty podlegające kalkulacji pozyskuje się z ewidencji księgowej na kontach kosztów produkcji podstawowej w przekroju układu kalkulacyjnego kosztów. Zgodnie z tym układem kosztów, koszty bezpośrednie produkcji gromadzone są na koncie 50 – Produkcja podstawowa, zaś koszt pośrednie produkcji rejestrowane są bieżąco na koncie 52 – Koszty wydziałowe. W świetle aktualnego prawa bilansowego kalkulacji podlegają wszystkie zaewidencjonowane bezpośrednie koszty produkcji, wszystkie koszty pośrednie zmienne produkcji oraz koszty pośrednie stałe użyteczne. W celu prawidłowego ustalenia poziomu kosztów podlegających kalkulacji, należy z kosztów wydziałowych stałych wydzielić część kosztów pustych (pisaliśmy już o tym wcześniej).

Koszty podlegające kalkulacji powinny być gromadzone z uwzględnieniem wewnętrznej struktury tych kosztów, tzn. z podziałem na tzw. pozycje kalkulacyjne. Przykładowo w ramach kosztów bezpośrednich można wydzielić: materiały bezpośrednie, koszty zakupu, płace bezpośrednie, narzuty na płace, obróbkę obcą, inne koszty bezpośrednie. Ilość pozycji kalkulacyjnych uzależniona jest od właściwości procesu produkcyjnego, potrzeb zarządu co do planowania, kontroli i analizy ponoszonych kosztów, a także możliwości rachunkowych jednostki. Ponadto, ustalając koszty podlegające kalkulacji w danym okresie sprawozdawczym, należy rozpatrywać wyłącznie koszty dotyczące danego okresu sprawozdawczego.

Rozmiar produkcji uwzględniany w procedurze kalkulacji

Dane o wielkości produkcji są drugim czynnikiem poprawnego rachunku kalkulacyjnego rzeczywistych kosztów produkcji podstawowej. Produkty pracy stanowią przedmiot kalkulacji wyrażony w postaci jednostki kalkulacyjnej. Przedmiot kalkulacji powinien być jednoznacznie określony (dla konkretnego wyrobu) i wyrażony za pomocą miary naturalnej (np. sztuki, kilogramy, metry, litry lub inne miary powszechnie stosowane w obrocie handlowym). Ustalenie prawidłowej dla potrzeb kalkulacji ilości rozmiarów produkcji komplikuje się, gdy koszty podlegające kalkulacji (Ko) dotyczą wyrobów gotowych (KWG), a także produkcji w toku (KPT). W takim przypadku można zastosować jedno z dwóch rozwiązań.

Pierwsze rozwiązanie polega na sprowadzeniu wyrobów gotowych i produkcji w toku do wspólnego mianownika. Wymaga to przeliczenia produkcji niezakończonej na umowne jednostki za pomocą stopnia jej zaawansowania w stosunku do wyrobów gotowych. Ilość jednostek kalkulacyjnych jest w tym przypadku sumą ilości wyrobów gotowych (WG) oraz ilości produktów w toku produkcji (PT) przemnożonej przez procent przerobu (zaawansowania).

Drugie rozwiązanie wiąże się z wyceną produkcji w toku według z góry ustalonego kosztu, np. kosztu planowanego, który następnie odejmuje się od kosztów produkcji bieżącego okresu. Dzięki temu otrzymuje się koszty dotyczące wyłącznie wyrobów gotowych, co można zapisać wzorem:

Ko – KPT = KWG

W tym przypadku w procedurze kalkulacji kosztów uwzględnia się rozmiary produkcji dotyczące tylko wyrobów gotowych (WG).

Bardziej złożona sytuacja występuje w przypadku istnienia stanu początkowego produkcji niezakończonej, gdyż w danym okresie do magazynu trafiają produkty, których produkcję rozpoczęto w poprzednim okresie, a w bieżącym dokończono, oraz produkty w całości wytworzone w bieżącym okresie. Na produkty dokańczane koszt został poniesiony tylko w stopniu umożliwiającym dokończenie procesu produkcji, zaś na produkty wytworzone w całości w bieżącym okresie poniesiono 100% kosztu. Ma to swoje odbicie w rozmiarach produkcji uwzględnianych w kalkulacji kosztów. Ilość jednostek kalkulacyjnych jest w tym przypadku różnicą między ilością wyrobów gotowych (WG) i ilością remanentu początkowego (RP) przemnożoną przez procent jego przerobu (zaawansowania) z poprzedniego okresu.

