Ulgi na darowizny kościelne

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego to wyrok, który może stać się przyczyną kłopotów niejednego podatnika korzystającego w ostatnich latach z bezlimitowego odliczenia darowizny kościelnej. Po raz pierwszy bowiem NSA w II instancji wypowiedział się merytorycznie co do zakresu odliczania tych darowizn.

W zeszłym roku sądy nie poprzestały na zajmowaniu się kwestią, jak powinna być udokumentowana darowizna na rzecz kościoła, tak by można ją było odliczyć w całości. Już wówczas zaczęły badać, czy podatnicy mogą nadal odliczać darowizny na podstawie ustaw kościelnych, czy tylko i wyłącznie w granicach limitu ustalonego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pierwsze, opowiadające się za drugim stanowiskiem, wyroki zapadły w sądzie w zeszłym roku. Składy orzekające kategorycznie wskazywały, że od 1 stycznia 1995 r. można było odliczać darowizny w granicach limitu z ustawy o podatku dochodowym. Potwierdził to również pierwszy wyrok wydany w II instancji, który „GP” zrelacjonowała w piątkowym numerze z ubiegłego tygodnia.

Problem tylko w tym, że nawet gdyby linia orzecznicza limitująca odliczenie darowizn kościelnych była konsekwentna i jednolita, to co innego wynika z oficjalnego stanowiska Ministerstwa Finansów. Resort, znając rozstrzygnięcia sądów administracyjnych, w jednym z pism przyzwolił w tym roku na dalsze stosowanie odliczeń bez limitu, uznając przepis z ustawy kościelnej za szczególny. Niestety, jeżeli stanowisko to nie zostanie zmienione i ujednolicone, los podatników, którzy po 1995 r. odliczali darowizny kościelne bez limitu, może zależeć od przekonań urzędnika. Organy podatkowe, które opowiedzą się za stanowiskiem zawartym w piśmie MF, nie będą kwestionować poczynionych przez podatnika odliczeń.

Gdyby jednak przyjęły za słuszny pogląd reprezentowany w najnowszych orzeczeniach sądów administracyjnych, zażądają zwrotu odliczonych ponad limit darowizn i to wraz z odsetkami. Jeśli NSA będzie konsekwentnie podtrzymywał swoją interpretację, podatnicy nie będą mieli żadnych szans na obronę swoich racji.
Aleksandra Tarka