Przyporządkowanie do roku kosztów obsługi gwarancyjnej

(...) Ustawową definicję kosztów uzyskania przychodów zawiera art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że są nimi koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. Odwołując się do art. 7 tej ustawy można sformułować generalną zasadę, zgodnie z którą, w danym roku podatkowym są potrącane jedynie koszty poniesione, wiążące się z przychodami tego roku. Przepis ten jednoznacznie wskazuje na związek pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania, nie określa natomiast kiedy koszty powinny być potrącone.

Tę kwestię reguluje art. 15 ust. 4 ustawy, który stanowi, że koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącane także koszty uzyskania przychodów poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione. Zgodnie z powyższym przepisem, ustalając koszty uzyskania przychodów należy mieć na uwadze, że kosztami uzyskania przychodów są te koszty, które dotyczą tego roku, tj:

1) koszty poniesione w danym roku i wiążące się z przychodami tego roku,

2) koszty poniesione w latach poprzednich lecz dotyczące przychodów danego roku,

3) ściśle określone co do rodzaju i kwoty koszty, odnoszące się do przychodów danego roku, które zostały zarachowane chociaż ich jeszcze nie poniesiono,

4) ściśle określone co do rodzaju i kwoty koszty, poniesione lub zarachowane w okresie od zakończenia roku podatkowego do złożenia zeznania rocznego CIT-8, za ten rok, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku.

Od tej zasady jest jeden wyjątek: gdyby zarachowanie kosztu nie było możliwe (np. gdy podatnik otrzymał rachunek dotyczący danego roku podatkowego z opóźnieniem, tj. po zatwierdzeniu bilansu), wówczas koszt ten potrąca się w roku, w którym został faktycznie poniesiony. Gwarancje wiązane ze świadczeniem usług gwarancyjnych i serwisowych, stosownie do przepisu art. 577 § 1 kodeksu cywilnego polegają na tym, że sprzedawca udziela kupującemu gwarancji co do jakości rzeczy sprzedanej. Sprzedawca jest zobowiązany do usunięcia wad fizycznych rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawniają się w terminie określonym w gwarancji. Gwarancja w świetle przepisów kodeksu cywilnego stanowi zatem zobowiązanie sprzedawcy lub producenta do usunięcia wad fizycznych rzeczy sprzedanej (w przedmiotowej sprawie: usług projektowych), jest bezpośrednio związana z umową sprzedaży.

W świetle cyt. przepisu art. 15 ust. 1 cała kwota występująca na fakturze wystawionej przez sprzedawcę jest jego przychodem łącznie z kaucją gwarancyjną natomiast wydatki poniesione w związku z usunięciem wad w ramach gwarancji, są kosztem uzyskania przychodu w roku ich faktycznego poniesienia, bez względu na to, czy na naprawy gwarancyjne utworzono czy też nie utworzono rezerwy.