Sposób wydawania materiałów

Materiały mogą być wydawane do procesu produkcji stopniowo (sukcesywnie) lub w całości (jednorazowo) z chwilą rozpoczęcia procesu wytwarzania. W sytuacji gdy materiały zużywają się w całości na początku procesu produkcyjnego, ich koszt rozkłada się w takim samym stopniu (100%) na wyroby gotowe, jak i na produkcję w toku. Przekłada się to na rozmiary produkcji uwzględniane w pozycji kalkulacyjnej "Materiałów bezpośrednich". Ustalając ilość jednostek kalkulacyjnych dla pozycji "Materiałów bezpośrednich" nie bierze się pod uwagę procentu zaawansowania produkcji niezakończonej.

Mając ustalone powyższe dane możemy przystąpić do kalkulacji jednostkowych kosztów wytworzenia produktów.

II. Rodzaje procesów produkcyjnych determinujące wybór właściwej metody kalkulacji

Jak wspominaliśmy wstępnie w części II metody kalkulacji są różne w zależności od specyfiki produkcji.

W syntetycznym ujęciu klasyfikacja procesów produkcji, istotna dla metod kalkulacji, opiera się o dwa kryteria: liczbę wytwarzanych asortymentów produktów oraz liczbę faz procesu produkcyjnego.

Podział produkcji ze względu na liczbę wytwarzanych asortymentów

Z punktu widzenia liczby wytwarzanych asortymentów produktów rozróżnia się produkcję:

1) jednoasortymentową – obejmującą wytwarzanie jednego asortymentu produktów w sposób ciągły, na skalę masową, tj. w dużych ilościach i dla anonimowego odbiorcy, np. produkcja energii elektrycznej, gazu, cukru, cementu, żwiru,

2) wieloasortymentową – wiążącą się z wytwarzaniem więcej niż jednego asortymentu produktów, przy czym asortymenty te mogą być wytwarzane:

a) za pomocą tej samej linii technologicznej, maszyn, surowców, pracowników. Rezultatem są produkty spełniające takie same funkcje, lecz różniące się pewną miarą fizyczną (pojemnością, ciężarem, wielkością itp.), np. piwo w butelkach różnej pojemności, chleb o różnej wadze, pojemniki plastikowe różnej wielkości. Jest to produkcja średnio- lub wielkoseryjna,

b) za pomocą różnych procesów technologicznych, maszyn, surowców, pracowników. Może to być produkcja skierowana do indywidualnego odbiorcy (jednostkowa, małoseryjna), np. produkcja statku, produkcja mebli "na wymiar" lub do aminowego odbiorcy w ramach pewnych partii, serii (średnio- i wielkoseryjna), np. produkcja samochodów, sprzętu rtv.

Podział produkcji ze względu na liczbę faz produkcji

Z punktu widzenia liczby faz procesu produkcyjnego rozróżnia się produkcję:

1) jednofazową (prostą) – przebiegającą w jednym cyklu procesu produkcyjnego, którego nie można podzielić na mniejsze części, np. produkcja energii elektrycznej,

2) wielofazową (złożoną) – charakteryzującą się występowaniem wielu faz produkcyjnych, w których powstają części, komponenty lub półfabrykaty. Produkcja ta może mieć charakter:

a) procesowy, gdzie surowiec przechodzi łańcuchowo przez kolejno po sobie następujące fazy procesu produkcyjnego, a w ostatniej fazie powstaje produkt gotowy, np. produkcja porcelany, tkanin,

b) montażowy, gdzie różne surowce przetwarza się równolegle i niezależnie od siebie na elementy wyrobu gotowego, po czym następuje ich montaż w zespoły, a tych w produkty gotowe, np. produkcja samochodów, obuwia.

Produkcja sprzężona

Specyficzną, nieopisaną wyżej produkcją jest produkcja sprzężona (inaczej łączna lub skojarzona). Charakteryzuje się ona powstawaniem w ramach jednego procesu technologicznego i z tego samego surowca produktu głównego, będącego celem działalności przedsiębiorstwa, a także produktów ubocznych oraz odpadów produkcyjnych. Ten typ produkcji występuje np. w przemyśle chemicznym, wydobywczym, czy też spożywczym.

