Jaką stawką jest opodatkowane organizowanie kolonii dla dzieci i młodzieży

Usługi świadczone przez podatnika, polegające m.in. na organizowaniu kolonii dla dzieci, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22%.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu podatkowego, że świadczone przez stronę usługi są opodatkowane stawką 22%. Do usług tych nie znajdzie zastosowania obniżona do 7% stawka VAT, która ma zastosowanie tylko do usług świadczonych przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU 55.23.15). Ze zwolnienia od VAT korzystają jedynie usługi obozów, kolonii lub usługi o podobnym charakterze, organizowane przez szkoły i inne jednostki objęte ustawą o systemie oświaty.

Na podstawie art. 14b § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie informuje:

Zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystycznych jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Przez marżę należy rozumieć różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić podróżny za usługę turystyczną (z wyłączeniem kwoty VAT), a ceną nabycia zapłaconą przez biuro podróży za towary i usługi dostarczane przez innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi. Możemy do nich zaliczyć w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Zgodnie z ust. 3 zasady przedstawione powyżej mają zastosowanie w przypadku, gdy podatnik (biuro podróży):

• ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium RP,

• działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek,

• przy wykonywaniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, czyli klienta biura turystycznego,

• prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usług, oraz ma dokumenty, z których wynikają te kwoty.

Istotne jest również to, że biurom podróży nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, czyli klienta tego biura.

Przedstawione powyżej reguły podlegają pewnym modyfikacjom w przypadku, gdy przy świadczeniu usługi turystycznej podatnik oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi część świadczeń w ramach tej usługi wykonuje we własnym zakresie. Mamy wówczas do czynienia z tak zwanymi usługami własnymi biura podróży. Przykładem może być zaoferowanie klientom usługi przewozu do miejsca wypoczynku autokarem należącym do biura. W tym przypadku odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści klienta biura podróży. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych znajdują zastosowanie przepisy art. 29 cytowanej ustawy. Konsekwencją przedstawionej powyżej zasady jest to, że biuro podróży zobowiązane jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy, a jaka – na usługi własne.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem przepisów wymienionych w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast zgodnie z przepisem art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym, pod poz. 140, wymienione zostały usługi o symbolu (PKWiU ex 55.2) – usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU 55.23.15). Zdaniem strony usługi przez nią świadczone spełniają wszelkie kryteria niezbędne do skorzystania ze stawki 7%.

Dyrektor izby skarbowej nie może zgodzić się ze stanowiskiem podatnika w przedmiotowej sprawie. Z treści powołanego zapisu pozycji 140 załącznika nr 3 do ustawy wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie wyłącznie do usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 55.2, a świadczy o tym umieszczenie przed numerem 55.2 symbolu ex. Zgodnie z objaśnieniami do powołanego załącznika dotyczy to tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania. Zatem zgodnie z powyższą regulacją opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług podlegają wyłącznie usługi zakwaterowania świadczone przez obiekty noclegowe turystyki i inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania.

Reasumując, należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. W tej sytuacji należy stwierdzić, że usługi świadczone przez stronę podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22% – stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.