Jaki wymiar dodatkowego urlopu przysługuje pracownikowi socjalnemu, który rozwiąże umowę o pracę w trakcie roku

RADA

Państwa pracownicy przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w pełnym wymiarze, tj. w wysokości 10 dni roboczych.

UZASADNIENIE

Prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego pracownik socjalny nabywa „z dołu”, tzn. po przepracowaniu 2 lat (art. 121 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej). W związku z tym, że taki dodatkowy urlop przysługuje za okres przepracowany, a jego celem jest zapewnienie możliwości zregenerowania sił i odpoczynku po obciążającej psychicznie pracy, do dodatkowych urlopów pracowników socjalnych nie ma zastosowania zasada proporcjonalności urlopu wynikająca z Kodeksu pracy. Jeżeli zatem dojdzie do rozwiązania stosunku pracy w trakcie roku już po nabyciu prawa do takiego dodatkowego urlopu, przysługuje on pracownikowi w pełnym wymiarze, a nie proporcjonalnie do przepracowanego okresu zatrudnienia.

WAŻNE!

W przypadku rozwiązania umowy o pracę, dodatkowego urlopu wypoczynkowego udzielanego pracownikom socjalnym nie naliczamy proporcjonalnie do okresu zatrudnienia.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych przysługuje pracownikowi socjalnemu zatrudnionemu w ośrodku pomocy społecznej lub w powiatowym centrum pomocy rodzinie, do którego obowiązków należy praca socjalna oraz przeprowadzanie rodzinnych wywiadów środowiskowych. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego powstaje po upływie 5-letniego okresu nieprzerwanego i faktycznego zatrudnienia.

Urlop macierzyński oraz okresy niewykonywania pracy z powodu niezdolności do pracy, opieki nad chorym dzieckiem czy urlopu szkoleniowego nie przerywają okresu zaliczanego do okresu, od którego zależy nabycie prawa do urlopu dodatkowego. Takie stanowisko prezentuje Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.

Prawo do kolejnych dodatkowych urlopów pracownik socjalny nabywa po przepracowaniu 2 lat od dnia następującego po ostatnim dniu poprzedniego urlopu. Jeśli z różnych przyczyn dodatkowy urlop nie zostanie wykorzystany bezpośrednio po nabyciu do niego prawa, należy uznać, że prawo do kolejnego urlopu powstaje po 2 latach od dnia nabycia prawa do poprzedniego dodatkowego urlopu.

PRZYKŁAD

Pracownica, która jest zatrudniona w ośrodku pomocy społecznej, w styczniu 2007 r. korzystała z dodatkowego urlopu wypoczynkowego. W 2008 r. przez 60 dni przebywała na zwolnieniu lekarskim, a następnie na urlopie macierzyńskim. Bezpośrednio po powrocie do pracy, w lutym 2009 r. złożyła wniosek o kolejny dodatkowy urlop wypoczynkowy. Pracownica jest zatrudniona na czas określony do 30 kwietnia 2009 r. Okres niezdolności do pracy, a także urlopu macierzyńskiego wliczamy do okresu uprawniającego do kolejnego urlopu dodatkowego. Od dnia wykorzystania poprzedniego urlopu upłynął więc wymagany 2-letni okres pracy. W związku z tym pracownica nabyła prawo do kolejnego dodatkowego urlopu w wymiarze 10 dni.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy, którego pracownik socjalny nie wykorzystał w roku kalendarzowym, w którym nabył do niego prawo, przechodzi na rok następny.

Należy przyjąć, że pracownik, który nie wykorzystał przysługującego mu dodatkowego urlopu wypoczynkowego z powodu zakończenia stosunku pracy, ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego za ten urlop. Rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem następuje bowiem już po nabyciu prawa do tego urlopu wypoczynkowego oraz po przepracowaniu okresu, za jaki urlop ten przysługuje.

W tym zakresie występuje również odmienne stanowisko, zgodnie z którym dodatkowy urlop wypoczynkowy można wykorzystać jedynie w naturze i nie przysługuje za niego ekwiwalent pieniężny. Bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie jednak wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany dodatkowy urlop wypoczynkowy. Wówczas pracodawca nie narazi się na ewentualne roszczenia pracownicze w tym zakresie.

• art. 121 ust. 3 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DzU z 2008 r. nr 115, poz. 728 ze zm.),

• art. 155¹ Kodeksu pracy.

Ewa Łukasik

specjalista w zakresie prawa pracy