III. Metody kalkulacji

Każdy typ procesu produkcyjnego wymaga zastosowania odpowiedniej metody kalkulacji, co zaprezentowano na poniższym rysunku.

nieznane

Podział metod kalkulacji ze względu na sposób odnoszenia kosztów na jednostkę produkcji

Wymienione na rysunku metody kalkulacji można, biorąc pod uwagę sposób odnoszenia kosztów na jednostkę produkcji, podzielić na metody kalkulacji podziałowej i doliczeniowej.

Metody podziałowe polegają na podzieleniu poniesionych w danym okresie rozliczeniowym kosztów wytworzenia produkcji przez liczbę wyprodukowanych jednostek produkcji w celu ustalenia jednostkowego przeciętnego (średniego) kosztu wytworzenia produktu.

Kalkulacja podziałowa występuje w kilku odmianach:

- kalkulacja podziałowa prosta,

- kalkulacja podziałowa ze współczynnikami,

- kalkulacja fazowa,

- kalkulacja odjemna.

Metody doliczeniowe charakteryzują się odrębnym ujmowaniem kosztów dla każdego przedmiotu kalkulacji na kartach kalkulacyjnych będących urządzeniami analitycznymi do konta 50 – Produkcja podstawowa. Koszty bezpośrednie odnoszone są na jednostkę kalkulacyjną (zlecenie, asortyment) na podstawie dokumentacji źródłowej, natomiast koszty pośrednie (koszty wydziałowe) doliczane są do kosztów bezpośrednich za pomocą odpowiednio dobranych kluczy rozliczeniowych kosztów. Następnie koszty bezpośrednie i pośrednie poszczególnych przedmiotów kalkulacji są sumowane, a suma tych kosztów określa koszt wytworzenia danego przedmiotu kalkulacji. W zależności od rodzaju i organizacji produkcji mogą występować dwie odmiany kalkulacji doliczeniowej – zleceniowa (w przypadku produkcji na indywidualne zamówienie kontrahenta) i asortymentowa (w przypadku produkcji dla anonimowego odbiorcy).

IV. Przykład kalkulacji

W literaturze przedmiotu i publikacjach na ten temat podaje się zwykle odrębne przykłady na zastosowanie poszczególnych metod kalkulacji. Tymczasem często procesy produkcyjne są na tyle złożone, że wymagają zastosowania równocześnie kilku metod.

Najczęściej występującymi w praktyce metodami kalkulacji są:

- kalkulacja podziałowa prosta, która polega ona na podzieleniu kosztów podlegających kalkulacji przez odpowiednio ustalone rozmiary produkcji,

- kalkulacja podziałowa ze współczynnikami, która jest stosowana w tych przedsiębiorstwach, które w wyniku tego samego procesu produkcyjnego wytwarzają, najczęściej z takich samych surowców, produkty spełniające te same funkcje, ale różniące się pod względem jakiejś miary. Istota tej kalkulacji polega na uzyskaniu porównywalności różnych (aczkolwiek pod wieloma względami podobnych) wyrobów poprzez przeliczenie ich na umowne obiekty kalkulacyjne za pomocą współczynników. Współczynniki są parametrami określającymi relacje kosztowe pomiędzy poszczególnymi produktami,

- kalkulacja doliczeniowa asortymentowa, której istotą jest odrębne kalkulowanie kosztów wytworzenia poszczególnych asortymentów wytwarzanych produktów.

Poniżej przedstawiono przykład kalkulacji zawierający w sobie wszystkie trzy powyższe metody.

Przykład

I. Założenia:

Spółka farmaceutyczna produkuje 2 asortymenty produktów: asortyment A i B. Asortyment A stanowią maści przeciwbólowe wytwarzane w tubkach o pojemności 30 ml i 100 ml. Natomiast asortyment B stanowią kremy pielęgnujące do rąk o pojemności 50 ml.

Produkcja obydwu asortymentów odbywa się na dwóch wydziałach produkcyjnych – wydziale1, oraz wydziale 2.

Koszty wydziału 1 rozliczane są na asortymenty A i B proporcjonalnie do kosztów materiałów bezpośrednich. Natomiast koszty wydziału 2 rozlicza się według roboczogodzin, z których 1.000 przypada na produkcję asortymentu A, a 700 – na produkcję asortymentu B.

Z przyczyn technicznych wydział 1 wykorzystał swoje moce produkcyjne tylko w 80%. Wydział 2 wykorzystał 100% swoich możliwości produkcyjnych.

W okresie kalkulacyjnym produkcja wyniosła:

  1. dla asortymentu A - 10.000 szt. tubek maści o pojemności 30 ml i 20.000 szt. tubek maści o pojemności 100 ml,
  2. dla asortymentu B – 28.000 szt. kremów o pojemności 50 ml.

Na początek okresu wystąpił remanent produkcji w toku w odniesieniu do asortymentu B w wysokości 500 szt. kremów (wytworzonych w 30%), natomiast na koniec okresu w toku produkcji znajduje się 1000 szt. kremów. Na potrzeby kalkulacji kosztów oszacowano stopień wytworzenia produktów niegotowych na 50% z punktu widzenia poniesionych kosztów.

Produkcja asortymentu A w całości rozpoczęła się i zakończyła w danym okresie (nie wystąpił remanent produkcji w toku zarówno na początek jak i na koniec okresu kalkulacji).

Materiały wydawane są do produkcji asortymentu A sukcesywnie, natomiast do produkcji asortymentu B w całości z chwilą jej rozpoczęcia.

Koszty produkcji poniesione w bieżącym okresie przedstawiono w tabeli.

Pozycje kalkulacyjne

Asortyment A

Asortyment B

Razem

Koszty bezpośrednie, w tym:

130 000,00 zł

70 000,00 zł

200 000,00 zł

a) materiały bezpośrednie

70 000,00 zł

40 000,00 zł

110 000,00 zł

b) płace bezpośrednie

50 000,00 zł

25 000,00 zł

75 000,00 zł

c) pozostałe koszty bezpośrednie

10 000,00 zł

5 000,00 zł

15 000,00 zł

Koszty pośrednie (wydziałowe), w tym:

45 000,00 zł

a) koszty wydziału 1, w tym:

15 000,00 zł

- koszty zmienne

4 000,00 zł

- koszty stałe

11 000,00 zł

b) koszty wydziału 2, w tym:

30 000,00 zł

- koszty zmienne

13 000,00 zł

- koszty stałe

17 000,00 zł

Razem koszty

245 000,00 zł

W wyniku analizy procesu wytwarzania, na potrzeby przeprowadzenia kalkulacji kosztów, ustalono następujące współczynniki dla produktów z asortymentu A:

Maść 30 ml

Maść 100 ml

Materiały bezpośrednie

1

3

Pozostałe koszty bezpośrednie

1

1

Koszty wydziałowe

1

2

II. Obliczenia:

1. Koszty pośrednie podlegające kalkulacji:

Koszty wydziałowe

Wydział 1

Wydział 2

Razem

Koszty zmienne

4 000,00 zł

13 000,00 zł

17 000,00 zł

Koszty stałe użyteczne

8 800,00 zł

17 000,00 zł

25 800,00 zł

Razem

12 800,00 zł

30 000,00 zł

42 800,00 zł

Z uwagi na to, że wydział 1 nie w pełni wykorzystał określone dla danego okresu zdolności produkcyjne, koszty wydziałowe stałe podlegają rozliczeniu na koszty użyteczne i puste.

Koszty użyteczne wynoszą: 11 000,00 zł x 80% = 8 800,00 zł.
Koszty puste wynoszą: 11 000,00 zł – 8 800,00 zł = 2 200,00 zł.

2. Rozliczenie kosztów wydziałowych

a) rozliczenie kosztów wydziałowych wydziału 1:

- wskaźnik narzutu kosztów wydziałowych: 12 800,00 zł / 110 000,00 zł = 0,116

- koszty wydziałowe na asortyment A: 70 000,00 zł × 0,116 = 8 145,00 zł,

- koszty wydziałowe na asortyment B: 40 000,00 zł × 0,116 = 4 655,00 zł;

b) rozliczenie kosztów wydziałowych wydziału 2:

- wskaźnik narzutu kosztów wydziałowych: 30 000,00 zł / 1 700,00 zł = 17,647

- koszty wydziałowe na asortyment A: 1 000,00 zł × 17,647 = 17 647,00 zł,

- koszty wydziałowe na asortyment B: 700,00 zł × 17,647 = 12 353,00 zł.

Możemy zatem uzupełnić pierwszą tabelę:

Pozycje kalkulacyjne

Asortyment A

Asortyment B

Razem

Koszty bezpośrednie, w tym:

130 000,00 zł

70 000,00 zł

200 000,00 zł

a) materiały bezpośrednie

70 000,00 zł

40 000,00 zł

110 000,00 zł

b) płace bezpośrednie

50 000,00 zł

25 000,00 zł

75 000,00 zł

c) pozostałe koszty bezpośrednie

10 000,00 zł

5 000,00 zł

15 000,00 zł

Koszty pośrednie (wydziałowe)

25 792,00 zł

17 008,00 zł

42 800,00 zł

Razem

155 792,00 zł

87 008,00 zł

242 800,00 zł

3. Ustalenie rozmiarów produkcji

Rozmiary produkcji bieżącego okresu dla każdej pozycji kalkulacyjnej wynoszą odpowiednio (w jednostkach umownych):

a) dla maści 30 ml: 10.000 szt. × 100% = 10.000 j.u.,

b) dla maści 100 ml: 20.000 szt. × 100% = 20.000 j.u.

c) dla kremu 50 ml:

- w odniesieniu do materiałów bezpośrednich: 28.000 szt. x 100% - 500 szt. x 100% + 1.000 szt. x 100% = 28.500 j.u.,

- w odniesieniu do pozostałych kosztów wytworzenia: 28.000 szt. x 100% - 500 szt. x 30% + 1000 szt. x 50% = 28.000 j.u. - 150 j.u. + 500 j.u. = 28.350 j.u.

4. Ustalenie rzeczywistego kosztu wytworzenia:

Asortyment A:

Pozycje kalkulacyjne

Koszty

Ilość

wsp.

Ilość j.wsp.

kj j.wsp.

kjWG

1

2

3

4

5 = 3 × 4

6 = 2 : 5

7 = 4 × 6

Materiały bezpośrednie

70 000,00 zł

70.000

1

- maść 30 ml

10.000 j.u.

1

10.000

1

- maść 100 ml

20.000 j.u.

3

60.000

3

Pozostałe koszty bezpośrednie

60 000,00 zł

30.000

2

- maść 30 ml

10.000 j.u.

1

10.000

2

- maść 100 ml

20.000 j.u.

1

20.000

2

Koszty wydziałowe

25 792,00 zł

50.000

0,5158

- maść 30 ml

10.000 j.u.

1

10.000

0,5158

- maść 100 ml

20.000 j.u.

2

40.000

1,0316

Koszt jednostkowy (kjWG) wyniósł odpowiednio:

a) maść 30 ml: kj = 1 zł/szt. + 2 zł/szt. + 0,5158 zł/szt. =3,5158 zł/szt.,

b) maść 100 ml: kj = 3 zł/szt. + 2 zł/szt. + 1,0316 zł/szt. = 6,0316 zł/szt.

Wycena wytworzonych produktów pracy:

a) maść 30 ml: 10.000 szt. × 3,5158 zł/szt. = 35 158,00 zł,

b) maść 100 ml: 20.000 szt. × 6,0316zł/szt. = 120 632,00 zł,

c) razem KWG: 155 790,00 zł (różnica 2 zł wynika z zaokrągleń).

Asortyment B:

Pozycje kalkulacyjne

Koszty

Ilość

kjWG

kjPT

kjRP

1

2

3

4 = kol. 2 : kol. 3

5 = kol. 4 × %

6 = kol.4 × %

Materiały bezpośrednie

40 000,00 zł

28.500 j.u.

1,4035 zł

1,4035 zł

0,00 zł

Pozostałe koszty wytworzenia, w tym:

47 008,00 zł

28.350 j.u.

1,6581 zł

0,8291 zł

1,1607 zł

Razem

87 008,00 zł

_____

3,0616 zł

2,2326 zł

1,1607 zł

Wycena wytworzonych produktów pracy:

  1. KWG = 500 szt. x 1,1607 zł/szt. + 27.500 szt. x 3,0616 zł/szt. = 580,35 zł + 84 194,00 zł = 84 774,35 zł,
  2. KPT = 1.000 szt. x 2,2326 zł/szt. = 2 232,60 zł
  3. razem koszty produkcji: 87 006,95 zł (różnica 1,05 zł wynika z zaokrągleń).

W kolejnej, ostatniej już części z tego cyklu, odpowiemy sobie na pytania:

- jakie uproszczenia i kiedy możemy zastosować w zakresie ustalania rzeczywistych kosztów wytworzenia produkcji (wyrobów gotowych i produkcji w toku)?

- jakie dodatkowe wymogi wyceny w zakresie produkcji obowiązują na dzień bilansowy?

Monika Zwolańska, dyplomowany księgowy, biegły rewident

Reklama
PODATKI 2023
PODATKI 2023

Praktyczny komplet wiedzy dla księgowych i biur rachunkowych dotyczący wszystkich zmian w podatkach w 2023 r. Na pakiet składa się jedenaście publikacji prezentujących kompleksową informację prawną na temat podatków w 2023 r. oraz rozliczenia PIT za 2022 r. Dodatkowym atutem wersji PREMIUM jest webinarium VAT 2023.

Teraz komplet kupisz z rabatem 100 zł i e-bookiem w PREZENCIE!
Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Podatek od nieruchomości
    certificate
    Jak zdobyć Certyfikat:
    • Czytaj artykuły
    • Rozwiązuj testy
    • Zdobądź certyfikat
    1/10
    Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają:
    działki budowlane
    domy jednorodzinne
    garaże
    lasy
    Następne
    Księgowość
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Kiedy dane nabywcy na fakturze można skorygować notą korygującą
    Faktura jest jednym z najpopularniejszych dokumentów stosowanych w obrocie gospodarczym. Nie tylko potwierdza przeprowadzoną pomiędzy sprzedającym a kupującym transakcję (sprzedaż towarów lub usług) ale również umożliwia jej ujęcie w księgach rachunkowych. Prawidłowo wystawiona stanowi podstawę do rozliczenia podatku VAT, w tym odliczenia podatku naliczonego. W artykule odpowiemy na pytanie co zrobić, jeżeli po wystawieniu faktury okaże się, że błędnie zostały w jej treści wykazane dane nabywcy – czy i kiedy taką pomyłkę będzie mógł poprawić sam nabywca.
    KNF: metoda opracowywania WIBOR spełnia warunki wymagane przez unijne rozporządzenie BMR
    Urząd Komisji Nadzoru Finansowego (UKNF) odnotowuje w ostatnim czasie w środkach masowego przekazu wypowiedzi, których osią jest kontestowanie i podważanie wiarygodności wskaźnika referencyjnego stopy procentowej WIBOR. Zdaniem UKNF metoda opracowywania WIBOR spełnia warunki wymagane przez unijne rozporządzenie BMR.
    Grupy VAT od 1 stycznia 2023 r. Jak się przygotować?
    Grupa VAT. Od 1 stycznia 2023 r. do ustawy o VAT zostanie wprowadzona nowa kategoria podatników VAT. Grupa VAT oznacza grupę podmiotów powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, zarejestrowana jako podatnik VAT.
    Maraton podatkowy 2023 [szkolenie]
    Podatki 2023. Zapraszamy Państwa do udziału w Maratonie podatkowym 2023. To już 4 edycja tego wyjątkowego wydarzenia online przeznaczonego do osób, które zajmują się rozliczeniami podatkowymi, tak w ramach biur rachunkowych, jak i księgowości wewnętrznej podatnika.
    Stopy procentowe NBP 2022. W grudniu nie będzie podwyżki?
    Jeśli wierzyć przewidywaniom rynkowym i komentarzom ekonomistów, to stopy procentowe w Polsce pozostaną na niezmienionym poziomie. Tym samym grudzień będzie trzecim miesiącem z rzędu, w którym RPP nie podniesie stóp procentowych.
    PIT i zryczałtowany podatek dochodowy Polski Ład 2.0 i 2.1 czy prawodawca szykuje kolejne niespodzianki? [szkolenie]
    PIT i zryczałtowany podatek dochodowy Polski Ład 2.0 i 2.1 czy prawodawca szykuje kolejne niespodzianki? [SZKOLENIE ONLINE]
    Paragony z kas fiskalnych - przechowywanie, utylizacja
    Minister Finansów udzielił wyjaśnień odnośnie przechowywania i utylizacji paragonów fiskalnych z kas rejestrujących (kas fiskalnych).
    Podatek od gier – co warto wiedzieć?
    Gra w pokera jest formą rozrywki lub zarobku. W zależności od rodzaju gry przewidziane są różne podatki i stawki. Możliwa jest również odpowiedzialność karnoskarbowa.
    Stawka VAT w różnych rodzajach wynajmu
    Rodzaje najmu: krótkoterminowy, na cele mieszkaniowe, użytkowe oraz zakwaterowania. Dla każdego z nich inaczej wygląda obowiązek w podatku VAT
    Korekta dokumentów rozliczeniowych ZUS (ZUS DRA, ZUS RCA, ZUS RSA) - zmiany 2022
    Od 2022 roku obowiązują nowe terminy, w jakich płatnicy składek mogą przekazywać korekty dokumentów rozliczeniowych (ZUS DRA, ZUS RCA, ZUS RSA). ZUS przypomina o tym za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych (PUE) ZUS. Płatnicy składek mogą spodziewać się wiadomości na swoich profilach na PUE ZUS.
    Wcześniejsi emeryci i pracujący renciści - ile mogą dorobić. Nowe limity od grudnia 2022 r. do lutego 2023 r.
    Osoby, które pobierają świadczenia z ZUS i jednocześnie pracują, ale nie osiągnęły jeszcze powszechnego wieku emerytalnego, mogą dorobić więcej do budżetu domowego. Od grudnia 2022 r. niższy, bezpieczny próg limitu zwiększa się o ponad 227 zł brutto.
    Jak zachować prawo do amortyzacji lokali mieszkalnych po 2022 r.?
    W 2022 r. na mocy art. 71 ustawy zmieniającej Polski Ład, przez ostatni rok, przedsiębiorcy mogą do kosztów uzyskania przychodów zaliczać odpisy amortyzacyjne z tytułu nabycia nieruchomości mieszkalnych. Od 2023 r. będzie obowiązywał bezwzględny zakaz amortyzacji lokali mieszkalnych.
    Kolejne odroczenie podatku minimalnego. “Podatek niechciany”?
    Ustawa z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2180), to kolejna próba "naprawy" Polskiego Ładu. Jedna z wprowadzanych zmian dotyczy podatku minimalnego. Co to oznacza dla podatników? Odroczenie poboru podatku o kolejny rok (do końca 2023 roku), powoduje, że faktyczna zapłata podatku będzie wymagana w marcu 2025 roku. Warto zauważyć, że samo odroczenie terminu, to nie jedyne zmiany jakie przyniosła nowelizacja.
    Jednoosobowa działalność gospodarcza a transakcje ze spółką w ujęciu podatkowym Cz. I
    Przedmiotem poniższych rozważań będą skutki podatkowe sytuacji, gdy ta sama osoba fizyczna równocześnie jednoosobowo prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą a zarazem jest wspólnikiem spółki cywilnej lub jawnej albo udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jako przedsiębiorca dokonuje z tą spółką transakcji, w szczególności świadczy na rzecz tej spółki usługi lud dokonuje dostawy (sprzedaży) towaru.
    1,5% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego od 2023 roku
    Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych w rozliczeniu za rok podatkowy mogą złożyć wniosek o przekazanie na rzecz wybranej organizacji pożytku publicznego (OPP) określonej kwoty podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego. Wniosek o przekazanie % podatku na rzecz wybranej organizacji pożytku publicznego jest dobrowolny. W 2023 roku, w rozliczeniach rocznych dochodów uzyskanych w 2022 roku można będzie zadysponować większym (1,5%) niż dotąd (1%) procentem swojego podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego.
    Obowiązkowa e-faktura w Polsce - od kiedy, projekt nowelizacji
    1 grudnia 2022 r. został opublikowany projekt nowelizacji ustawy o VAT (i niektórych innych ustaw), która ma wdrożyć obowiązkowy, powszechny system e-fakturowania w Polsce. Ministerstwo Finansów w grudniu br. rozpoczęło konsultacje publiczne tego projektu. To drugi etap wdrażania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w Polsce. Od 1 stycznia 2022 r. przedsiębiorcy mogą dobrowolnie korzystać z KSeF przygotowując się do systemu, który będzie obowiązkowy od 2024 r. Dzięki uzyskaniu zgody UE Polska, obok Włoch i Francji, została upoważniona do wprowadzenia obowiązkowej e-faktury w relacjach B2B. Ministerstwo Finansów wskazuje, że e-faktura to szereg korzyści podatkowych i biznesowych.
    Działy specjalne produkcji rolnej 2023 - ile wyniosą normy szacunkowe dochodu rocznego? [Tabela]
    Minister Finansów wydał rozporządzenie w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, które mają obowiązywać w 2023 roku. Normy te będą wyższe o ok. 6% od obowiązujących w 2022 roku. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 roku. Jakie normy szacunkowe będą dotyczyć w 2023 roku podatników uprawiających rośliny w szklarniach i tunelach foliowych, hodowców drobiu, zwierząt futerkowych, zwierząt laboratoryjnych, dżdżownic i innych zwierząt (jak np. krowy, cielęta, bydło, tuczniki i prosięta, owce, konie, psy rasowe, koty rasowe) hodowanych poza gospodarstwem rolnym?
    Split payment a upadłość podatnika - TSUE zbada polskie przepisy
    Czy metoda podzielonej płatności nie uprzywilejowuje w Polsce fiskusa względem innych wierzycieli upadłej spółki? Sprawdzi to Trybunał Sprawiedliwości UE. Chodzi o przepisy, które zabraniają naczelnikowi urzędu skarbowego przekazania środków z rachunku VAT do masy upadłości. Eksperci spodziewają się porażki skarbówki, uważają, że przepisy trzeba zmienić. W ubiegłym tygodniu TSUE przyjął tę sprawę do rozpatrzenia i nadał jej sygnaturę (C-709/22). Jest ona konsekwencją pytań prejudycjalnych, które 22 września br. zadał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 73/22).
    Zerowy VAT na żywność. Do kiedy? Rozporządzenie podpisane!
    0% VAT na żywność. Minister finansów podpisała rozporządzenie przedłużające „zerową” stawkę VAT na żywność do końca czerwca 2023 r.
    KSeF obligatoryjny od 2024. Lepiej wdrożyć jak najszybciej
    KSeF ma być obowiązkowy w Polsce od 1 stycznia 2024 r. Karanie za brak wdrożenia zacznie prawdopodobnie obowiązywać dopiero od drugiego półrocza. Od 2025 roku, zostanie wycofana możliwość wystawiania faktur przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Indeksy WIRON mogą być stosowane jako wskaźniki referencyjne od 2 grudnia 2022 r.
    Indeksy WIRON. W związku z wejściem w życie regulaminów indeksu WIRON i rodziny indeksów składanych WIRON oraz kodeksu postępowania ww. indeksów od 2 grudnia zostaną spełnione warunki do stosowania ich jako wskaźnik referencyjny w umowach, czy instrumentach finansowych - podała GPW Benchmark w komunikacie.
    Dodatek elektryczny (energetyczny) do prądu. Ile mogą otrzymać użytkownicy pomp ciepła? Jak złożyć wniosek?
    Wielofunkcyjność, wygoda, ekologia, a także efektywne i ekonomiczne ogrzewanie mieszkania oraz wody – to tylko niektóre walory cieszących się coraz większym zainteresowaniem pomp ciepła. Rozwiązanie właśnie zyskuje kolejny atut – dodatek elektryczny (zwany też dodatkiem energetycznym) do prądu. Ile użytkownik pompy ciepła może poprzez tę dopłatę zyskać oraz jak wnioskować o pieniądze? Wyjaśniamy.
    Pozew o WIBOR. Przełom? Czy jest szansa na "odwiborowanie" kredytów?
    Według części prawników, niedawne postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach może być przełomowe w kwestii kredytów złotowych. Wprawdzie jeszcze nie przesądza o ostatecznym wyroku, ale kredytobiorca ma płacić raty wyliczone bez WIBOR-u. I tak będzie przynajmniej przez okres trwania procesu. Mówi się również, że ten przypadek będzie wzbudzał spore zainteresowanie stron i może mieć podobny przebieg do typowej sprawy frankowowej. Pojawiają się także opinie, że wiele tego typu umów kredytowych może mieć wady. Jednak zdaniem ekspertów, na lawinę pozwów złotówkowiczów trzeba będzie długo poczekać. Do tego znawcy tematu dodają, że banki mogą zacząć chętniej zawierać ugody, żeby nie powtórzył się taki scenariusz jak z frankowiczami. Oczywiście czas pokaże, jak będzie to wyglądało w praktyce. Jedno jest jednak pewne, że instytucje bankowe muszą przygotować się na podejście do tego tematu, żeby nie powtórzyć błędów z kredytami walutowymi.
    MF: obowiązkowe e-faktury. Wkrótce konsultacje
    W grudniu 2022 r. ruszają konsultacje społeczne, dotyczące wprowadzenia Krajowego Systemu e-Faktur jako rozwiązania obowiązkowego od 2024 r. – poinformowali przedstawiciele Ministerstwa Finansów podczas czwartkowej konferencji prasowej.
    Czy warto brać kredyt hipoteczny na zakup mieszkania pod koniec 2022 roku?
    W dobie galopującej inflacji, wysokich kosztów kredytów oraz niestabilnej sytuacji geopolitycznej wstrzymujemy się z wieloma decyzjami, w tym o zakupie mieszkania. I nie chodzi o to, że nasze potrzeby się zmieniły. Stąd często pojawia się pytanie czy teraz jest dobry czas na zakup nieruchomości i zaciągnięcie kredytu hipotecznego, czy lepiej poczekać? Sprawdzamy!